Χαρακτηριστική περίπτωση προσπάθειας καθυστέρησης στην απόδοση του ακινήτου αποτελεί η πρακτική πολλών ιδιοκτητών - οφειλετών να προχωρούν μετά την κατάσχεση ενός ακινήτου σε εικονική μίσθωσή του.
Σε αρκετές περιπτώσεις, η μίσθωση γίνεται για πολλά χρόνια, με πολύ μικρό μίσθωμα και με προκαταβολή αυτών των μισθωμάτων με προφανή στόχο να υπονομεύσουν την εκτέλεση του πλειστηριασμού και να καθυστερήσουν την απόδοση του ακινήτου στον νέο ιδιοκτήτη.
Με δεδομένο ότι ο χρόνος που απαιτείται ώστε ο ιδιοκτήτης να λάβει το πιστοποιητικό μεταγραφής του ακινήτου φθάνει έως και τον ένα χρόνο λόγω των καθυστερήσεων στα υποθηκοφυλακεία, το αποτέλεσμα είναι οι μισθώσεις αυτές να αναπτύσσουν δεσμευτικότητα έναντι του νέου ιδιοκτήτη, αφού ακυρώνεται στην πράξη η πρόβλεψη του νόμου ότι ο υπερθεματιστής μπορεί να καταγγείλει την εκμίσθωσή του εντός δύο μηνών από τη μεταγραφή της περίληψης της κατακυρωτικής έκθεσης.
Πρόβλημα αποτελεί επίσης η καθυστέρηση στην εκδίκαση των ανακοπών κατά της εκτέλεσης του πλειστηριασμού που κατατίθενται μετά την κατακύρωση του ακινήτου. Με δεδομένο ότι η πλειονότητα των ανακοπών προσδιορίζεται από τα αρμόδια πρωτοδικεία από το 2028 και έπειτα, συνέπεια αυτής της καθυστέρησης είναι να δημιουργείται σοβαρή αβεβαιότητα στον υπερθεματιστή για το αν τελικώς ανατραπεί η διαδικασία του πλειστηριασμού, αποτρέποντας με αυτό τον τρόπο τυχόν ενδιαφερομένους από την απόκτηση ακινήτου μέσω πλειστηριασμού.
Τέλος, πρόβλημα συνιστούν οι καθυστερήσεις στα υποθηκοφυλακεία της χώρας για θέματα όπως η καταχώριση και οριστικοποίηση μεταγραφής περιλήψεων κατακυρωτικών εκθέσεων, αιτήσεων άρσης βαρών, αναρτήσεων στα κτηματολογικά φύλλα, έκδοσης πιστοποιητικών, διαδικασίες για τις οποίες οι μέσοι χρόνοι κυμαίνονται από 6 έως 12 μήνες, αλλά και οι καθυστερήσεις από τους συμβολαιογράφους.
