Έξι χρόνια αργότερα ξεκίνησαν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις μεταξύ των Βρυξελλών και της Άγκυρας. Όμως αντί να κάνει βήματα μπροστά με γενναίες μεταρρυθμίσεις ως όφειλε, για να προσεγγίσει την ευρωπαϊκή οικογένεια, η Τουρκία έπραξε το ακριβώς αντίθετο και λόγω της διαρκούς οπισθοδρόμησης σε θέματα δημοκρατίας, κράτους Δικαίου, ατομικών ελευθεριών και θεμελιωδών δικαιωμάτων η συγκεκριμένη διαδικασία έχει ανασταλεί από τον Ιούνιο του 2018.
Κατά τη χθεσινή μέρα, όπου διαδραματίστηκε ένα σκληρό παιχνίδι πόκερ ανάμεσα στην Τουρκία και το ΝΑΤΟ ενόψει της εισόδου της Σουηδίας στη συμμαχία, ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλς Μισέλ σε μία κίνηση-έκπληξη ανακοίνωσε την εκ νέου ενεργοποίηση των σχέσεων μεταξύ των δύο πλευρών.
Κι αυτό συνέβη λίγες ώρες αφ’ ότου η Κομισιόν είχε ουσιαστικά "αδειάσει" την τουρκική ηγεσία, με τους αξιωματούχους της να σημειώνουν ότι η ευρωπαϊκή προοπτική της γείτονος δεν σχετίζεται με την διεύρυνση και την ισχυροποίηση της ευρωατλαντικής συμμαχίας.
Και εδώ τίθενται τα εξής ερωτήματα: η κίνηση αυτή συνιστά μέρος της τουρκικής στρατηγικής, ένας έλιγμός για να αποκομίσει περισσότερα οφέλη, π.χ την αναβάθμιση των F16 ή οικονμική στήριξη μέσω επενδύσεων από τις χώρες του αραβικού κόσμου, ή πρόκειται για ένα πραγματικό ενδιαφέρον της Άγκυρας να επαναπροσεγγίσει τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και τη Δύση; Αν συμβαίνει το δεύτερο τότε πρόκειται για μία πολύ σημαντική εξέλιξη που επηρεάζει τη χώρα μας και την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αφού η Τουρκία θα αναγκαστεί εκ των πραγμάτων να αλλάξει ρότα, να σταματήσει τις προκλήσεις και να εγκαταλείψει το άρμα του αναθεωρητισμού.
Σ' αυτή την περίπτωση, γίνεται αντιληπτό ότι η θέση της Ελλάδας δυναμώνει ακόμα περισσότερο, αφού θα έχει το δικό της καθοριστικό λόγο στα ευρωπαϊκά όργανα σχετικά με το μέλλον της γειτονικής χώρας εντός ενός ξεκάθαρου ευρωπαϊκού πλαισίου. Ωστόσο, κανείς δεν πρέπει να προτρέξει να βγάλει ασφαλή συμπεράσματα, καθώς ο κ. Ερντογάν μας έχει εκπλήξει αρνητικά πολλές φορές στο παρελθόν.
Χρειάζεται να αναθεωρήσει άρδην τον τρόπο προσέγγισης των διεθνών σχέσεων και της τοποθέτησης της χώρας τους στο διεθνές status quo. Μήπως αντιλήφθηκε ότι μια ευρωπαϊκή Τουρκία έχει να κερδίσει περισσότερα την επόμενη μέρα; Για την Ελλάδα το σενάριο αυτό θα ήταν το καλύτερο, καθώς θα διασφάλιζε μια άλλη επόμενη μέρα.
Πάντως, η Τουρκία χρειάζεται να κάνει πολλά βήματα προς τα εμπρός, αν θέλει από την αρχές της επόμενης δεκαετίας και έπειτα να ενταχθεί σε μία νέα πραγματικότητα. Ο δρόμος αυτός είναι δύσβατος και για να τον διαβεί με επιτυχία, οφείλει πρώτα να ξεπεράσει τον παλαιό κακό εαυτό της.
