Από την τελευταία συνάντηση των κοινωνικών εταίρων για την επέκταση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, μάλλον πρέπει να τεθεί σε δεύτερη μοίρα η ίδια η ΕΓΣΣΕ. Η δημιουργία επαγγελματικού ταμείου για ορισμένους κοινωνικούς εταίρους φαίνεται ότι αποτελεί πρώτη προτεραιότητα.
Οι διαφωνίες όμως εντός των «τειχών» μοιάζουν εξίσου σημαντικές. Το γεγονός ότι οι μικρομεσαίοι, έμποροι (ΕΣΕΕ) και επαγγελματοβιοτέχνες (ΓΣΕΒΕΕ) διαφώνησαν, πρέπει να εκτιμηθεί αναλόγως. Η βασική διαφωνία που προέκυψε σχετίζεται με την πιθανότητα η δημιουργία του επαγγελματικού ταμείου να προκαλέσει ανάλογη αύξηση του μη μισθολογικού κόστους. Σε μια περίοδο που οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις στενάζουν από το ήδη υπάρχον μη μισθολογικό κόστος, ενδεχόμενη αύξησή του, για να στηριχθεί ένα επαγγελματικό ταμείο, δεν φαίνεται να βρίσκει πολλούς υποστηρικτές. Για άλλους, πιθανή δημιουργία επαγγελματικού ταμείου μπορεί να προκαλούσε μεταφορά πόρων από το δημόσιο σύστημα ασφάλισης. Αιτία το γεγονός ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο οι θεσμοί να δεχτούν αύξηση εισφορών δηλαδή του μη μισθολογικού κόστους ώστε ένα μέρος του, να καταλήγει σε αυτό το επαγγελματικό ταμείο.
Επιπρόσθετα, φαίνεται ότι η προ – συμφωνία ΓΣΕΕ και ΣΕΒ για πιθανή στήριξη επιχειρήσεων με σοβαρά οικονομικά προβλήματα, για να στηριχθούν παράλληλα και οι θέσεις εργασίας, έχει «πήλινα πόδια». Η αξιοποίηση πόρων από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, αποτελεί μάλλον επιθυμία, παρά ουσιώδη πρόταση για την οποία έχει υπάρξει η ανάλογη προετοιμασία.
Μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι μετά το πέρας της συνάντησης ο ίδιος ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, κ. Γιάννης Παναγόπουλος επιχείρησε να υποβαθμίσει το γεγονός της συζήτησης περί Ταμείων και στήριξης θέσεων εργασίας. Περιορίστηκε να αναφερθεί στην παράταση ισχύος της υπάρχουσας σύμβασης και για τον… καυγά ούτε κουβέντα. Είναι προφανές ότι μοιάζει μάλλον άκαιρο την ώρα που στις Βρυξέλλες κρίνεται το μέλλον της αγοράς εργασίας στην Ελλάδα, οι ελληνικές συνδικαλιστικές οργανώσεις να ασχολούνται με «ασκήσεις επί χάρτου».
