«Κύριε Νίκος Χαρδαλιάς, από εδώ και πέρα είστε σίγουρος ότι γνωρίζετε τι κάνετε;
Επιστρέψαμε από δύο παραστάσεις στην αγαπημένη Κύπρο. Παίξαμε σε Λευκωσία & Λεμεσό την Ιστορία χωρίς Όνομα, που είχε προγραμματισμένες παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη και προγραμματισμένη πρεμιέρα στις 9 Οκτωβρίου στο ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, οι οποίες κατά πάσα πιθανότητα ματαιώνονται.
Στην Κύπρο οι παραστάσεις πραγματοποιήθηκαν με επιτρεπόμενη χωρητικότητα στο 50 %, σε μεγάλα θέατρα, με ελεγχόμενη είσοδο-έξοδο θεατών, με θερμομέτρηση του θιάσου και με την πραγματοποίηση μοριακών τεστ πριν την αναχώρησή μας από την Αθήνα. Αναφέρω ενδεικτικά τη συγκινητική επιδοκιμασία των Κυπρίων θεατών που μας χειροκροτούσαν όρθιοι με παρατεταμένα μπράβο.
Ταξιδέψαμε με γεμάτα αεροσκάφη, ο ένας δίπλα στον άλλο, με μάσκες, μπήκαμε στο γεμάτο μετρό από το αεροδρόμιο, με όλες τις προφυλάξεις, η εστίαση λειτουργεί με παρέες ανά 4 χωρίς μάσκες, γιατί πως αλλιώς θα λειτουργήσει, αλλά ο κίνδυνος είναι στο θέατρο;
Ένας κλάδος που έκλεισε πρώτος για να προφυλαχθεί η δημόσια υγεία, που από όταν άνοιξε δεν είχε ούτε ένα κρούσμα (!!!), αλλά κλείνει πάλι πρώτος ολοκληρωτικά, ενώ η εστίαση και οι αερομεταφορές λειτουργούν; Δεν υπάρχει κίνδυνος μετάδοσης όταν επιβάτες συνταξιδεύουν για ώρες ο ένας δίπλα στον άλλο και συνδαιτημόνες τρώνε και πίνουν, με τα απηυδησμένα πολλές φορές γκαρσόνια να φοράνε τη μάσκα στο λαιμό; Όταν επιβάτες στοιβαγμένοι στα δημόσια μέσα μεταφοράς έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο, δεν κινδυνεύουν;
Τηρούμε ευλαβικά τα μέτρα 6 μήνες τώρα. Αισθάνομαι όμως, ότι εσείς προσωπικά και ο κύριος Τσιόδρας και σύσσωμη η επιτροπή των επιστημόνων σας, αρχίζει να μην ξέρει τι της γίνεται. Αντί να δείτε ιδίοις όμασι πως τηρούνται τα μέτρα στους χώρους πολιτισμού, με ευκολία και κοινωνική αδιαφορία, καταδικάζετε έναν κλάδο στον αφανισμό και μια κοινωνία στην κατάθλιψη και την αποχαύνωση, χωρίς -επαναλαμβάνω – ένα έστω κρούσμα;
Γιατί;
Δε θα ταχθώ με τους αρνητές των μέτρων φυσικά. Αλλά αρχίζω να πιστεύω ότι όντως αδιαφορείτε για τους καλλιτέχνες. Δε λέω εκδικείστε, όπως πολλοί συνάδελφοί μου ισχυρίζονται.
Θα σας πω μόνο αυτό που είχε πει ο ηρωικός πρόεδρος της αδελφότητας Χανσενικών στη Σπιναλόγκα στον αντίστοιχο συνάδελφό σας πριν 80 περίπου χρόνια: Μένουμε κλειστοί, γιατί εσείς το θελήσατε, για να προστατευθείτε εσείς, τα παιδιά σας και η κοινωνία. Έχετε αυτήν την επίγνωση; Και τι θα κάνετε για όλες αυτές τις οικογένειες που καταδικάζετε στη φτώχεια και την κοινωνία στην αποχαύνωση και τον πολιτιστικό μαρασμό;
Με εκτίμηση,
Νίκος Ορφανός
ηθοποιός».
