Το ιστορικό της κίτρινης κάρτας
Όλα ξεκίνησαν με τη δήλωση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ την Τέταρτη ότι εφόσον δεν υπάρξει αυτοδυναμία στις εκλογές, θα προτείνει άλλο πολιτικό πρόσωπο για πρωθυπουργό σε μια ενδεχόμενη κυβέρνηση συνεργασίας, επιμένοντας στη γραμμή «όχι Μητσοτάκης ή Τσίπρας για πρωθυπουργός».
Την επόμενη μέρα, από τον ΣΚΑΪ, Ο κύριος Λοβέρδος αμφισβήτησε αυτή τη γραμμή, λέγοντας:
«Όταν πάμε στις εκλογές και απορρίπτουμε πρόσωπα, πρέπει και να προτείνουμε πρόσωπα». Λίγη ώρα μετά πηγές της Χαριλάου Τρικούπη ανταπαντούσαν σε αυστηρό τόνο οτι "είναι πολιτικά παράδοξο ο Α. Λοβέρδος να έχει κοινές αγωνίες με τον Γ. Οικονόμου και τον Α. Σκέρτσο», οι οποίοι είχαν τοποθετηθεί με παρεμφερή τρόπο εν τω μεταξύ.
Επιπλέον, οι ίδιες πηγές εξηγούσαν ότι στόχος του κυρίου Ανδρουλάκη δεν ήταν να ανοίξει μια συζήτηση περί προσώπων, αλλά να ξεκαθαρίσει ότι το το ΠΑΣΟΚ δεν τάσσεται υπέρ της λύσης ενός τεχνοκράτη για τη θέση του πρωθυπουργού.
Κορυφή του παγόβουνου
Ωστόσο, η διαρροή, πάρα τον αυστηρό τόνο της, φαίνεται ότι είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου για το θέμα Λοβέρδου στην Χαριλάου Τρικούπη.
Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες, το κλίμα είναι έντονα αρνητικό για τον Ανδρέα Λοβέρδο, στον οποίο καταλογίζεται, όχι μόνο η αμφισβήτηση της επίσημης γραμμής, αλλά και ο εξαιρετικά λανθασμένος χρόνος, δηλαδή λίγο πριν την έναρξη της επίσημης εκλογικής περιόδου.
Το ευαίσθητο θέμα των συνεργασιών
Δεδομένου, δε, ότι το θέμα των συνεργασιών είναι ένα εξαιρετικά κρίσιμο θέμα για το ΠΑΣΟΚ, που μπορεί να επηρεάσει είτε έντονα αρνητικά είτε έντονα θετικά τις επιδόσεις του, η διαρροή αποκτά τον χαρακτήρα τελευταίας προειδοποίησης.
Και αυτό γίνεται ακόμη πιο επιτακτικό γιατί στα ηγετικά στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη έχει ξεκαθαριστεί ότι η αυτονομία του κόμματος σε σχέση με τα δύο μεγάλα (εξίσου) πρέπει να διαφυλαχθεί ως κόρη οφθαλμού, ιδίως τώρα που φαίνεται να αποκτά βαρύνοντα ρόλο ο ρυθμιστικός του ρόλος στον ενδεχόμενο σχηματισμό μιας κυβέρνησης συνεργασίας.
