Η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, παρήγγειλλε στην επικεφαλής της οικονομικής εισαγγελίας, Μαριάννα Ψαρουδάκη, να διερευνηθεί εάν έχουν διαπραχθεί αυτεπαγγέλτως διωκόμενες πράξεις στη βάση των ισχυρισμών του κ. Τσουκάτου, όπως επίσης ζητεί η έρευνα να συσχετιστεί στην ήδη υπάρχουσα ανοικτή δικογραφία για τα δάνεια των κομμάτων.
Αφορμή για την έρευνα αποτέλεσαν τα δημοσιεύματα των ηλεκτρονικού και έντυπου Τύπου, τα οποία αναφέρονταν σε αποσπάσματα από την απολογία του πρώην «στρατηγού» του ΠΑΣΟΚ, Θεοδώρου Τσουκάτου. Τα εν λόγω δημοσιεύματα διαβιβάστηκαν στην κα Μαριάννα Ψαρουδάκη.
Στα δημοσιεύματα αυτά, ο κ. Τσουκάτος, περιγράφοντας το καθεστώς χρηματοδότησης των πολιτικών κομμάτων, έδωσε ως παράδειγμα (με δικούς του υπολογισμούς) ότι μόνο το ΠΑΣΟΚ στην προεκλογική περίοδο του 2000 πήρε «ιδιωτική χρηματοδότηση» περί τα 16 δισεκ. δρχ. (4.695.525 ευρώ).
Παράλληλα, αναφέρθηκε στα εκτεταμένα έξοδα τα οποία, μεταξύ των άλλων, αφορούσαν: 1) Διαφήμιση σε μέσα ενημέρωσης (κανάλια, εφημερίδες, ραδιόφωνα, κ.λπ.). 2) Μετακινήσεις ετεροδημοτών με αεροπλάνα, πλοία και λεωφορεία. 3) Έκδοση και διακίνηση προεκλογικού υλικού. 4) Προεκλογικές συγκεντρώσεις (φώτα, μεγάφωνα, εξέδρες, μετακινήσεις φίλων κόμματος).
Οι αναφορές αυτές του κ. Τσουκάτου, έγιναν κατά την ακροαματική διαδικασία, καθώς, τόσο ο πρόεδρος του δικαστηρίου, όσο και η εισαγγελέας, συμφώνησαν πως τελικά οι περισσότερες ερωτήσεις οι οποίες ήταν ουσιαστικά εκτός κατηγορητηρίου, αφού κατέτειναν στον τρόπο χρηματοδότησης των κομμάτων, που είναι και η βασική θέση του πρώην στρατηγού του ΠΑΣΟΚ, για την κατάληξη των χρημάτων (σ.σ. στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ).
Ακόμη, ο κ. Τσουκάτος ανέφερε ότι ένα από τα μεγάλα λάθη του ήταν πως εξ αρχής δεν πολέμησε όπως έπρεπε την ιδιωτική χρηματοδότηση των κομμάτων από εταιρείες – κάτι που, όπως είπε, αποτελούσε και αποτελεί πάγια πρακτική – και προσέθεσε χαρακτηριστικά: «Κανείς όμως δεν ήθελε και δεν θέλει να ερευνήσει την ιδιωτική χρηματοδότηση των κομμάτων». Δεν παρέλειψε μάλιστα, να επικαλεστεί σχετικό απόσπασμα από το βιβλίο του Κώστα Σημίτη που εκδόθηκε το 2015 και μιλά για την ιδιωτική χρηματοδότηση των κομμάτων ως πάγια πρακτική των πολιτικών σχηματισμών.
