Πιο συγκεκριμένα, ο Δημήτρης Παπαδημούλης στην ερώτησή του ζητούσε ενημέρωση σχετικά με την πορεία τυχών ερευνών της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπομέλησης της Απάτης (OLAF), αναφορικά με το σκάνδαλο της Siemens και ρωτούσε «σε ποια έργα, που χρηματοδοτήθηκαν από πόρους της ΕΕ, συμμετείχε η Siemens», εάν έχουν «εξεταστεί ενδελεχώς από την OLAF τα εν λόγω έργα και, εάν όχι, γιατί», καθώς επίσης, εάν «σκοπεύει, επιτέλους, επτά χρόνια μετά τα πρόστιμα μαμούθ που επιβλήθηκαν στη Siemens, να ασχοληθεί με τη διερεύνηση του μεγαλύτερου επιχειρηματικού σκανδάλου στον κόσμο».
Στην απάντησή της η αρμόδια Επίτροπος Προϋπολογισμού, Kristalina Georgieva, παραπέμπει στη βάση δεδομένων του Συστήματος Δημοσιονομικής Διαφάνειας της Κομισιόν, στην οποία εμφανίζονται «πληροφορίες σχετικά με τους αναγνωρισμένους δικαιούχους χρηματοδότησης από τον προϋπολογισμό της ΕΕ, οι οποίοι χρηματοδοτήθηκαν απευθείας από την Επιτροπή – από το 2007 και μετά», καθώς επίσης, τα έργα που χρηματοδότησε απευθείας η Κομισιόν και είχαν ως δικαιούχο την εταιρεία Siemens. Από τη βάση δεδομένων προκύπτει ότι η Siemens έχει πάρει περίπου 1.400 έργα, χρηματοδοτούμενα απευθείας από την Κομισιόν, αξίας 776.1 εκατ. ευρώ, την περίοδο από το 2009 έως το 2014.
Όσον αφορά τα έργα, την εκτέλεση των οποίων διαχειρίζονται τα κράτη-μέλη, η Επίτροπος παραπέμπει στις αρμόδιες εθνικές αρχές, σημειώνοντας ότι «τα κεφάλαια των οποίων τα κράτη μέλη μοιράζονται, από κοινού με την Επιτροπή, τη διαχείριση, [1]ή, ακόμη, όσον αφορά την έμμεση διαχείριση,[2] οι συνεργαζόμενοι εταίροι (ιδίως τα κράτη μέλη) είναι αυτοί που παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τους δικαιούχους των ενωσιακών κονδυλίων[3]».
Στη συνέχεια της απάντησής της η κ. Georgieva και απαντώντας για την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF), υπογραμμίζει ότι «οι αρμόδιες εθνικές αρχές έχουν ήδη επιβάλει πρόστιμα στη Siemens και από την άποψη αυτή οι εν λόγω υποθέσεις έχουν διερευνηθεί πλήρως. Η OLAF δεν προβαίνει σε συστημικούς ελέγχους, εξετάζει τις υπόνοιες απάτης βάσει των καταγγελιών των οποίων γίνεται αποδέκτης. Εννοείται λοιπόν από τα ως άνω ότι η OLAF θα αρχίσει τη διερεύνηση του συγκεκριμένου θέματος μόνον εφόσον έλθουν στο φως νέα στοιχεία» και τονίζει ότι «στην περίπτωση αυτή, η OLAF δύναται να αποφασίσει την έναρξη έρευνας υπό την προϋπόθεση ότι αυτή εμπίπτει στην αρμοδιότητά της (δηλαδή συνδέεται με την εντολή της OLAF για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ, εφόσον, λόγου χάριν, εμπλέκονται κονδύλια της ΕΕ κ.ο.κ.), ότι οι ενδείξεις απάτης, διαφθοράς ή κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας που πλήττει τα οικονομικά συμφέροντα της ΕΕ αρκούν, προκειμένου να κινηθεί σχετική έρευνα (κανονισμός 883/2013[4])·πρέπει επίσης να εξετάζεται το κατά πόσον τα εν λόγω στοιχεία συνεπάγονται ότι η εκάστοτε υπόθεση εντάσσεται στις προτεραιότητες της πολιτικής της OLAF».
Με αφορμή την απάντηση της Κομισιόν, ο Δημήτρης Παπαδημούλης έκανε το ακόλουθο σχόλιο:
«Οι μεγάλες γερμανικές εταιρείες σαν τη Siemens, τη Ferostall και τη VW, φαίνεται να έχουν μια ιδιαίτερη αδυναμία σε παράνομες επιχειρηματικές πρακτικές. Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να χτίσει ένα νέο θεσμικό περιβάλλον, που θα προστεύει το δημόσιο συμφέρον και θα τιμωρεί παραδειγματικά την επιχειρηματική ασυδοσία. Ένα πρώτο αποφασιστικό βήμα θα ήταν ο αποκλεισμός από τους διαγωνισμούς της ΕΕ και των κρατών-μελών, όλων των εταιρειών και των θυγατρικών τους, που εμπλέκονται σε σκάνδαλα διαφθοράς και απάτης».
