Τα δεδομένα είναι γνωστά . Τη Δευτέρα σχεδόν όλο το οικονομικό επιτελείο θα βρίσκεται στις Βρυξέλλες. Ευκλείδης Τσακαλώτος, Γιώργος Σταθάκης, Αλέξης Χαρίτσης, Γιώργος Χουλιαράκης. Οι τρεις πρώτοι θα έχουν συναντήσεις με τους Επιτρόπους Πιέρ Μοσκοβισί και Κορίνα Κρέτσου. Ο τέταρτος θα συμμετάσχει στη συνεδρίαση του EuroWorkingGroup, που θα προετοιμάσει το πραγματικό πρώτο crash test της δεύτερης αξιολόγησης του Μνημονίου, τη συνεδρίαση του Eurogroup της 9ης Σεπτεμβρίου.
Η συνήθης μνημονιακή ρουτίνα;
Η ατζέντα των συναντήσεων αυτών θα μπορούσε να θεωρηθεί η απόλυτα βαρετή ρουτίνα. Ο υπουργός Οικονομικών θέλει να εξασφαλίσει την ανοχή και υποστήριξη της Κομισιόν στις καθυστερήσεις στην εκπλήρωση των 15 προαπαιτουμένων δράσεων, ώστε να κλείσει πλήρως η πρώτη αξιολόγηση με εκταμίευση και της υποδόσης των 2,8 δισ. και, επομένως, να δοθεί το πράσινο φως στους εκπροσώπους του κουαρτέτου για έλευση στην Αθήνα και εκκίνηση της επόμενης αξιολόγησης. ΟΚ, το έργο το έχουμε δει δεκάδες φορές τα τελευταία έξι χρόνια, το χρονοδιάγραμμα θα εκτροχιαστεί, η δεύτερη αξιολόγηση μπορεί να συρθεί μέχρι παραμονές Χριστουγέννων, να διακοπεί από αλλεπάλληλα επεισόδια ρήξεων και συμβιβασμών, αλλά τελικά να κλείσει με μερικές ακόμη υποχωρήσεις της ελληνικής πλευράς. Συνηθισμένα πράγμα. Ο υπουργός Οικονομίας Γ. Σταθάκης θα επικεντρώσει πάλι το ενδιαφέρον του στο ΕΣΠΑ και, ενδεχομένως να επιδώξει να κάνει πιο συγκεκριμένες τις προτάσεις που υπέβαλε ο πρωθυπουργός στη σύνοδο των Σοσιαλιστών Ηγετών στο Παρίσι για διπλασιασμό του «πακέτου Γιούνκερ» και για εξαίρεση σειράς κρατικών δαπανών για τις επενδύσεις ή την καταπολέμηση της ανεργίας και να εξασφαλίσει την υποστήριξη της Κομισιόν σ’ αυτές.
Η Κομισιόν στο «εδώλιο»
Αυτά όλα θα μπορούσαν, λοιπόν, να αντιμετωπιστούν ως αντικείμενα της συνήθους (μνημονιακής) διπλωματικής ρουτίνας, αν δεν είχε προηγηθεί η πρωτοφανής παρέμβαση της Κομισιόν για την υπόθεση της ΕΛΣΤΑΤ και την εκ νέου παραπομπή Γεωργίου σε ποινική δίκη για «δημιουργική λογιστική» στον υπολογισμό του ελλείμματος το 2010. Το γιατί η Κομισιόν αντέδρασε, δια της αρμόδιας επιτρόπου Μαριάν Τίσεν, με τόσο ακραίο τρόπο δεν είναι σαφές. Μπορούμε, βεβαίως, να κατανοήσουμε ότι κατά κάποιο τρόπο, μαζί με τον πρώην πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ «παραπέμπεται» σε δίκη και η ίδια η Κομισιόν, υπό την καθοδήγηση της οποίας διογκώθηκε το έλλειμμα, πράγμα που είναι αδιανόητο για το υπεράνω κρίσεων και λογοδοσίας ευρωπαϊκό «Ιερατείο». Αλλά δεν είναι και η πρώτη φορά που έρχονται στο φως οι ποικίλες μεθοδεύσεις με τις οποίες η Ελλάδα στοχοποιήθηκε τόσο από τις αγορές όσο και από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και το ΔΝΤ, ώστε να χρησιμοποιηθεί ως δομικό υλικό για την οχύρωση της Ευρωζώνης και την αποτροπή κατάρρευσής της. Είναι μόλις λίγων εβδομάδων η έκθεση του ΔΝΤ στην οποία ομολογήθηκε πιο ανοικτά από ποτέ ότι το ίδιο παραβίασε κατάφορα ακόμη και το καταστατικό του στην περίπτωση της Ελλάδα, προκειμένου να διασωθεί το ευρώ. Όμως, το ΔΝΤ είναι υπεράνω διεθνούς ή εθνικής δικαιοδοσίας.
