Έχουν περάσει 61 χρόνια από τότε που ο Κονγκολέζος επαναστάτης Πατρίς Λουμούμπα, έπεφτε νεκρός από τις σφαίρες ενός εκτελεστικού αποσπάσματος που είχε τη στήριξη της αποικιοκρατικής δύναμης που ήταν τότε το Βέλγιο. Το σώμα του ετάφη σε έναν γρήγορα σκαμμένο τάφο, έπειτα το ξέθαψαν, το μετέφεραν 200 χιλιόμετρα μακριά, το έθαψαν ξανά, το ξέθαψαν ξανά, το διαμέλησαν και έπειτα το διέλυσαν σε οξύ.
Ο Βέλγος κομισάριος της Αστυνομίας, Τζέραρντ Σετε, που επέβλεψε και συμμετείχε στον διαμελισμό και την εξαφάνιση του πτώματος, πήρε το χρυσό δόντι από το πτώμα του Πατρίς Λουμούμπα όπως αργότερα παραδέχτηκε. Αυτό το δόντι, επεστράφη προχθές στην οικογένειά του σε μια σεμνή τελετή στις Βρυξέλλες.
Η κίνηση του Σέτε να πάρει το χρυσό δόντι του νεκρού Λουμούμπα, αποτυπώνει αρκετά γλαφυρά την αποικιοκρατική πολιτική της χώρας του αλλά και άλλων ευρωπαϊκών χωρών της περιόδου. Είχε κι αυτή η κίνηση άλλωστε τη σημειολογία του εξευτελισμού ενός ανθρώπου που εκείνη την εποχή το Βέλγιο θεωρούσε εχθρό.
Ο Σέτε, εμφανιζόμενος σε ένα ντοκιματέρ το 1999, περιέγραψε το δόντι αλλά και τα δάχτυλα του νεκρού που είχε κρατήσει σαν κάποιου τύπου «τρόπαιο κυνηγιού». Ακόμα και η γλώσσα που χρησιμοποιούσε ο Βέλγος αστυνομικός για τον Λουμούμπα, υποδηλώνει ότι τον θεωρούσε κάτι κατώτερο από άνθρωπο.
Για την κόρη του Λουμούμπα, Τζουλιάνα από την άλλη, το ερώτημα είναι κατά πόσο οι δολοφόνοι του πατέρα της ήταν άνθρωποι. «Πόσο μίσος πρέπει να έχει κανείς για να κάνει κάτι τέτοιο»; αναρωτιέται η ίδια μιλώντας στο BBC. «Θυμίζει έντονα τα όσα έκαναν οι Ναζί, που έπαιρναν κομμάτια από τους ανθρώπους – πρόκειται για έγκλημα κατά της ανθρωπότητας» σημειώνει η ίδια.
{https://www.youtube.com/watch?v=DYlD5mn0vLo}
Η ομιλία του Πατρίς Λουμούμπα που τον καταδίκασε
Ο Λουμούμπα έγινε πρωθυπουργός της χώρας του στα 34 του χρόνια. Εξελέγη τις τελευταίες ημέρες της αποικιοκρατίας στη χώρα του. Τον Ιούνιο του 1960, κατά τη διάρκεια της παραχώρησης της εξουσίας από τον Βέλγο βασιλιά Λεοπόλδο στον Μποντουέν ο τελευταίος εξήρε τον προκάτοχό του, χαρακτηρίζοντάς τον «εκπολιτιστή» του Κονγκό.
Ο Λεοπόλδος βέβαια είχε διαπράξει ειδεχθή εγκλήματα στο Κονγκό, το οποίο άλλωστε θεωρούνταν... προσωπική του περιουσία. Καμία αναφορά δεν έγινε από τον νέο βασιλιά του Βελγίου στα εκατομμύρια που σκοτώθηκαν ή βασανίστηκαν φρικτά από τον προκάτοχό του. Η κυβέρνηση του Λουμούμπα αλλά και ο λαός του Κονγκό δεν του το συγχώρεσαν.
Σε μια ομιλία του που δεν ήταν προγραμματισμένη, ο Λουμούμπα μίλησε καθαρά για τα εγκλήματα των Βέλγων εις βάρος του Κονγκό, καταχειροκροτούμενος από τους συμπατριώτες του. Ο Λουμούμπα είχε μιλήσει για «εξευτελιστική σκλαβιά που επιβλήθηκε δια της βίας», οι Βέλγοι που ήταν παρόντες έμειναν άφωνοι καθώς ποτέ μέχρι τότε, κανείς Αφρικανός ηγέτης, δεν είχε τολμήσει να μιλήσει έτσι μπροστά σε Ευρωπαίους. Οι βέλγικες εφημερίδες περιέγραφαν τον Λουμούμπα σαν έναν άψεστο κλέφτη και θεωρούνταν πως έχει εξευτελίσει τον Βασιλιά και τους Βέλγους αξιωματούχους.
Πολλοί γνώριζαν πως με την ομιλία του αυτή, ο Λουμούμπα, είχε υπογράψει πρακτικά τη θανατική του καταδίκη. Κατ' άλλους η δολοφονία του την επόμενη χρονιά είχε σχέση όχι μόνο με τη στάση του απέναντι στους αποικιοκράτες αλλά και με τον Ψυχρό Πόλεμο που βρισκόταν σε εξέλιξη, καθώς οι Δυτικές δυνάμεις πίστευαν ότι θα μπορούσε να στρέψει τη χώρα προς τη Σοβιετική Ένωση.
Οι Αμερικανοί συνωμοτούσαν για τη δολοφονία του γι αυτόν ακριβώς τον λόγο, ενώ και σε σημειώσεις Βρετανών αξιωματούχων υπάρχουν αναφορές σε πιθανή δολοφονία του. Η δολοφονία του με τον τρόπο που έγινε, αλλά και ο διαμελισμός και η εξαφάνιση τελικά του πτώματός του, εκτός από το να κρύψει πιθανά στοιχεία που θα οδηγούσαν στους δολοφόνους του, είχε και συμβολικά χαρακτήρα. Πίστευαν πως «σβήνοντας» τον ίδιο από προσώπου γης, θα έσβηναν και τη μνήμη του.
