Ένα πόρισμα που μπορεί σε μια πρώτη ανάγνωση να βοηθάει την ελληνική κυβέρνηση, ενόψει των επικείμενων διαπραγματεύσεων με τους θεσμούς σε μια σειρά από «ακανθώδη» ζητήματα (πχ συλλογικές συμβάσεις, κατώτατος μισθός, ομαδικές απολύσεις), όμως μια πιο προσεχτική ανάλυση, δίνει λαβή για διαφορετικές ερμηνείες. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο σκέλος των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, μπορεί η 8αμελής Επιτροπή να δέχεται τον όρο της επεκτασιμότητας, θέτει όμως μια προϋπόθεση, που ενδέχεται να χειροτερέψει περισσότερο την κατάσταση, αντί να την διευκολύνει. Ο όρος αυτός αφορά τη δυνατότητα μια κλαδική σύμβαση να καλύπτει πάνω από το 50% των εργαζομένων ενός κλάδου. Μόνο σε αυτή την περίπτωση, προτείνεται η σύμβαση να επεκτείνεται στο σύνολο των επιχειρήσεων του ίδιου κλάδου. Με δεδομένο ότι η συνδικαλιστική πυκνότητα και εκπροσώπηση στη χώρα δεν υπερβαίνει τα επίπεδα του 15%, καθίσταται σαφές ότι η επίμαχη προϋπόθεση, στην ουσία δυσχεραίνει, αν όχι ακυρώνει το δικαίωμα στην επεκτασιμότητα των συμβάσεων εργασίας.
Ανάλογη προσέγγιση υπάρχει και στο ζήτημα των ομαδικών απολύσεων. Η Επιτροπή να αποφεύγει να λάβει σαφή θέση και περιορίζεται απλώς στο σκέλος της επιβολής μειωμένης εργασίας ή ακόμα και μηδενικού ωραρίου για περιπτώσεις επιχειρήσεων όπου αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Όμως επισημαίνει ότι όλα θα κριθούν από την οριστική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για το θέμα, αν και προεξοφλεί ότι θα είναι αρνητική για την Ελλάδα, αφού καταλήγει ότι τελικά θα χρειαστούν αναπροσαρμογές στο ισχύον νομοθετικό πλαίσιο…
Για τον κατώτατο μισθό, η πλειοψηφία των μελών της Επιτροπής δέχεται να επιστρέψει ο καθορισμός του, στους κοινωνικούς εταίρους. Ειδικά όμως για τη διάκριση του κατώτατου μισθού για όσους είναι μικρότεροι των 25 ετών (510 ευρώ μικτά) και όσοι είναι πάνω από αυτό το ηλικιακό όριο (586 ευρώ μικτά), η Επιτροπή εκφράζει την άποψη, κατά πλειοψηφία, ότι ο μειωμένος κατώτατος μισθός για τους νέους, δεν πρέπει να διαρκεί πάνω από δύο έτη.
Πάντως η Επιτροπή αποφάνθηκε ομόφωνα ότι σε περίπτωση που εργοδότες και εργαζόμενοι δεν μπορούν να συμφωνήσουν για τους όρους μιας σύμβασης εργασίας, τότε πρέπει να μπορεί ο ΟΜΕΔ να λύνει το αδιέξοδο. Επίσης, τονίζεται στο Πόρισμα ότι δεν πρέπει οι επιχειρησιακές συμβάσεις να έχουν χειρότερους όρους από κλαδικές ή εθνικές. Εξαίρεση αποτελούν περιπτώσεις επιχειρήσεων που βρίσκονται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Η Επιτροπή φαίνεται ιδιαίτερα συναινετική, ως προς το πλαίσιο κήρυξης απεργίας ενώ αρνητικά εκφράστηκε και ως προς το σκέλος της ανταπεργίας (lock out).
