Ο προπονητής της Μπολόνια, με δάκρυα στα μάτια, μίλησε για τη μάχη που δίνει και τόνισε ότι δεν θα αφήσει τον φόβο να τον νικήσει.
«Είμαι εξοργισμένος, αλλά ελπίζω πως θα κερδίσω αυτή τη μάχη και θα τα αφήσω πίσω μου. Δυστυχώς στη ζωή τίποτα δε μου δόθηκε, έπρεπε να αγωνιστώ για όλα. Τρελαίνομαι, γιατί σκεφτόμουν πως είμαι από τους τελευταίους που θα μπορούσαν να αρρωστήσουν. Ήμουν δυνατός, έκανα εξετάσεις στις 28 Φεβρουαρίου και ήταν όλα φυσιολογικά. Έκανα τα πάντα μέχρι τον Μάη, ούτε κόπωση, ούτε πόνους, όλα φυσιολογικά. Ο πατέρας μου πέθανε από καρκίνο, οπότε πάντα έκανα εξετάσεις τακτικά. Αν δεν είχαμε κάνει αυτές τις εξετάσεις, δεν θα έδειχναν συμπτώματα για ένα χρόνο.
Κανείς από εμάς δεν πρέπει να πιστεύει ότι είναι άτρωτος. Όλοι μας πιστεύουμε ότι δεν θα συμβεί σε μας, αλλά όταν συμβεί, είναι ένα συγκλονιστικό πλήγμα. Η μόνη ελπίδα μας είναι η πρόβλεψη, γιατί αν το ανακαλύψουν μετά από δύο μήνες ή μετά από ένα χρόνο θα έχει κάνει τη μεγάλη διαφορά.
Άλλαξε η ζωή μου σε μια στιγμή. Όταν κοιμάστε κι έχετε έναν εφιάλτη, ξυπνάτε και όλα καλά. Το πιο συγκλονιστικό είναι να ξυπνάς και να ξέρεις πως αυτό που συνέβη δεν είναι ένας εφιάλτης που πέρασε...
Θέλω να ευχαριστήσω όλη τη Μπολόνια, από τον Πρόεδρο, το προσωπικό, καθώς μου έδειξαν ότι πρόκειται για μια οικογένεια και ότι με αγαπούν, όπως και οι παίκτες μου. Τους είπα πως θα κερδίσω αυτή τη μάχη, αλλά χρειάζομαι ανθρώπους γύρω μου που με αγαπούν. Το είδα αυτό στην οικογένεια, τους φίλους και τους συναδέλφους μου.
Δεν μου αρέσει οι άνθρωποι να με λυπούνται. Κανείς δεν πρέπει να με λυπάται. Όταν έλαβα τα νέα, ήταν ένα πραγματικό χτύπημα. Κάθισα για μέρες να κλάψω, η ζωή περνάει από τα μάτια σου. Αυτά δεν είναι δάκρυα του φόβου. Θα νικήσω. Τους εξήγησα πως πρέπει να επιτεθούμε και να κερδίσουμε. Αν μείνουμε πίσω θα χάσουμε. Θα χρησιμοποιήσω την τακτική μου σε αυτή τη μάχη και είμαι βέβαιος πως θα κερδίσω».
Πηγή: thestival