Για την Κομισιόν, όμως, δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα. Μια ενδεχόμενη καταδίκη Γεωργίου για παραποίηση στοιχείων, σημαίνει και συναυτουργία των ευρωπαϊκών αρχών για το ίδιο αδίκημα. Θεωρητικά, οποιοσδήποτε Έλληνας ή Ευρωπαίος πολίτης, φυσικά και ο ίδιος ο παραπεμπόμενος Α. Γεωργίου, νομιμοποιείται να ζητήσει την παραπομπή της υπόθεσης στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το οποίο θα πρέπει να διευθετήσει μια πρωτοφανή σύγκρουση εξουσιών και έννομων τάξεων, της ελληνικής και της ευρωπαϊκής. Κι απ’ το σημείο αυτό και μετά η υπόθεση μπαίνει στα αχαρτογράφητα νερά για τα όρια ανάμεσα στην ευρωπαϊκή και την εθνική κυριαρχία.
Γι’ αυτό η Κομισιόν απαιτεί από την κυβέρνηση να εκφράσει έμπρακτα τη στήριξή της στην αξιοπιστία των στοιχείων ΕΛΣΤΑΤ- EUROSTAT, δηλαδή να διασφαλίσει ότι η στατιστική βάση των Μνημονίων δεν θα επιμολυνθεί από ενδεχόμενη καταδίκη του Α. Γεωργίου.
Η έμμεση προειδοποίηση Τίσεν
Ωστόσο, με δεδομένο ότι μέχρι να τελεσιδικήσει μια δικαστική απόφαση μπορεί να έχει ολοκληρωθεί όχι μόνο το τρίτο, αλλά ενδεχομένως κι ένα τέταρτο Μνημόνιο, σημασία έχουν οι άμεσες παρενέργειες της όλης εξέλιξης, που σχετίζονται με τη δεύτερη αξιολόγηση. Κι αυτές οι παρενέργειες σχετίζονται με το γεγονός ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πορεύεται με την υπόθεση ότι η Κομισιόν είναι η πιο φιλική και συνεργάσιμη συνιστώσα του κουαρτέτου. Για παράδειγμα, η ηγεσία του υπουργείου Εργασίας διατείνεται με κάθε ευκαιρία ότι οι εκπρόσωποι της Κομισιόν δείχνουν αρκετή κατανόηση στις κυβερνητικές θέσεις για τα εργασιακά, ιδιαίτερα στην προσπάθεια απόκρουσης των «ακραίων» θέσεων του ΔΝΤ, πράγμα αποτελεί το κεντρικό και πιο ακανθώδες ζήτημα της δεύτερης αξιολόγησης. Και με δεδομένο ότι αρμόδια επίτροπος για τα θέματα απασχόλησης είναι η Μαριάν Τίσεν, υπεύθυνη για τη EUROSTAT και επομένως και για τη εποπτεία της «ανεξάρτητης» ΕΛΣΤΑΤ, μπορούμε να υποθέσουμε ότι η οξεία και πρωτοφανής παρέμβασή της στη δίωξη Γεωργίου υποκρύπτει και μια προειδοποίηση για τη στάση της «φιλικής» Κομισιόν στη δεύτερη αξιολόγηση. Άλλωστε, αυτό πήρε και επίσημο χαρακτήρα από τη στιγμή που η κ. Τίσεν προανήγγειλε δημόσια ότι το θέμα ΕΛΣΤΑΤ θα μπει στην ατζέντα του Eurogroup της 9ης Σεπτεμβρίου. Άρα, και στην ατζέντα του προπαρασκευαστικού EuroWorkingGroup της Δευτέρας,
Εξού και οι 4 υπουργοί που θα βρίσκονται σε παράλληλες συναντήσεις στις Βρυξέλλες, στο «βασίλειο» της Κομισιόν, θα δοκιμάσουν τα όρια και τις αντοχές των γεφυρών και των ποικίλων συμμαχιών που υποθέτουν ότι έχουν διαμορφώσει σε επίπεδο θεσμών (βλέπε Κομισιόν), χωρών (βλέπε «συμμαχία του Νότου») ή πολιτικών ομάδων (βλέπε εκκολαπτόμενη συμμαχία Σοσιαλιστών- Αριστεράς). Υποθέτουμε ότι τίποτε από αυτά δεν θα αντέξει σε ένα σκηνικό «πολέμου» της κυβέρνησης με την Κομισιόν. Και μπορούμε να εκτιμήσουμε από τώρα ποια από τις δυο πλευρές θα σπεύσει να συνθηκολογήσει
