Κανείς δεν εξαιρείται απ’ τη νέα σφαγή. Οι σημερινοί και αυριανοί συνταξιούχοι, οι εργατοϋπάλληλοι, οι φτωχοί αγρότες, οι επαγγελματίες, η νέα γενιά και οι γυναίκες των λαϊκών οικογενειών, θα κληθούν να πληρώσουν ακριβά το μάρμαρο για τη διαχρονική λεηλασία των ταμείων απ’ το μεγάλο κεφάλαιο και το κράτος, καθώς και για την καπιταλιστική κερδοφορία, στο βωμό της οποίας θυσιάζονται τα ασφαλιστικά δικαιώματα.
Η κυβέρνηση εκβιάζει ωμά και κυνικά, όταν καλεί το λαό να επιλέξει ανάμεσα στο δικό της σχέδιο και την πλήρη κατάρρευση του ασφαλιστικού, αναπαράγοντας τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα των προηγούμενων κυβερνήσεων. Επίσης, κοροϊδεύει προκλητικά όταν βαφτίζει την πρότασή της «κοινωνικά δίκαιη». Η «δικαιοσύνη» της κυβέρνησης είναι το μοίρασμα της φτώχειας και η προς τα κάτω εξομοίωση μισθών, συντάξεων και των κοινωνικών παροχών, προς όφελος των μεγάλων συμφερόντων στην ιδιωτική υγεία και ασφάλιση.
Για την εργατική τάξη και το λαό δύο δρόμοι υπάρχουν: Υποταγή στη σφαγή ή οργάνωση του αγώνα στο δρόμο της ριζικής ανατροπής.
