Παπαδημούλης: Η ευρωπαϊκή αποτυχία και η Τουρκία έφεραν την εμπλοκή του ΝΑΤΟ

Μπορεί η εμπλοκή του ΝΑΤΟ να περιορίσει τις προσφυγικές ροές με ανθρωπιστικό πρόσημο;
H Ελλάδα χρειάζεται περισσότερη ευρωπαϊκή βοήθεια και αλληλεγγύη, όχι τιμωρία. Καμία χώρα δεν θα μπορούσε να αντιμετωπίσει μόνη της τέτοιες προσφυγικές ροές. Η Ευρώπη έχει μέχρι στιγμής αποτύχει πλήρως στο προσφυγικό. Οφείλει να σχεδιάσει και να υλοποιήσει μία πολυδιάστατη στρατηγική, που θα διαχειρίζεται με ανθρωπισμό και αλληλεγγύη το προσφυγικό ζήτημα, όχι πλέον ως ελληνικό θέμα, αλλά ως ευρωπαϊκό.
Ευχής έργο θα ήταν να είχε καταφέρει μόνη της η Ευρωπαϊκή Ένωση, βοηθώντας την Ελλάδα και με την ειλικρινή συνδρομή μιας πιο συνεργάσιμης Τουρκίας, την αντιμετώπιση των προσφυγικών ροών. Δυστυχώς, όμως, η ευρωπαϊκή αποτυχία και μία μη συνεργάσιμη Τουρκία, που δεν μπορεί ή δεν θέλει να ελέγξει τις προσφυγικές ροές στο έδαφός της, διευκόλυναν την εμπλοκή του ΝΑΤΟ, ως «αναγκαίου κακού».
Σύμφωνα με όσα έχω υπόψη μου, οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ καλούνται να διασφαλίσουν τους διεθνείς κανόνες και συμβάσεις στην περιοχή. Δεν θα λειτουργούν αυτόνομα, αλλά σε συνεργασία με τις δυνάμεις της Frontex, τις ελληνικές και τις τουρκικές αρχές και με πλήρη σεβασμό της εθνικής μας κυριαρχίας. Πρόκειται για μία περιοχή, όπου τα δίκτυα των παράνομων διακινητών (smugglers) ανθούν και πλουτίζουν σε βάρος του ανθρώπινου πόνου. Το επόμενο διάστημα θα αποσαφηνιστεί πλήρως το «ποιος κάνει τι» και όλα θα κριθούν εκ του αποτελέσματος.

Μπορεί το προσφυγικό να αποτελέσει διαπραγματευτικό χαρτί για τη χαλάρωση της λιτότητας στην Ελλάδα;
Η Ελλάδα αντιμετωπίζει στον ύψιστο βαθμό τον συνδυασμό δύο κρίσεων: της οικονομικής και της προσφυγικής. Και χρειάζεται γι’ αυτό περισσότερη ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Δεν βάζουμε όμως στο παζάρι π.χ. το προσφυγικό, με το ασφαλιστικό. Αντίθετα, προτείνουμε λύσεις. Ήδη έχω καταθέσει σχετική ερώτηση προς την Κομισιόν, ζητώντας ευελιξία στο θέμα του συμφώνου σταθερότητας, καθώς και εξαίρεση των εκτάκτων δαπανών για την αντιμετώπιση του προσφυγικού ζητήματος, από τον υπολογισμό του δημοσιονομικού ελλείμματος. Εκτιμώ ότι θα έχουμε θετικά αποτελέσματα, καθώς η άποψη αυτή κερδίζει έδαφος και στην Κομισιόν και στο Συμβούλιο.
Δεν ήταν ποτέ στόχος μας να παίξουμε μικροπολιτικά παιχνίδια με τη λιτότητα ή το προσφυγικό. Πίσω από τις προτάσεις μας κρύβεται η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και η ανάγκη για αλλαγή οικονομικού υποδείγματος. Εμείς είμαστε συνεπείς στην υλοποίηση των κοινών αποφάσεων. Ζητάμε το ίδιο και από την ευρωπαϊκή πλευρά και στο προσφυγικό και στην υλοποίηση της συμφωνίας, με την έγκαιρη και επιτυχή ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης.

