Ας σημειωθεί, ότι η αρχική ποινή ήταν τέσσερα χρόνια φυλακής, για το αδίκημα της ενδοοικογενειακής βίας και δυο έτη φυλακής για το αδίκημα της ενδοοικογενειακής σωματικής βλάβης σε βάρος ανηλίκου. Το δικαστήριο δεν αναγνώρισε κανένα ελαφρυντικό στον κατηγορούμενο, αφού σύμφωνα με την εισαγγελέα, η βία ασκήθηκε με τρόπο που θα μπορούσε να κινδυνέψει η ζωή του παιδιού.
«Άσκησε συνειδητή βία σε βάρους του μικρού, με σκοπό μέσω αυτής της βίας, να εκβιάσει τη μητέρα του ανηλίκου να έρθει από την Τουρκία στη Χίο. Έχουμε να κάνουμε με μία περίπτωση, όπου χρησιμοποιείται ένα μέλος της οικογένειας για να εκβιαστεί ένα άλλο μέλος της οικογένειας. Προτείνω την ενοχή και για τις δύο πράξεις, που είναι πρωτόγνωρες για τα ελληνικά δεδομένα», είπε στην αγόρευση της η εισαγγελέας της έδρας, προσθέτοντας ότι: «Η μεταμέλεια που επέδειξε κατά τη δίκη ο κατηγορούμενος, δεν είναι αληθινή. Περισσότερο νοιάζεται για το άτομό του, παρά για τα όσα προκάλεσε το παιδί».
Να τονίσουμε εδώ, ότι ο κατηγορούμενος εμφανίστηκε στο δικαστήριο χωρίς δικηγόρο, αφού κανένα μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Χίου δεν θέλησε να αναλάβει την υπόθεση. Τελικά το δικαστήριο αυτεπάγγελτα διόρισε ως συνήγορό του την πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου. Στην κατάθεση του, ο αστυνομικός, μάρτυρας κατηγορίας, υποστήριξε πως ο Σύρος προέβη στην πράξη της βιαιοπραγίας κατά του τρίχρονου παιδιού του, προκειμένου να τον λυπηθεί η γυναίκα του και να έρθει στην Ελλάδα με το άλλο τους παιδί, αφού τον έχει εγκαταλείψει και παρέμενε στην Τουρκία. Επίσης, ο αστυνομικός κατέθεσε ότι το παιδί δέχθηκε 11 χτυπήματα, από τα οποία θα μπορούσε να είχε χτυπήσει σοβαρά.
