«Ένιωθα να χάνεται η Γη κάτω από τα πόδια μου. Όταν άκουσα για διασωλήνωση, νόμιζα ότι γκρεμίστηκαν όλα μου τα όνειρα και όλα όσα έχω κάνει μέχρι τώρα» ανέφερε χαρακτηριστικά μέσα από το δωμάτιο Covid, όπου νοσηλεύεται για 8η ημέρα μακριά από τους δικούς της ανθρώπους.
Μιλώντας στο Mega, η Ελπίδα περιέγραψε τη μάχη που δίνει με τον κορονοϊό. «Ακόμα και τώρα που μιλάω, βήχω και δεν μπορώ να διαβάσω καλά από την έλλειψη του οξυγόνου. Είχα πρόβλημα με την υγεία μου και δε μπορούσα να κάνω το εμβόλιο, όμως τώρα μετά από όσα πέρασα το σκέφτομαι πάρα πολύ σοβαρά να το κάνω. Σκέφτομαι με το που βγω από εδώ να κάνω τη δόση που μου αναλογεί».
Όπως αναφέρει, όλα ξεκίνησαν στις 26 Δεκεμβρίου, όταν η ίδια ένιωσε μια περίεργη κόπωση, έκανε self test στο σπίτι της και βγήκε θετικό. Μετά από λίγη ώρα έκανε και πάλι self test και το αποτέλεσμα ήταν και πάλι το ίδιο.
Η ίδια έμεινε στο σπίτι της σε καραντίνα μέχρι που εμφάνισε υψηλό πυρετό και δυσκολία στην αναπνοή, ενώ όταν το οξύμετρο έδειξε «77», έπρεπε εσπευσμένα να μεταφερθεί στο νοσοκομείο.
«Ατονία, κόπωση και δε μπορούσα να αναπνεύσω. Μου είπαν οι γιατροί στην τρίτη μέρα που μου χορηγούσαν οξυγόνο ότι ήταν πολύ χάλια το οξυγόνο μου και ήμουν ένα βήμα πριν τη διασωλήνωση. Ένιωσα τρομοκρατημένη και μόνη μου» ανέφερε.
Η Ελπίδα άλλαξε τον χρόνο μέσα στο νοσοκομείο μόνη της, με τη μόνη της επαφή με τον έξω κόσμο να είναι το κινητό της τηλέφωνο και το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.
Σήμερα εύχεται να είχε γυρίσει το χρόνο πίσω και να είχε κάνει το εμβόλιο. «Ευχήθηκα από μέσα μου, μακάρι να είχα γυρίσει το χρόνο πίσω και να είχα κάνει το εμβόλιο. Η πρωτοχρονιά του 2022 με βρήκε στο νοσοκομείο και δεν είχα κοντά τους δικούς μου ανθρώπους, δεν είχα κανέναν να αγκαλιάσω και να ανταλλάξω χρόνια πολλά».
Τις επόμενες ημέρες ευελπιστεί να συνεχιστεί η βελτίωση του οργανισμού της, να σταματήσει να λαμβάνει οξυγόνο και να πάρει εξιτήριο. Ευτυχώς καμία από τις επαφές της, δε νόσησε.
