Για τους μουσουλμάνους είναι σήμερα η πρώτη ημέρα της γιορτής Αΐντ αλ-Άντχα και μετά την προσευχή στο τζαμί Αλ-Άκσα, που βρίσκεται στη μέση της πλατείας, εκατοντάδες Παλαιστίνιοι άρχισαν να φωνάζουν στα αραβικά «Με την ψυχή μας, με το αίμα μας, θυσιαζόμαστε για σένα, Αλ-Άκσα».
Ξέσπασαν συγκρούσεις και οι δυνάμεις της τάξης, που ελέγχουν την πρόσβαση στην πλατεία, έκαναν χρήση βομβίδων κρότου για να επιχειρήσουν να διαλύσουν τους διαδηλωτές, οι οποίοι πετούσαν εναντίον τους αντικείμενα, σύμφωνα με δημοσιογράφο του Γαλλικού Πρακτορείου που ήταν επιτόπου.
«Είναι το τζαμί μας, είναι η Αΐντ μας, όμως ο στρατός έφθασε και άρχισε να χτυπάει και να ρίχνει βομβίδες κρότου», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο η Άσια Αμπού Σνινέχ, 32 ετών.
Η παλαιστινιακή Ερυθρά Ημισέληνος έκανε λόγο για 61 τραυματίες, 15 από τους οποίους χρειάσθηκε να μεταφερθούν σε νοσοκομείο. Η αστυνομία ανακοίνωσε πως τραυματίσθηκαν τέσσερις αστυνομικοί.
Αντιμέτωπη με τις εντάσεις, η αστυνομία αρχικά εμπόδισε την πρόσβαση στον χώρο των εβραίων, οι οποίοι γιορτάζουν επίσης μια σημαντική θρησκευτική γιορτή, την Τισσά Μπεάβ. Όμως, έπειτα από επικρίσεις, άνοιξε και πάλι την μοναδική θύρα εισόδου που μπορούν να χρησιμοποιούν οι εβραίοι για να έχουν πρόσβαση στον χώρο.
Οι εβραίοι επιτρέπεται να μεταβαίνουν σε συγκεκριμένες ώρες στην πλατεία, αλλά όχι και να προσεύχονται εκεί ώστε να μην υποδαυλίζονται οι εντάσεις.
«Είναι δική μας»
Εντούτοις ένταση επικράτησε όταν εκατοντάδες εβραίοι μπόρεσαν να διεισδύσουν στην περίμετρο της πλατείας.
Οι μουσουλμάνοι πιστεύουν πως ο χώρος αυτός «είναι δικός τους, όμως είναι δικός μας!», δήλωσε μια νεαρή εβραία, η Σοφία Γκέουλα Κοέν, η οποία είχε φθάσει στην πλατεία. «Πάνε 2.000 χρόνια που περιμένουμε για να βρεθούμε εδώ και την ημέρα (επέτειο) που ο Ναός καταστράφηκε, μας λένε να μην μπούμε, είναι σοβαρό!».
Στην καρδιά της ισραηλινο-παλαιστινιακής σύγκρουσης, η πλατεία των Τζαμιών βρίσκεται στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, τον παλαιστινιακό τομέα της πόλης που κατελήφθη το 1967 από το Ισραήλ, το οποίο στη συνέχεια την προσάρτησε χωρίς η προσάρτηση αυτή να αναγνωρισθεί ποτέ από τη διεθνή κοινότητα.
