Ο Δημήτρης Λυβάνιος, ο οποίος με ανάρτηση στο Facebook υποστηρίζει ότι στην Ιστορία χώρα έχουμε ξανασυναντήσει αρνητές απογραφών ουκ ολίγες φορές.
«Γιατί; Διότι ο βασικός λόγος που ηγεμόνες και κυβερνήσεις έκαναν απογραφές δεν ήταν απλώς για να μάθουν το πόσοι άνθρωποι ζούσαν στις χώρες τους, αλλά για να βρουν στοιχεία για να τους φορολογήσουν και να στρατολογήσουν (τους άρρενες).
Αναλυτικά η ανάρτηση του
«Με την απογραφή τι γίνεται; Εχουμε αρνητές;" έγραψε σε μια εύστοχη ανάρτησή του ο αρίστος δοξιάδης. διαβάζοντάς την, μου επιτέθηκε μια σκέψη: υπάρχουν, άραγε, ιστορικά μιλώντας, "αρνητές απογραφών"? ΒΕΒΑΙΟΤΑΤΑ! και, μάλιστα, έχουν πολλούς λόγους για να αρνηθούν!
γιατί? διότι ο βασικός λόγος που ηγεμόνες και κυβερνήσεις έκαναν απογραφές δεν ήταν απλά για να μάθουν πόσοι άνθρωποι ζούσαν στις χώρες τους αλλά για να βρουν στοιχεία για να τους ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΟΥΝ και να ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΗΣΟΥΝ (τους άρρενες). και οι δύο αυτοί στόχοι είχαν πολλούς αρνητές! από τον 19ο αιώνα και μετά, οι απογραφές γίνονταν και για να μάθει το έθνος-κράτος πόσοι κάτοικοί του ανήκαν στο "σωστό" έθνος και πόσοι ήταν "άλλοι" (δηλαδή επικίνδυνοι για την εδαφική του ασφάλεια.) η διάχυτη καχυποψία παρέμεινε ισχυρή: όταν το 1913 η ελληνική διοίκηση της σαλονίκης έκανε απογραφή του πληθυσμού της πόλης, τονίστηκε ότι: "Η απογραφή δεν έχει κανένα ούτε φορολογικόν, ούτε στρατολογικόν, ούτε πολιτικόν σκοπόν, αλλ’ έχει απλώς και μόνον καθαρώς στατιστικόν και δημογραφικόν χαρακτήρα." δεν πείστηκαν όλοι!
από την άλλη, οι απογραφές μας αποκαλύπτουν και το είδος του κράτους που τις κάνει: οι οθωμανικές απογραφές, πχ, ΔΕΝ μετρούσαν γυναίκες (μέχρι τη δεκαετία του 1880), καθώς δεν πλήρωναν φόρους, ούτε και ζητούσαν τη γλώσσα των κατοίκων, αλλά ρωτούσαν το θρήσκευμα. επίσης, ζητούσαν την ηλικία των ανδρών αλλά επειδή πολλοί δήλωναν μπέμπηδες για να γλιτώσουν τη στρατολόγηση, οι απογραφείς μετρούσαν (και ΚΑΤΕΓΡΑΦΑΝ) τα μουστάκια και τα ΓΕΝΙΑ τους, ώστε να διασφαλιστεί αν είναι στρατεύσιμης ηλικίας ή όχι.
αντιθέτως, οι ελληνικές απογραφές ενώ ζητούσαν τη γλώσσα των κατοίκων μέχρι το 1951, μετά το σταμάτησαν, για ευνόητους "εθνικούς" λόγους! οι αρνητές των απογραφών, όμως, δεν ήταν μόνο άνδρες αλλά και γυναίκες: το 1911, αγγλίδες σουφραζέτες που ζητούσαν τη γυναικεία ψήφο αρνήθηκαν να απογραφούν με το αιτιολογικό ότι αφού δεν μπαίνουν στους εκλογικούς καταλόγους, δεν θα μπούν ούτε στους απογραφικούς: "NO VOTE, NO CENSUS", έλεγαν.
κονκλούζον: ιστορικά μιλώντας, η απογραφή δεν είναι ποτέ ένα απλό "μέτρημα" αλλά κάτι ΠΟΛΥ περισσότερο, και μας λέει πολλά όχι μόνο γι αυτούς που μετριούνται αλλά (και κυρίως) γι αυτούς που μετράνε.
[στη φωτό: η άρνηση απογραφής των σουφραζετών του 1911]»