Πρόσφατα κρούσατε τον κώδωνα του κινδύνου για την άμεση ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης, άλλα και για το ΔΝΤ «που κρατάει την καθυστέρηση». Θα υπάρξει εν τέλει σύγκλιση;
Ο στόχος της κυβέρνησης είναι διπλός και απόλυτα εφικτός: έγκαιρη ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης και η Ελλάδα μέρος της ευρωπαϊκής λύσης για το προσφυγικό. Όσοι σχεδιάζουν σενάρια Exit, είτε από το ευρώ είτε από τη Σένγκεν, αποτελούν ακραίες -και ευτυχώς μειοψηφικές- φωνές. Αυτές οι φωνές που θέλουν εμπλοκή και αδιέξοδο, επιδιώκουν την μετατροπή της Ελλάδας και του ελληνικού λαού σε εξιλαστήριο θύμα και αποδιοπομπαίο τράγο. Οδηγούν στη διάλυση της Ενωμένης Ευρώπης, κοστίζουν ακριβά και θα ηττηθούν.
Η ελληνική κυβέρνηση εργάζεται για ένα εύλογο συμβιβασμό, χωρίς εμπλοκές. Είμαστε αποφασισμένοι να εφαρμόσουμε τα συμφωνηθέντα στο 100%. Και οι δανειστές μας, όμως, ιδίως ορισμένα στελέχη του ΔΝΤ, θα πρέπει να σταματήσουν να μετακινούν διαρκώς τα γκολπόστ, προσθέτοντας νέες απαιτήσεις, πέραν της συμφωνίας.

Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για το ασφαλιστικό συναντά αντιδράσεις από διάφορες κοινωνικές ομάδες. Τι χαρακτήρα αποδίδετε στις κινητοποιήσεις αυτές;
Ας αποφύγουμε την εύκολη γενίκευση. Υπάρχουν κοινωνικές ομάδες, που κατά την διάρκεια της πολυετούς κρίσης στην Ελλάδα έχουν πληρώσει το μάρμαρο: Μισθωτοί, συνταξιούχοι, άνεργοι, νέοι επιστήμονες κ.λπ. Είναι κοινωνικές ομάδες, που είναι λογικό να πιέζονται και αντιδρούν, μια και αντιμετωπίζουν πραγματικά δύσκολες καταστάσεις. Η πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης για το ασφαλιστικό, επιχειρεί με βάση τις τωρινές οικονομικές δυνατότητες να καταστήσει το ασφαλιστικό σύστημα βιώσιμο και να προστατεύσει, στο μέτρο του δυνατού, το παρόν και το μέλλον αυτών των ομάδων.
Από την άλλη, κοινωνικές ομάδες που κατά τα χρόνια της κρίσης ή δεν έχουν πληρώσει το μερίδιό τους ή ορισμένες από αυτές, έχουν κερδίσει κιόλας, θεωρούν ότι με τη συνδρομή της Δεξιάς και Ακροδεξιάς, αρνούμενες τον διάλογο και υιοθετώντας ακραίες πρακτικές, θα προκαλέσουν πολιτική αποσταθεροποίηση, ώστε να πετύχουν ίδιους στόχους. Η προσπάθεια αυτή θα πέσει στο κενό. Η ελληνική κυβέρνηση έχει χρέος της να καταστήσει το ασφαλιστικό βιώσιμο για τις επόμενες γενιές εργαζομένων και αυτό θα πράξει. Οι λαϊκίστικες φωνές, που το περασμένο καλοκαίρι με το «ΝΑΙ» έδιναν συγχωροχάρτι σε σκληρότερες επιλογές και που τώρα βγαίνουν στα κεραμίδια εναντίον του ασφαλιστικού, καλό είναι να αισθανθούν την ευθύνη απέναντι στην κοινωνία. Ο τόπος είναι μικρός, γνωριζόμαστε μεταξύ μας και οι πολίτες δεν έχουν μνήμη χρυσόψαρου. Όσοι επιμένουν με γιουρούσια στην πτώση της κυβέρνησης και την ακύρωση της επιστροφής στην ανάπτυξη από το καλοκαίρι και μετά, πρέπει να αποτύχουν. Και θα αποτύχουν.