Επειδή σε αρκετές περιπτώσεις το χρονικό διάστημα αυτό, μπορεί να υπερβεί και τα τρία έτη, ειδικά εάν πρόκειται για ασφαλισμένους με διαδοχική ασφάλιση, υπάρχει και η λύση της προσωρινής σύνταξης έτσι ώστε να αρθεί, κατά κάποιο τρόπο, το αδιέξοδο.
Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις συνταξιούχων οι οποίοι δεν μπορούν να λάβουν προσωρινή σύνταξη.
Ας δούμε αναλυτικά, σε ποιες περιπτώσεις δεν προβλέπεται η χορήγηση της προσωρινής σύνταξης και έτσι ο υποψήφιος συνταξιούχος, χάνει αυτό το πλεονέκτημα:
' Όταν λαμβάνεται ταυτόχρονα και άλλη σύνταξη.
' Όταν δεν έχει διακοπεί η εργασία κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης συνταξιοδότησης.
' Όταν είναι απαραίτητη η προηγούμενη αναγνώριση χρόνων ασφάλισης για θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος.
' Όταν οι ασφαλισμένοι δεν έχουν καταθέσει τα απαραίτητα δικαιολογητικά.
' Όταν δεν πληρούνται οι κατά περίπτωση νόμιμες προϋποθέσεις συνταξιοδότησης, είτε ως προς το όριο ηλικίας είτε ως προς τις απαιτούμενες ημέρες ασφάλισης.
' Όταν ζητείται η σύνταξη λόγω θανάτου ασφαλισμένου/ης από τους γονείς του υποψήφιου συνταξιούχου.
' Όταν ο ασφαλισμένος δηλώνει γραπτώς κατά την υποβολή της αίτησης συνταξιοδότησης ότι δεν επιθυμεί την έκδοση προσωρινής σύνταξης.
' Όταν εφαρμόζονται οι Κανονισμοί 883/2004 και 987/2009 της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και οι διμερείς συμβάσεις κοινωνικής ασφάλισης, εκτός των περιπτώσεων που θεμελιώνεται αυτοτελές συνταξιοδοτικό δικαίωμα μόνο με το χρόνο ασφάλισης σε ελληνικό φορέα.
