Απόντος του ηγούμενου Εφραίμ από τη σημερινή διαδικασία, τέθηκαν από την υπεράσπιση κατηγορουμένων ενστάσεις για την αποβολή του Δημοσίου απο πολιτική αγωγή με βασικό ισχυρισμο ότι δεν υφίσταται ζημία.
Οι δικηγοροι της Μονής, επικαλούνται 18 αποφάσεις που έχουν εκδοθεί για τις 28 αγωγές που έχει υποβάλει το Ελληνικό Δημόσιο, με τις οποίες δικαώθηκε, όπως λένε, η Ιερά Μονή. Οι συγκεκριμένες αγωγές αφορούσαν κάθε ακίνητο που ήταν αντικείμενο ανταλλαγής μεταξύ του Δημοσίου και της Μονής, με επίκεντρο την λίμνη Βιστωνίδα. Σύμφωνα με την πλευρά της Μονής, στις 18 αποφάσεις αναφέρεται πως "δεν ειναι αυτονόητο πως η κυριότητα ανηκει στο δημοσίο και πως αυτή εξαρτάται κατα περίπτωστο από τους τίτλους που προσκομίζονται".
'Οπως είπε ο συνήγορος: "Επι 100 χρόνια η Μονή προσπαθούσε να επιλύσει την ιδοκτησιακή διαφορά με το Δημόσιο με ειρηνικό και οφέλιμο τρόπο και για τα δυο μέρη. Η υπόθεση στράβωσε για άλλους λόγους και όχι για την ουσία της.
Η Μονή, είπε η υπεράσπισή της, είχε ενα όραμα να αξιοποιήσει το Μετόχι της στη Λίμνη. Τα σχέδια αυτά προσέκρουσαν στους τοπικούς παράγοντες, οι οποίοι έκαναν αγωνα, έκαναν λόμπινγκ, ήταν ανθρώπινο. Και η πολιτεία θέλησε να λύσει το πρόβλημα. Τότε, είπε η Πολιτεία χρησιμοποιώντας και τοπικούς βουλευτές, όπως τον κ.Κοντό, να τους διώξουμε. Πως όμως; Να απαλοτριώσουμε τη λίμνη; Δεν εχουμε λεφτά. Να τους δώσουμε άλλα ακίνητα και να φύγουν απο κεί. Απο πρωτοβουλία της Πολιτείας ξεκίνησαν οι ανταλλαγές. Το λέει και ο πρώην υφυπουργός Αλέξανδρος Κοντός που ηταν Βατοπεδομάχος τότε, ότι οι ανταλλαγές ηταν επινόηση της πολιτείας για να λύσει το πρόβλημα".
Οι συνήγοροι της Μονής προσκόμισαν στο δικαστήριο και επικαλέστηκαν ένορκη βεβαίωση του επιτίμου προεδρου της ΝΔ Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, σύμφωνα με την οποία "όλες οι κυβέρνησεις αποδέχονταν το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Μονής στη Λίμνη". Οι συνήγοροι τονισαν πως "δεν ειναι αυθαίρετη κατασκευή των δυο Μοναχών η όλη υποθεση.. ηταν πολιτική αποφαση να μη γινει επιτροφή των ακινήτων".
Για την απαιτηση του Δημοσίου που διεκδικεί περίπου 250 εκατομμύρια ευρώ ως ζημια καθώς και 1,8 εκατ. για ηθική βλάβη η υπεράπιση ειπε "ότι η παρασταση πολιτικής αγωγής στηριζεται στην ψευδή παραδοχή του Δημοσίου ότι του ανήκει η λίμνη και οι παραλίμνιες εκτάσεις".
Η συμβολαιογράφος Αικατερίνη Πελέκη, δια της συνηγόρου της, υποστήριξε ότι "βάσει ειδικής δοσιδικίας για τους συμβαιογράφους η μόνη οδός για το ελληνικό δημόσιο να προβάλει αστικές αξιώσεις απο εκείνη, θα ηταν η αγωγή κακοδικίας για την οποία όμως έχει παρέλθει η αποσβεστική προθεσμία για την υποβολή της. Άρα, κατα την κατηγορούμενη, το Δημόσιο έχει χάσει το δικαίωμα για να εγείρει αξίωση από την ίδια".
Η δίκη θα συνεχιστεί στις 31 Μαρτίου.
