Η Ρωσία «έχει δημιουργήσει ένα δίκτυο επιρροής σε ομοσπονδιακό και κρατιδιακό επίπεδο, με τη βοήθεια τεράστιων οικονομικών πόρων», αναφέρεται στην έκθεση.
Ως παραδείγματα αυτής της επιρροής υποδεικνύονται ο πρώην καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ, ο οποίος εργάζεται εδώ και χρόνια για τους ρωσικούς ενεργειακούς κολοσσούς, η σταθερή στήριξη της ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD), η δημιουργία - με ρωσική χρηματοδότηση - του ιδρύματος για το κλίμα στο Μεκλεμβούργο-Πομερανία, όπου βρίσκεται ο πρώτος τερματικός σταθμός του αγωγού Nord Stream 2 και οι εκστρατείες παραπληροφόρησης.
«Με αυτόν τον τρόπο η Ρωσία κατόρθωσε να επηρεάσει τις πολιτικές αποφάσεις, π.χ. στην ενεργειακή πολιτική και να ενισχύσει τη γεωστρατηγική της θέση», σημειώνεται στην έκθεση της οργάνωσης, η οποία κάνει λόγο για αντίστοιχους κινδύνους και από το Αζερμπαϊτζάν, το Κατάρ και το Μαρόκο, χώρες οι οποίες, όπως τονίζεται, «χρησιμοποίησαν τη στρατηγική διαφθορά, προκειμένου να ασκήσουν επιρροή και να διεκδικήσουν τα συμφέροντά τους». Λόγω της οικονομικής και πολιτικής σημασίας της, η Γερμανία αποτελεί έναν από τους κύριους στόχους αυτής της μορφής διαφθοράς, μαζί με τις ΗΠΑ και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, εξηγεί η οργάνωση.
Στην έκθεση, η Γερμανία περιγράφεται ως η 9η λιγότερο διεφθαρμένη χώρα μεταξύ 180 χωρών, με την παρατήρηση της αναπληρώτριας επικεφαλής της Διεθνούς Διαφάνειας Μαργκαρέτε Μπάουζε ότι στις περιπτώσεις όπως της προμήθειας προστατευτικών μασκών στην αρχή της πανδημίας και του σκανδάλου Cum-Ex, η δράση από τις αρμόδιες αρχές ήταν πάντα «πολύ αργή, πολύ διστακτική και ελάχιστα φιλόδοξη».
Η πρόεδρος της οργάνωσης Αλεξάντρα Χέρτζογκ τόνισε από την πλευρά της την ανάγκη η παράμετρος της διαφάνειας να συμπεριληφθεί και στη στρατηγική εθνικής ασφάλειας που επεξεργάζεται αυτή την εποχή η ομοσπονδιακή κυβέρνηση.
