Όμως τα «2-3 θέματα που παραμένουν ανοιχτά» θα συνεχίσουν να απασχολούν τις δύο πλευρές σε συζητήσεις «εξ αποστάσεως». Έτσι και αλλιώς, με δεδομένο ότι η 7η Απριλίου, ως νέα ημερομηνία – ορόσημο βρίσκεται πολύ κοντά, αρχίζουν να πληθαίνουν οι «κυβερνητικές φωνές» για πιθανή συμφωνία κοντά στην εαρινή σύνοδο του ΔΝΤ (21- 23 Απριλίου). Σε κάθε περίπτωση, τα μέτωπα του συνταξιοδοτικού και των εργασιακών παραμένουν ανοιχτά, ενώ σε αυτά ήρθε να προστεθεί και αυτό της… ΓΣΕΕ.
Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, έφερε στο προσκήνιο τα συνδικάτα τονίζοντας ότι η κυβέρνηση δίνει μάχη «χωρίς την στήριξη των επίσημων συνδικαλιστικών οργάνων στη χώρα μας». Πρόσθεσε δε ότι τα συνδικάτα στην Ελλάδα αποτελούν την οπισθοφυλακή και δεν βρίσκονται στην πρώτη γραμμή όπως γίνεται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Οι παραπάνω επισημάνσεις μόνο τυχαία δεν έγιναν. Οι θεσμοί έχουν ζητήσει αλλαγές στο συνδικαλιστικό νόμο, που μεταφράζεται, ανάμεσα στ’ άλλα, σε αλλαγή του τρόπου προκηρύξεων των απεργιών, αλλά και στις άδειες που θα μπορούν να λαμβάνουν στο εξής οι συνδικαλιστές. Είναι προφανές ότι η δημιουργία κλίματος αντιπαλότητας με τα συνδικάτα, θα βοηθούσε σημαντικά στη λήψη ανάλογων αποφάσεων…
Απάντηση στην τοποθέτηση Τσίπρα έδωσε ο γγ της ΓΣΕΕ κ. Νίκος Κιουτσούκης, ο οποίος έκανε λόγο για δήλωση «άκρως προκλητική και διχαστική» και μάλιστα την ημέρα της «Εθνικής Παλιγγενεσίας!» Ο κ. Κιουτσούκης υπενθύμισε ότι «ο κ. Τσίπρας που εμπορεύτηκε και ξεπούλησε την πιο γλυκιά και γεμάτη νόημα λέξη στον κόσμο… την ελπίδα, που μετέτρεψε το υπερήφανο Όχι του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα σε ακόμη ένα εύκολο Ναι, επιβεβαιώνοντας όλους εμάς που μιλήσαμε για ψευδεπίγραφο και διχαστικό δημοψήφισμα, καλά θα κάνει να σιωπά αντί να προκαλεί». Ο γγ της ΓΣΕΕ πρόσθεσε ότι « τα συνδικάτα περιμένουν ακόμη ο κ. Τσίπρας να υλοποιήσει την υπόσχεσή του και να επαναφέρει τον κατώτατο μισθό στα 751 ευρώ, καθώς και τις ΣΣΕ. Είναι σαφές ότι τα συνδικάτα δεν μπορούν να νομοθετήσουν. Το ερώτημα λοιπόν που τίθεται είναι ένα: Ο κ. Τσίπρας και η κυβέρνησή του μπορούν να νομοθετήσουν και εάν μπορούν γιατί δεν το πράτουν;»
Στο συνταξιοδοτικό παραμένει η διαφορά ως προς τον χρόνο εφαρμογής των όποιων παρεμβάσεων – περικοπών. Ακόμα και αν ισχύουν οι κυβερνητικές διαρροές ότι οι θεσμοί δέχτηκαν τα μέτρα που θα παρθούν να είναι μικρότερα από 2% του ΑΕΠ για φορολογικό και συνταξιοδοτικό μαζί, παραμένει η απαίτηση για περικοπές στις δαπάνες για συντάξεις. Η κατάργηση της προσωπικής διαφοράς από το 2019 και μετά φαντάζει ως «εύκολος στόχος». Όμως η ελληνική πλευρά επιμένει οι παρεμβάσεις που θα γίνουν να έχουν χρονικό εύρος τριετίας το λιγότερο, ενώ οι θεσμοί πιέζουν για άμεσες περικοπές.
Στα εργασιακά, φαίνεται ότι το χάσμα παραμένει αγεφύρωτο και αυξάνονται οι φωνές για μια «πολιτική λύση». Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, η κυβέρνηση ευνοείται από δηλώσεις στήριξης, σαν και αυτή που εξέφρασε το Ντόναλντ Τουσκ, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Όμως όσο το ΔΝΤ θα αρνείται να δεχτεί επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, τόσο η ολοκλήρωση της β’ αξιολόγησης θα μεταφέρεται προς τα πίσω…
