Τον κατηγορεί για φυσική και ηθική αυτουργία σε εξύβριση, συκοφαντική δυσφήμιση, απειλή, ηθική αυτουργία και άμεση συνέργεια σε απειλή, διασπορά ψευδών ειδήσεων και κατά πολιτικού σώματος ή της κυβέρνησης.
Στην αναφορά που κατέθεσε μέσω του πληρεξούσιου δικηγόρου του και μέλους της Πολιτικής Γραμματειας του ΠΡΑΤΤΩ Χρήστου Κουτσονάσιου, αναφέρει χαρακτηριστικά: «Πιστεύω και είναι ανάγκη το δικαστήριο να με προστατεύσει. Θα ήθελα δε να πω και να δηλώσω ενώπιον της ελληνικής δικαιοσύνης, ότι η μεθοδευμένη από εκείνον στοχοποίησή μου από το καλοκαίρι του 2018, τον καθιστά εν δυνάμει υπεύθυνο εφόσον συμβεί οτιδήποτε κακό σε μένα και στην οικογένειά μου, στη σωματική και πνευματική μας υγεία. Μια στοχοποίηση που για κάποιον ο οποίος γνωρίζει από διεθνείς σχέσεις μπορούσε να δώσει την εντύπωση ότι υπήρχε κάτι άλλο πίσω από αυτό το «ανεξήγητο μένος».
Παράλληλα, υπογραμμίζει ότι «Όπως είναι λογικό, οι δυνάμεις της αδράνειας αντέδρασαν. Αντέδρασαν με πολλούς τρόπους, που επιτρέπονται και αποτελούν στοιχείο της ελευθερίας των Ελλήνων και της δημοκρατίας: εκδηλώσεις, πορείες, ομιλίες, προκηρύξεις, αυτοτελή κείμενα, αρθρογραφία και άλλες μορφές καθώς και τους πιο διαφορετικούς συνδυασμούς όλων των προαναφερθέντων. Δίπλα στα πιο πάνω και νόμιμα αναπτύχθηκαν άλλες μορφές αντιπαράθεσης με την κυβερνητική πολιτική που ξεφεύγουν από τα δημοκρατικά πλαίσια και τις αξίες της ελευθερίας».
Σημειώνει μάλιστα πως η συνέχεια ήταν προσωποποιημένη σε βάρος του με ανοικτούς εκβιασμούς και απειλές σε αυτόν και στην οικογένειά του.
Μόλις δεν πέρασαν οι ακραίοι εκβιασμοί «υπήρξε και υπάρχει προσπάθεια να επιβληθεί με απειλές και εκβιασμούς μια διαφορετική εξωτερική πολιτική στη χώρα. Να αμαυρώσουν με την ψευδή εικόνα που διαδίδουν διάφορα μέσα, στα οποία πιθανόν να έχουν πρόσβαση οι παρανομούντες εκβιαστές, την εξωτερική πολιτική που είχε τα τελευταία χρόνια».
Να δυσφημιστεί, όπως λέει, το πρόσωπό του, και κατά προέκταση να δυσφημίσουν την ίδια την πολιτική που πρέσβευε, τουτέστιν τη Συμφωνία των Πρεσπών.
Έτσι, οι εκβιαστές διακίνησαν τρία ψέματα:
1. Ότι έλαβε και διακίνησε 50 εκατομμύρια ευρώ από τον Σόρος. Ουδέποτε όμως, λέει ο κ. Κοτζιάς, γνώρισε τον Σόρος, ούτε είχε καμιά σχέση μαζί του.
2. Ότι έκλεψε από τα απόρρητα κονδύλια ποσό που έφτανε ακόμα και στα 80 εκατομμύρια ευρώ . Ωστοσο σημειώνει: Πρώτον δεν υπάρχουν τέτοια ποσά. Δεύτερον δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο στο Υπουργείο Εξωτερικών διότι όλα ελέγχονται από τριμελή υπηρεσιακή επιτροπή, που προτείνει, διανέμει και αποφασίζει το Προεδρείο της Βουλής, με την έγκριση του οποίου μπορεί να γίνει οποιαδήποτε εκταμίευση από την κάθε φορά αρμόδια διεύθυνση του υπουργείου.
3. Ότι έδωσε σε εταιρεία πάροχο/βίζας με τρόπο παράνομο και για εκείνον κερδοφόρο τον διαγωνισμό για τον πάροχο βιζών. Η ιστορία αυτή, αναφέρει ο κ. Κοτζιας, διαδίδεται στηριγμένη στις ενστάσεις τρίτων εταιρειών που δεν κέρδισαν τον διαγωνισμό, ιδιαίτερα εκείνης που έπαψε να έχει το δικαίωμα του παρόχου. «Πρόκειται για τη συνηθισμένη τακτική βρώμικων χεριών που ρίχνουν λάσπη στον ανεμιστήρα», σημειώνει.
Κλείνοντας την αναφορά του ο κ. Κοτζιάς αναφέρει:
«Πιστεύω και είναι ανάγκη το δικαστήριο να με προστατεύσει. Θα ήθελα δε να πω και να δηλώσω ενώπιον της ελληνικής δικαιοσύνης, ότι η μεθοδευμένη από εκείνον στοχοποίησή μου από το καλοκαίρι του 2018, τον καθιστά εν δυνάμει υπεύθυνο εφόσον συμβεί οτιδήποτε κακό σε μένα και στην οικογένειά μου, στη σωματική και πνευματική μας υγεία. Μια στοχοποίηση που για κάποιον ο οποίος γνωρίζει από διεθνείς σχέσεις μπορούσε να δώσει την εντύπωση ότι υπήρχε κάτι άλλο πίσω από αυτό το «ανεξήγητο μένος»».
