Με αφορμή ερωτήματα που υποβλήθηκαν σχετικά με περιπτώσεις αναμόρφωσης του οικείου δασικού χάρτη, κατ’ επίκληση οικοδομικής αδείας, εκδοθείσας πριν από το ν. 4030/2011, το ΥΠΕΝ εξέδωσε εγκύκλιο σύμφωνα με την οποία τα μέχρι τώρα χαρακτηρισμένα δασικά ακίνητα, που έχουν εν ισχύ οικοδομική άδεια η οποία εκδόθηκε πριν το 2011 εξαιρούνται της δασικής νομοθεσίας, βγαίνουν από το δασικό χάρτη, συνακόλουθα για αυτά τα ακίνητα σβήνονται πρόστιμα και κυρώσεις, αφού βγαίνουν από την κατηγορία των δασικών αυθαιρέτων, μεταβιβάζονται κανονικά και στις περιπτώσεις που οι οικοδομικές άδειες δεν έχουν υλοποιηθεί μπορούν να κτίσουν.
Συγκεκριμένα:
Με τη διάταξη του πέμπτου εδαφίου της παρ. 7 του άρθρου 3 του ν. 998/1979, όπως ισχύει, προβλέπεται η εξαίρεση από τη δασική νομοθεσία της απολύτως αναγκαίας έκτασης για την εφαρμογή οικοδομικής αδείας, η οποία έχει υλοποιηθεί, εκδοθείσας πριν από τον ανωτέρω νόμο 4030/2011.
Σύμφωνα δε με τα αναφερόμενα στην Αιτιολογική Έκθεση επί της διάταξης του άρθρου 48 παρ. 1 περ. β του ν. 4685/2020, με τον οποίο τροποποιήθηκε η παρ. 7 του άρθρου 3 του ν. 998/1979, με την εν λόγω ρύθμιση «…διευκρινίζεται ότι οικοδομικές άδειες που είχαν εκδοθεί πριν την ισχύ του ν. 4030/2011 έχουν ως αποτέλεσμα να μη θεωρείται η αντίστοιχη έκταση δασική, εφόσον όμως παραμένουν ισχυρές».
Με τις πρόσφατες υπ’ αριθμ. 1364 και 1365/2021 αποφάσεις της Ολομελείας του ΣτΕ, κρίθηκε ότι η εν λόγω ρύθμιση, η οποία υπαγορεύεται από λόγους προστασίας της ασφάλειας δικαίου, « … δεν αντίκειται σε καμία συνταγματική διάταξη …. Δεν προσκρούει, ειδικότερα, στο άρθρο 117 παρ. 3 του Συντάγματος, το οποίο επιβάλλει την κήρυξη ως αναδασωτέων των δασικού χαρακτήρα εκχερσωθεισών εκτάσεων, διότι η εν λόγω συνταγματική διάταξη δεν απαγγέλλει, κατά την έννοιά της, γενική κάμψη του τεκμηρίου νομιμότητας διοικητικών πράξεων που αφορούν σε εκτάσεις δασικού χαρακτήρα, ούτε επιτάσσει τον, κατά πάντα χρόνο, παρεμπίπτοντα έλεγχο του κύρους διοικητικών πράξεων από την άποψη της τήρησης των ορισμών της δασικής νομοθεσίας» (ΣτΕ 1364/2021, σκ. 25).
Κατ΄ ακολουθίαν των ανωτέρω η αναγκαία επιφάνεια για την εφαρμογή οικοδομικών αδειών, που έχουν εκδοθεί πριν την έναρξη ισχύος του ν. 4030/2011 και δεν έχουν ανακληθεί ή ακυρωθεί εξαιρείται από τη δασική νομοθεσία, αναμορφούμενου αναλόγως του οικείου δασικού χάρτη, σύμφωνα με το άρθρο 20 του ν. 3889/2010.
Και τούτο ανεξαρτήτως της έκδοσης των εν λόγω οικοδομικών αδειών κατ’ ακολουθίαν σχετικής Βεβαίωσης της Δασικής Υπηρεσίας περί του χαρακτήρα της έκτασης, ενόψει του τεκμηρίου νομιμότητας των εν λόγω ατομικών διοικητικών πράξεων, το οποίο δεν κάμπτεται από τις συνταγματικές διατάξεις προστασίας των δασών, σύμφωνα με τα κριθέντα από το ΣτΕ με τις ανωτέρω αποφάσεις του, οι οποίες εξεδόθησαν καθ΄ ερμηνεία, μεταξύ άλλων, της ως άνω εφαρμοστέας διάταξης της παρ. 7 του άρθρου 3 του ν. 998/1979 (βλ. σχετικά και το άρθρο 2 στοιχείο Γ της υπ’ αριθμ. ΥΠΕΝ/ΔΠΔ/64663/2956/20 απόφασης, στο οποίο καθορίζονται τα σχετικά δικαιολογητικά που καλούνται να προσκομίσουν οι ενδιαφερόμενοι προκειμένου να επιτύχουν την εν λόγω εξαίρεση, μεταξύ των οποίων δεν περιλαμβάνεται και η Βεβαίωση περί του χαρακτήρα της έκτασης).
