Το περιστατικό της απώθησης του Μακρόν από τη σύζυγό του έδωσε ένα από τα αθλιότερα παραδείγματα κάλυψης ενός γεγονότος από τα κανάλια και τους διάφορους ιστότοπους. Στο «καπάκι» ήρθε και ο πανικός για το όντως σοβαρό ζήτημα με τη Μονή Σινά και έδεσε το γλυκό. Αφορμή ήθελαν εθνικιστές πολιτικοί σαν τον Αντώνη Σαμαρά, αλλά και «πατριωτό-πασόκοι» και «πατριωτό-συριζαίοι» για να ξεσπαθώσουν για τα δίκια της ορθοδοξίας και της φυλής.
Μετά το «χαστούκι» της Μπριτζίτ Μακρόν ακούσαμε καλαμπουράκια, αστεϊσμούς κατώτερου επιπέδου, άσχετες με το περιστατικό κορόνες για τη βία των γυναικών (ναι, έτσι ακριβώς άκουσα να το λέει μια επικοινωνιολόγος, όχι βία κατά των γυναικών). Δεκάδες βίντεο για το περιστατικό πλημμύρισαν το διαδίκτυο (κυκλοφόρησε ακόμη και βιντεάκι με τον Λουί ντε Φινέ να παρακολουθεί το «χαστούκι» με το τηλεσκόπιο του). Επιθεωρητές Κλουζό λοιπόν των καναλιών γίνονται «αναλυτές» της δεκάρας. Σχολιάστηκε τι έκανε ο Μακρόν σε αυτό το πολύ σοβαρό ταξίδι του; Όχι, βεβαίως. Η μεταείδηση ως θεραπαινίδα της μεταπολιτικής. Το χειρότερο όμως δεν ήταν όλα αυτά.
Ήταν τ’ ότι ο Μακρόν κατηγορήθηκε πως επέτρεψε να ταπεινωθεί από τη γυναίκα του, χωρίς να αντιδράσει. Δεν μπορεί να είναι άντρας, αφού δεν αντέδρασε. Άνδρας είσαι όταν κυριαρχείς, όταν επιβάλλεσαι στη γυναίκα (σου). Άντρας ήταν ο Ανδρέας που έκανε ένα νεύμα στη μέλλουσα σύζυγό του Μιμή να κατέβει από το αεροπλάνο. Και να που στο διαδίκτυο, όλοι ξανά ανακάλυψαν τον Ανδρέα, για λάθος λόγους. Έδωσαν και πήραν οι αναφορές πως «έτσι είναι οι ηγέτες», «ο Ανδρέας ήταν άνδρας, όχι ο λαπάς Μακρόν», «τέτοιους ηγέτες θέλουμε» και άλλα τέτοια. Λόγος μάτσο στον οποίο αν τολμήσεις να αντιμιλήσεις, θα κατηγορηθείς για οπαδός της τρισκατάρατης woke κουλτούρας. Μη τολμήσεις να αναφέρεις σ’ όλους αυτούς πως η σκέψη τους είναι σκέτος μισογυνισμός. Είναι υποτίμηση της γυναίκας, θεώρηση της ως αντικείμενο, ως πράγμα που μόνο εντολές μπορείς να του δίνεις. Όσοι θυμήθηκαν τη χειρονομία του Αντρέα ως απάντηση στον Μακρόν και μισογύνηδες είναι αλλά και το ίδιο το ίνδαλμά τους μετατρέπουν σε μάτσο άνδρα απαξιώνοντας τον. Ο αντιφεμινιστικός «φεμινισμός» του «τέλειου ενόχου» λευκού άνδρα του Μπρυκνέρ και των καθ’ ημάς συνοδοιπόρων και συνοδοιπορισσών του, ο οποίος κατατίθεται με τη φόρμα της αντίστασης στη woke κουλτούρα, έχει μεγάλη πέραση.
Όσον αφορά το τι συμβαίνει με τη Μονή του Σινά το θέμα είναι πολύ σοβαρό για να αφεθεί στα «μυαλά» εθνικιστών και ισλαμιστών. Μια πραγματική οικονομική διαφορά μεταξύ του αιγυπτιακού κράτους και της Μονής μπορεί να χρησιμεύσει ως θρυαλλίδα για να μετατραπεί σε «σύγκρουση πολιτισμών», αν αναλάβουν να το λύσουν «οι πατριώτες» της ορθοδοξίας και οι «Αδελφοί μουσουλμάνοι», αλλά και οι πρωινοί τηλελαϊκιστές, οι οποίοι εδώ και 40 χρόνια καλλιεργούν εθνικιστικές υστερίες. Όχι πως τα πράγματα ήταν καλύτερα στα νυχτερινά δελτία ειδήσεων. Ίσως και χειρότερα, να ήταν. Αντί-woke μισογυνισμός και εθνικολαϊκισμός βλάπτουν σοβαρά τις κοινωνίες. Ζητούνται ψύχραιμοι. Και στους ψύχραιμους δεν συμπεριλαμβάνονται όσοι και όσες στο θλιβερό περιστατικό της δολοφονίας στο Ρέθυμνο της βαριά άρρωστης γυναίκας του από ένα υπερήλικα, είδαν ένα άντρα που σκοτώνει, γιατί δεν θέλει να αναλάβει το βάρος της φροντίδας της (sic). Αν είναι δυνατόν!!! Γνωμάτευση από την τηλεόραση και η δημοσιογράφος δεν έφερε κανένα αντίλογο. Το κατάπιε ως είχε. Αυτό το είδος του «φεμινισμού» τρέφει το αντί- woke κίνημα και όταν μάλιστα προωθείται και ως αριστερή πολιτική μετατρέπει την Αριστερά σε βραχμανική Αριστερά.
(Ο Γιώργος Σιακαντάρης είναι δόκτωρ Κοινωνιολογίας)
