Χωρίς γκολ και αυτογκόλ έληξε το debate των έξι υποψήφιων για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ κατά την άποψη των Γιάννη Κωνσταντινίδη, Αντώνη Παπαγιαννίδη και Γιώργου Τράπαλη.
«Το debate δεν μας έκανε σοφότερους, αλλά περάσαμε καλά», σχολιάζει ο Γιώργος Τράπαλης, πολιτικός αναλυτής της «Good Affairs» ο οποίος πιστεύει ότι δεν ανατρέπονται οι συσχετισμοί που έχουν ήδη διαμορφωθεί. Κατά τη γνώμη του, ο Ν. Ανδρουλάκης «ούτε κέρδισε ούτε έχασε», παρόλο που, «ενώ έκανε καλό ξεκίνημα, στην πορεία εκνευρίστηκε, ειδικά με τις ερωτήσεις της Ν. Γιαννακοπούλου».
Για τον Χάρη Δούκα θεωρεί πλεονέκτημά του ότι επένδυσε πολύ στο «εμείς» και προσπάθησε, με επιτυχία, να προσεγγίσει τον Παύλο Γερουλάνο και την Νάντια Γιαννακοπούλου, ενώ έφερε σε δύσκολη θέση την Άννα Διαμαντοπούλου δύο φορές. Αποψή του Γ. Τράπαλη είναι ότι «ο Παύλος Γερουλάνος ήταν καλύτερος στο τέλος από όσο στην αρχή, αλλά γενικά κάπως φλύαρος και επίπεδος στο λόγο του. Δεν θυμόσουν μετά κάτι από όσα είπε». Για την Αννα Διαμαντοπούλου λέει ότι «έδειξε την κυβερνητική της εμπειρία, θύμισε το επίτευγμά της με το νόμο για την παιδεία, αλλά δεν έδωσε πειστικές απαντήσεις για τα χρόνια που έλειπε από το ΠΑΣΟΚ». Κερδισμένη είναι, κατά την εκτίμησή του, η Νάντια Γιαννακοπούλου η οποία «πήρε πόντους δυσανάλογα πολλούς σε σχέση με τα ποσοστά που της δίνουν οι δημοσκοπήσεις. Δεν είχε εικόνα ουραγού στην κούρσα». Συντηρητικά έπαιξε, πιστεύει, ο Μ. Κατρίνης ο οποίος «οχυρώθηκε στο πατριωτικό ΠΑΣΟΚ» παίρνοντας θέση για την επόμενη μέρα.
«Δεν υπάρχει νικητής ούτε ηττημένος», συμπεραίνει ο δημοσιογράφος-νομικός Αντώνης Παπαγιαννίδης, σημειώνοντας ότι «δεν τους έκανε καλό τόσος πολιτισμός». Για τον Νίκο Ανδρουλάκη, εκτιμά ότι «δεν πάτησε καμία νάρκη»: «Καλή στιγμή του ήταν όταν εγκάλεσε συνυποψήφιούς του γιατί δεν κράτησαν σκληρή στάση στην υπόθεση των υποκλοπών». Κατά τα άλλα, τον βρήκε «θαμπό, όπως συνήθως». Για τον Χάρη Δούκα, πιστεύει ότι «απέδειξε πως είναι σιγουρατζής. Δεν πήρε ρίσκα και φάνηκε βολεμένος στο προβάδισμα που του δίνουν οι δημοσκοπήσεις». Στην Άννα Διαμαντοπούλου αναγνωρίζει τον υψηλού επιπέδου προγραμματικό της λόγο αλλά κρίνει ότι «δεν μπόρεσε να υπερασπιστεί την εκτός ΠΑΣΟΚ πορεία της, ότι δεν ήταν φυγή προς τα δεξιά, δεν μπόρεσε να πείσει ότι δεν στήριξε τον Μητσοτάκη». Για τον Π. Γερουλάνο πιστεύει ότι «φάνηκε λιγότερο έμπειρος από όσο θα έπρεπε να είναι. Με άλλα λόγια ήταν "λίγος"». Είδε τον Μ. Κατρίνη ως εκφραστή «του παλιού ΠΑΣΟΚ, του ορθόδοξου», ενώ για την Ν. Γιαννακοπούλου θεωρεί ότι έκανε περισσότερη φασαρία από όση αναλογεί στο πολιτικό της διάβημα.
Ο Γιάννης Κωνσταντινίδης, αν. καθηγητής εκλογικής συμπεριφοράς στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας εκτιμά ότι ο Ν. Ανδρουλάκης «δεν απάντησε πειστικά στην κριτική για την κακή λειτουργία του κόμματος». Και προσθέτει: «Ηταν νευρικός κάποιες στιγμές, ειδικά απέναντι στον Δούκα και τη Γιαννακοπούλου». Του αναγνωρίζει, όμως, ότι «είχε τον αέρα του φαβορί».
Στον Χάρη Δούκα καταλογίζει ότι δεν απάντησε σε αρκετές ερωτήσεις (για τη φορολόγηση των τραπεζών, για την Κάσο) και του αναγνωρίζει ότι επεδίωξε να κάνει προσέγγιση με τον Γερουλάνο και την Γιαννακοπούλου. «Καλή στιγμή του ήταν όταν θύμισε στην Διαμαντοπούλου ότι είχε κάνει πολιτική κίνηση με τον Φλωρίδη και τον Ραγκούση».
Κατά την άποψη του Γ. Κωνσταντινίδη, «το δυνατό σημείο της Α. Διαμαντοπούλου ήταν ο προγραμματικός της λόγος, εκτενέστερος όλων. Ανέδειξε τα πρωθυπουργικά της χαρακτηριστικά. Το καταληκτικό της μήνυμα ήταν ισχυρό». Ομως, την βρήκε «πολύ αμυντική» όταν υπενθύμιζε παλιές δηλώσεις της για να αποδείξει ότι είχε κάνει κριτική στον Κ. Μητσοτάκη. Για τον Π. Γερουλάνο, σημειώνει ότι φάνηκε ενωτικός αλλά όχι κάτι περισσότερο. Αναγνωρίζει ότι η Ν. Γιαννακοπούλου «είχε ενέργεια, τραβούσε την προσοχή, περίμενες να την ακούσεις» αλλά «συμπεριφερόταν σαν να βρίσκεται σε τηλεοπτικό πάνελ με πολιτικούς αντιπάλους, ειδικά απέναντι στον Ανδρουλάκη». Για τον Μ. Κατρίνη πιστεύει ότι έπεισε πως «έχει ιδρώσει τη φανέλα» και βρίσκεται κοντά στον μέσο ψηφοφόρο του ΠΑΣΟΚ, τιμώντας τα ιερά και τα όσια της δεκαετίας του 80.
