Ανατροπή φαίνεται πως υπάρχει στο έγκλημα, με θύμα τον 66χρονο στην Εύβοια, για το οποίο προφυλακίστηκαν τα δύο παιδιά του την περασμένη Παρασκευή ενώ στη φυλακή οδηγήθηκε τη Δευτέρα (23/12) και ο 29χρονος γαμπρός του θύματος.
Ο 22χρονος γιος του θύματος υποστηρίζει πως όχι μόνο πήρε μέρος στο έγκλημα ο γαμπρός του, αλλά και πως ήταν εκείνος που το σχεδίασε. «Τον γαμπρό μου τον εμπιστευόμουν σαν αδελφό μου. Σαν τον καλύτερο φίλο μου. Εκείνος όμως, είχε καταλάβει ότι μπορούσε εύκολα να με επηρεάσει. Η αποκάλυψη από εμένα για τον βιασμό από τον πατέρα μου, πυροδότησε την ιδέα στο μυαλό του γαμπρού μου και κατάφερε να μας πείσει εν τέλει ότι η λύση ήταν ο πατέρας μας να βγει από τη μέση».
«Ακολουθήσαμε τις οδηγίες του γαμπρού μου. Μετά το έγκλημα μας, έδειξε τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσουμε για να μην καταλάβουν οι Αρχές τι είχε συμβεί στην πραγματικότητα. Έλεγε ότι πρέπει να είμαστε όλοι μαζί σε αυτό αλλιώς, αν κάποιος μιλήσει, θα καταστραφούμε όλοι. Ακόμα και όταν αποφάσισα να πω την αλήθεια, εκείνος με πίεζε να μη μιλήσω και να πω ότι όλοι μαζί τα σχεδιάσαμε και τα αποφασίσαμε», είπε ο 22χρονος.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Στην ίδια γραμμή κινείται και η αδελφή του, που κατηγορεί τον σύζυγό της. «Από όταν επιστρέψαμε στην Ελλάδα ο σύζυγός μου έλεγε συχνά ότι γνωρίζει τον τρόπο με τον οποίο θα απαλλαγούμε από τον πατέρα μας κι ότι πρέπει να τελειώνουμε μαζί του. Είχα πειστεί ότι εάν δεν του συμβεί κάτι κακό θα καταστραφεί η ζωή και ο γάμος μου. Πίστευα κάθε λέξη που μου έλεγε ο άντρας μου. Τον εμπιστευόμουν τυφλά. Τελικά κατάλαβα ότι ζούσα σε ένα ψέμα κι ότι εκείνος αποσκοπούσε στα χρήματα που ο πατέρας μου, μου είχε ζητήσει να εκταμιεύσω», λέει η 26χρονη.
«Ο λόγος που περιέλουσα με αγιασμό τον πατέρα μας μετά την αποτρόπαια πράξη, ήταν γιατί πιστεύω βαθιά ότι η συμπεριφορά του δεν ήταν ενός κανονικού ανθρώπου αλλά ενός που έχει κυριευθεί από κάτι κακό. Οι αντιδράσεις του πατέρα μας ήταν σαν ενός ανθρώπου που κατέχεται από δαίμονες. Όταν έπεσε ο αγιασμός πάνω του, αισθάνθηκα ότι κάτι σαν να εγκατέλειψε το σώμα του και αισθάνθηκα ότι το κακό έφυγε πλέον από το σπίτι μας. Ρίχνοντας αγιασμό, ξόρκισα όλα όσα μας είχαν συμβεί» προσθέτει.
Ο 29χρονος Ελληνοαμερικανός υποστηρίζει πως ήταν αυτόπτης μάρτυρας στο έγκλημα, αλλά αρνείται ότι πήρε μέρος σε αυτό. Στη συνέχεια, όπως λέει, τους βοήθησε επειδή τους συμπαθούσε. «Εγώ μπήκα στο δωμάτιο και είδα τον 22χρονο να προσπαθεί να σκοτώσει τον πατέρα του με ένα μαξιλάρι. Η αλήθεια είναι ότι δεν προσπάθησα να τον σταματήσω. Καθόμουν πιο πίσω και μπροστά μου ήταν η σύζυγός μου. Λυπάμαι πολύ για ό,τι έγινε. Εγώ ήθελα μόνο να βοηθήσω τα παιδιά να μην πάνε φυλακή, γιατί ξέρω όλα όσα πέρασαν από μικρά. Μεγάλωσαν χωρίς μητέρα και τα χρόνια ήταν δύσκολα, σύμφωνα με όσα μου έχουν πει».
Ο 29χρονος γαμπρός του θύματος δίνει απαντήσεις και σε εκείνους που τον κατηγορούν ότι πίσω από το φονικό, κρυβόταν η επιθυμία του να κερδίσει χρήματα από μια ενδεχόμενη πώληση του σπιτιού που έμεναν όλοι μαζί. «Δεν είχα καμία ανάγκη ούτε οικονομικό κίνητρο. Ήμουν ο μόνος που εργαζόμουν από την ημέρα που γυρίσαμε από το εξωτερικό. Η σύζυγος μου και ο αδερφός της δεν δούλευαν. Εγώ δεν έχω ανάγκη για λεφτά».
Επίσης, ο σύζυγος της 26χρονης ανέφερε πως είδε να εκτυλίσσονται αυτές οι σκηνές μπροστά στα μάτια του. «Πράγματι η σύζυγός μου πήρε στα χέρια της ένα μπουκαλάκι με αγιασμό και το έριξε στον πατέρα της αφού, μαζί με τον αδερφό της τον είχαν σκοτώσει. Έλεγε συνέχεια ''πρέπει να ξορκίσουμε το κακό, να φύγει από το σπίτι''. Θέλω να σημειώσω ότι είμαι χριστιανός ορθόδοξος και δεν πιστεύω κάτι παραπάνω από αυτό».
Για αυτό, οι προφυλακιστέοι, γιος και κόρη του 66χρονου, ζητούν να δώσουν συμπληρωματική κατάθεση που σύμφωνα με το Live News θα κάνουν στροφή 180 μοιρών, για το ποιος διέπραξε το έγκλημα και σκότωσε τον πατέρα τους. Εκτιμάται, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εκπομπής, ότι θα ισχυριστούν, πως αναγκάστηκαν να ομολογήσουν το έγκλημα αλλά στην πραγματικότητα, δεν ήταν εκείνοι που το διέπραξαν. Θα υποστηρίξουν ότι ο δολοφόνος ήταν ο 29χρονος και πως δέχθηκαν απειλές από τον γαμπρό του θύματος για να παραδεχθούν το έγκλημα.
