Από τη στιγμή που η Ελλάδα λειτουργεί μέσα σε ένα διεθνές περιβάλλον, όπου τα όσα διαδραματίζονται κυρίως στις Βρυξέλλες επηρεάζουν τη λειτουργία της, αλλά και την καθημερινότητα των πολιτών η διαχείριση της πολιτικής πραγματικότητας μέσα από ένα ευρωπαϊκό φίλτρο καθίσταται επιτακτική, αν όχι απολύτως αναγκαία.
Όπως κατέγραψε και το τελευταίο ευρωβαρόμετρο, οι ‘Έλληνες πολίτες αναγνωρίζουν κατά πλειοψηφία τα οφέλη που δίνει η παρουσία μας σε ένα πρωτόγνωρο πολιτικό εγχείρημα που δεν έχει προηγούμενο, το οποίο παρά τα λάθη και τις παραλείψεις μπορεί να δώσει προοπτική και ελπίδα για ένα ακόμα καλύτερο μέλλον μέσα σε συνθήκες ειρήνης, ασφάλειας και συνοχής. Το 82% των ερωτηθέντων αποδέχονται τη σημασία και τον αντίκτυπο που έχει η Ε.Ε στην καθημερινή τους ζωή.
Κι όλα αυτά συμβαίνουν μετά από ένα μπαράζ πρωτόγνωρων κρίσεων, όπως η πανδημία και η ενεργειακή κρίση, όπου η Ευρώπη απέδειξε πως όταν ταυτίζει το συλλογικό με το εθνικό συμφέρον μπορεί να διασφαλίσει αποτελεσματικές λύσεις για κάθε μεγάλη πρόκληση. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, ο τομέας της Παιδείας μπορεί να συνδράμει ακόμα περισσότερο στην οχύρωση της ευρωπαϊκής ιδέας. Το πρόγραμμα ανταλλαγής φοιτητών Erasmus και άλλα αντίστοιχα αποτελούν ένα ανεκτίμητο όχημα για τη συνεργασία των πολιτών και την εμπέδωση μιας κοινής ευρωπαϊκής ταυτότητας που θα μπορούσε υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις να κυριαρχήσει στο μέλλον.
Ακόμα και αν αυτό δεν συμβεί, το εκπαιδευτικό σύστημα μπορεί να στηρίξει την πολιτική εγγραματοσύνη του Ευρωπαίου πολίτη μέσα από την ένταξη στοχευμένων, ενταγμένων στο καθημερινό πρόγραμμα μαθημάτων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Στα ερωτήματα «τι είναι η Ε.Ε», «τι σημαίνει η συνύπαρξη των λαών της» και «ποια είναι τα οφέλη αυτής της επιλογής», κάθε ενεργός και σκεπτόμενος πολίτης πρέπει από νεαρή ηλικία να γνωρίζει.
Κι αυτό πρέπει να του το παρέχει μια κεντρική διοίκηση που πιστεύει στο κοινό όραμα και δρα για την προώθηση του. Εκτός των άλλων, πρωτοβουλίες που δυναμώνουν συνεργασίες και συνέργειες στον ακαδημαϊκό χώρο ανάμεσα σε οργανισμούς από διαφορετικά ευρωπαϊκά κράτη θα ήταν ωφέλιμο να υποστηριχθούν και να στερεωθούν.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα με τον ένα του πυλώνα να βρίσκεται επί ελληνικού εδάφους είναι και το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Επικοινωνίας, μια ακαδημαϊκή συνέργεια, ένα υβριδικό μοντέλο εκπαίδευσης με πλούσιο διδακτικό και ερευνητικό έργο με τη συμμετοχή δημόσιων φορέων τη σε Ελλάδα και Αυστρία. Θα μπορούσαν τα παραδείγματα αυτά να είναι ακόμα περισσότερα, εφόσον η ελληνική Πολιτεία αντιληφθεί τη σπουδαιότητα τους και βάλει τη σχηματοποίηση και την ανάπτυξη επιδραστικών φορέων που προάγουν την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση στο κέντρο της πολιτικής της.
