Όμως ολόκληρη η Ευρώπη διανύει πλέον μια νέα πραγματικότητα τόσο σε οικονομικό, όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, η οποία αναμένεται σε μεγάλο βαθμό να καθορίσει τις προτεραιότητες και την πολιτική ατζέντα τους επόμενους μήνες. Κι ενώ οι ηγέτες των χωρών της Ε.Ε θα αναζητήσουν πολύ σύντομα τον κοινό τόπο για το νέο σύμφωνο σταθερότητας, στις τοπικές κοινωνίες η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από κορυφαία θέματα που αγγίζουν την καθημερινότητα του κάθε πολίτη. Οι πληθωριστικές πιέσεις και η ακρίβεια συνεχίζουν να προκαλούν πονοκέφαλο στις περισσότερες χώρες στη σκιά των εξελίξεων στην Ουκρανία, όπου η ρωσική εισβολή συνεχίζεται και οι αναταράξεις διαδέχονται η μία την άλλη.
Ένα από τα μεγαλύτερα σύγχρονα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ευρωπαϊκές κοινωνίες είναι η μείωση της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών λόγω του υψηλού πληθωρισμού που αγγίζει το σύνολο των οικονομιών. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ευρήματα μιας πρόσφατης έρευνας του Ινστιτούτου Οικονομικής και Κοινωνικής Επιστήμης στην Γερμανία(WSI), σύμφωνα με τα οποία οι Ευρωπαίοι έχουν χάσει την αγοραστική τους δύναμη κατά μέσο όρο 4%.
Στην Αυστρία το ποσοστό αυτό είναι μειωμένο στο 3,7% αλλά σε άλλες χώρες όπως η Ελλάδα σκαρφαλώνει στο 8,2% με ότι αυτό σημαίνει για τη μεσαία τάξη και τα χαμηλότερα εισοδήματα. Στη Γερμανία το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει το 4,2%, ενώ στην Τσεχία η εικόνα χειροτερεύει αφού αγγίζει το 8,2%. Από τα ανωτέρω στοιχεία γίνεται αντιληπτό πως η πίεση που δέχεται η πλειοψηφία των νοικοκυριών είναι μεγάλη, ενώ η ανέγερση αναχωμάτων στην πληθωριστική κρίση καθίσταται επιτακτική ανάγκη ενόψει και της επόμενης χρονιάς.
Ένα ακόμη στοιχείο που οι πολιτικοί οργανισμοί οφείλουν να λάβουν σοβαρά υπόψη για το χτίσιμο μιας ανθεκτικής και αποτελεσματικής στρατηγικής είναι η καταγραφή της ανεργίας σε όλα τα κράτη μέλη της Ε.Ε. Στην Ελλάδα μπορεί η κατάσταση να έχει βελτιωθεί σε σχέση με το παρελθόν και την περίοδο των προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής, αλλά τα αποτελέσματα του Μαΐου του 2023 δείχνουν ότι η ανεργία παραμένει σε διψήφιο ποσοστό 10,8%, στην Ισπανία φτάνει το 12,7%, ενώ στην Ιταλία το 7,6%. Είναι σαφές πως το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στον ευρωπαϊκό Νότο, σε σχέση με άλλες χώρες της πρώην ανατολικής Ευρώπης που το ποσοστό των ανέργων είναι κάτω του 3%!!!
Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί και το δυσβάσταχτο ενεργειακό κόστος για τον Ευρωπαίο καταναλωτή με την Δανία, την Ιρλανδία και την Τσεχία να καταγράφουν τις υψηλότερες τιμές στο ρεύμα, σε αντίθεση με την Ισλανδία, την Κροατία και την Μάλτα που έχουν πετύχει να ισορροπήσουν σε μεγάλο βαθμό την κατάσταση. Τα θέματα αυτά που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή αναμένεται να απασχολήσουν το ευρωπαϊκό agenda setting με φόντο τις ευρωεκλογές του 2024.
Οι κοινωνικές αναταράξεις συνεχίζονται και σε άλλες χώρες όπως η Γαλλία, ενώ η υποκινούμενη από θρησκευτικά κίνητρα βία προκαλεί προβληματισμό, όπως συνέβη πρόσφατα σε προάστιο της Βιέννης, όταν άγνωστοι βανδάλισαν χώρο με έντονο θρησκευτικό (χριστιανικό) αποτύπωμα. Οι Ευρωπαϊκοί θεσμοί καλούνται να διαχειριστούν μια πραγματικότητα με υψηλό βαθμό πολυπλοκότητας και με διακύβευμα την κοινωνική συνοχή, την αντιμετώπιση των άκρων και την προώθηση ενός στοχευμένου πλάνου για την επόμενη μέρα. Τα δύσκολα είναι μπροστά…
