Η εκτίμηση των αναλυτών είναι ότι ο δείκτης θα φτάσει στο 9,7% από 9,1% που ήταν τον Αύγουστο, γεγονός που θα ενισχύσει τις θέσεις των στελεχών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) τα οποία επιθυμούν μια νέα αύξηση των επιτοκίων προκειμένου να συγκρατηθεί ο πληθωρισμός.
Ακόμα πιο δύσκολα θα είναι τα στοιχεία για την Ελλάδα, καθώς με βάση τον δείκτη τιμών της ΕΛΣΤΑΤ διαμορφώθηκε στο 11,4% τον Αύγουστο και δεδομένου ότι ο εναρμονισμένος δείκτης της Eurostat είναι παραδοσιακά χαμηλότερος από τον εθνικό δείκτη ο πληθωρισμός τον Σεπτέμβριο αναμένεται να είναι σε υψηλότερα επίπεδα.
Το γεγονός αυτό οδηγεί την κυβέρνηση να αναθεωρήσει για τρίτη φορά την εκτίμηση της σχετικά με το. πληθωρισμό, ως αποτέλεσμα των ισχυρών πιέσεων που δέχονται οι τιμές των προϊόντων εξαιτίας της παρατεταμένης και εντεινόμενης ενεργειακής κρίσης, αλλά και της διαρκούς ανόδου των τιμών των προϊόντων.
Σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών Χρήστο Σταϊκούρα, ο δείκτης φέτος θα σημειώσει νέα επιτάχυνση καθώς θα ανεβεί στο 9% «σβήνοντας» την προηγούμενη πρόβλεψη στο Πρόγραμμα Σταθερότητας για 5,6% και της αρχικής στον προϋπολογισμό για 0,8%.
Για το 2023 το σενάριο βάσης του προϋπολογισμού, το οποίο ωστόσο χαρακτηρίζεται υπεραισιόδοξο, προβλέπει σταδιακή αποκλιμάκωση των πιέσεων στην περιοχή του 3%.
Ωστόσο μια τέτοια εκτίμηση είναι πολύ μακριά από τις ευρωπαϊκές προβλέψεις οι οποίες «βλέπουν» άνοδο του τιμάριθμου στα επίπεδα του 8,1% για το 2022 και πτώση στο 5,5% το 2023. Λιγότερο απαισιόδοξη ήταν η πρόβλεψη από την Τράπεζα της Ελλάδας για μέσο δείκτη 7,6% το 2022. Αντίθετα ιδιαίτερα απαισιόδοξες είναι οι προβλέψεις του ΙΟΒΕ που πληθωρισμό μεταξύ 9% και 9,6%.
Γεγονός είναι πάντως ότι ο υψηλός πληθωρισμός αποκτά πιο επίμονα χαρακτηριστικά, αφού σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του διοικητή τής ΤτΕ, Γιάννη Στουρνάρα, το υψηλό ενεργειακό και διατροφικό κόστος διαχέεται στις συνιστώσες του πυρήνα του πληθωρισμού, δηλαδή στις υπηρεσίες και στα μη ενεργειακά βιομηχανικά αγαθά.
Τονίζεται, επίσης, ότι οι αυξήσεις των τιμών, ιδίως στα αγαθά με ανελαστική ζήτηση, έχουν διανεμητικές επιδράσεις, πλήττοντας περισσότερο τα νοικοκυριά με χαμηλότερα εισοδήματα, με αποτέλεσμα αυτά να μειώνουν τόσο τις αποταμιεύσεις τους για να καλύψουν τις βασικές ανάγκες τους όσο και την καταναλωτική τους δαπάνη.