Ακολουθεί η πλήρης ερώτηση και απάντηση:
Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης προς την Επιτροπή
Άρθρο 130 του Κανονισμού
Dimitrios Papadimoulis (GUE/NGL)
Θέμα: Διερεύνηση σκανδάλου Siemens από την OLAF
Ένα από τα μεγαλύτερα επιχειρηματικά σκάνδαλα παγκοσμίως είναι αυτό της Siemens. Ο γερμανικός κολοσσός δωροδοκούσε συστηματικά κυβερνητικούς αξιωματούχους και στελέχη επιχειρήσεων, με στόχο την επικράτησή του σε σχετικούς διαγωνισμούς και την υπερτιμολόγηση των παρεχόμενων αγαθών και υπηρεσιών. Το κόστος των εξωδικαστικών συμβιβασμών και ποινών που επιβλήθηκαν στη Siemens μέχρι το 2008 από τις αρμόδιες αρχές της Γερμανίας (Εισαγγελία Μονάχου) και των ΗΠΑ (DoJ, SEC), υπολογίζεται σε 1,6 δισ. δολάρια.
Στην Ελλάδα, η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής που διερεύνησε την υπόθεση της Siemens διαπίστωσε υπερτιμολογήσεις 10% για κάθε έργο και συστηματικές δωροδοκίες Ελλήνων αξιωματούχων και ελληνικών κομμάτων. Με δεδομένο ότι η αποστολή της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπομέλησης της Απάτης (OLAF) είναι ο εντοπισμός, η διερεύνηση και η καταπολέμηση της απάτης, της διαφθοράς και άλλων αδικημάτων εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ, ερωτάται η Επιτροπή:
1. Σε ποια έργα, που χρηματοδοτήθηκαν από πόρους της ΕΕ, συμμετείχε η Siemens;
2. Έχουν εξεταστεί ενδελεχώς από την OLAF τα εν λόγω έργα και, εάν όχι, γιατί;
3. Σκοπεύει, επιτέλους, επτά χρόνια μετά τα πρόστιμα μαμούθ που επιβλήθηκαν στη Siemens, να ασχοληθεί με τη διερεύνηση του μεγαλύτερου επιχειρηματικού σκανδάλου στον κόσμο;
E-009384/2015
Απάντηση της Αντιπροέδρου κας Georgieva εξ ονόματος της Επιτροπής
(21.9.2015)
Εις ό,τι αφορά τις πληροφορίες σχετικά με τους αναγνωρισμένους δικαιούχους χρηματοδότησης από τον προϋπολογισμό της ΕΕ, οι οποίοι χρηματοδοτήθηκαν απευθείας από την Επιτροπή – από το 2007 και μετά – παρακαλείται ο κ. βουλευτής να ανατρέξει στο Σύστημα Δημοσιονομικής Διαφάνειας (FTS)[5]. Το εν λόγω σύστημα προσφέρει στους χρήστες τη δυνατότητα αναζητήσεων στη βάση δεδομένων βάσει ορισμένων κριτηρίων, όσον αφορά τους πόρους της ΕΕ που διαχειρίζεται άμεσα η Επιτροπή. Όσον αφορά τα κεφάλαια των οποίων τα κράτη μέλη μοιράζονται, από κοινού με την Επιτροπή, τη διαχείριση, [6]ή, ακόμη, όσον αφορά την έμμεση διαχείριση,[7] οι συνεργαζόμενοι εταίροι (ιδίως τα κράτη μέλη) είναι αυτοί που παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τους δικαιούχους των ενωσιακών κονδυλίων[8].
Κατά κανόνα η OLAF συνήθως δεν σχολιάζει υποθέσεις, ανεξαρτήτως του κατά πόσον τις διερευνά ή όχι, και τούτο προκειμένου να προστατευθεί ο εμπιστευτικός χαρακτήρας ενδεχόμενων ερευνών, των τυχόν επακόλουθων δικαστικών διαδικασιών, των προσωπικών δεδομένων και των δικονομικών δικαιωμάτων. Όπως επισημαίνεται και στην ερώτηση, οι αρμόδιες εθνικές αρχές έχουν ήδη επιβάλει πρόστιμα στη Siemens, και από την άποψη αυτή οι εν λόγω υποθέσεις έχουν διερευνηθεί πλήρως. Η OLAF δεν προβαίνει σε συστημικούς ελέγχους· εξετάζει τις υπόνοιες απάτης, βάσει των καταγγελιών των οποίων γίνεται αποδέκτης. Εννοείται λοιπόν από τα ως άνω ότι η OLAF θα αρχίσει τη διερεύνηση του συγκεκριμένου θέματος μόνον εφόσον έλθουν στο φως νέα στοιχεία.
Στην περίπτωση αυτή, η OLAF δύναται να αποφασίσει την έναρξη έρευνας, υπό την προϋπόθεση ότι αυτή εμπίπτει στην αρμοδιότητά της (δηλαδή συνδέεται με την εντολή της OLAF για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ, εφόσον, λόγου χάριν, εμπλέκονται κονδύλια της ΕΕ κ.ο.κ.), ότι οι ενδείξεις απάτης, διαφθοράς ή κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας που πλήττει τα οικονομικά συμφέροντα της ΕΕ αρκούν, προκειμένου να κινηθεί σχετική έρευνα (κανονισμός 883/2013[9])· πρέπει επίσης να εξετάζεται το κατά πόσον τα εν λόγω στοιχεία συνεπάγονται ότι η εκάστοτε υπόθεση εντάσσεται στις προτεραιότητες της πολιτικής της OLAF.
