Το ρεπορτάζ, εξάλλου, από τους ανθρώπους του Πολιτισμού της Κουμουνδούρου επιβεβαιώνει τους ανοιχτούς δίαυλους του κόμματος με την καταξιωμένη τραγουδίστρια.
Μάλιστα, έχει ξεκαθαριστεί, πως αν πει το «ναι», μια θέση για την κυρία Τσανακλίδου μπορεί να βρεθεί είτε στη Μαγνησία (καθώς ζει αρκετά χρόνια στις Μηλιές Πηλίου) είτε στη Θεσσαλονίκη (όπου έχει περάσει τα παιδικά της χρόνια) είτε στην Αθήνα.
Εξάλλου, φαίνεται ότι η συμμετοχή της στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, πέρα από την αυθύπαρκτη αξία που θα είχε για το κόμμα, θα έδινε στον Αλέξη Τσίπρα δυνατότητα για μεγαλύτερα ανοίγματα. Και αυτό γιατί ένα τόσο βαρύ όνομα της έντεχνης μουσικής σκηνής, με έντονο ιδεολογικό χρώμα, θα δικαιολογούσε καλλιτεχνικά πρόσωπα από περισσότερο «ελαφρά» ρεπερτόρια (ερμηνευτών ή ηθοποιών), αλλά και ευρύτερες επιλογές (έξω από τον χώρο των τεχνών) από περισσότερες κεντρώες καταγωγές.
«Βασανίζομαι με αυτή τη σκέψη»
Για να επανέλθουμε στην πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη που παραχώρησε, το Σάββατο, στον Δημήτρη Κανελλόπουλο της Εφημερίδας των Συντακτών, η κυρία Τσανακλίδου αποκαλύπτει την πολύ έντονη περίσκεψη στην οποία βρίσκεται, σχετικά με το ενδεχόμενο να κατέβει ως υποψήφια του ΣΥΡΙΖΑ, με έμμεσο, αλλά απολύτως σαφή, τρόπο. Συγκεκριμένα, στην ερώτηση του συναδέλφου για το αν της έχει γίνει πρόταση ενασχόλησης με την πολιτική, απαντά πως «ναι», μία φορά από το ΚΚΕ, «για την Περιφέρεια, στη Μαγνησία» και μια δεύτερη, «από τον ΣΥΡΙΖΑ πριν από χρόνια».
Ωστόσο, δεν μένει σε αυτή την απάντηση, αλλά συμπληρώνει: «… είπα «όχι» γιατί δεν ήμουν, τότε, έτοιμη. Βασανίζομαι με αυτή τη σκέψη. Δεν μπορώ να κάθομαι στο καναπέ και να κάνω κριτική, λέω στον εαυτό μου «Βγες έξω, κυρά μου, βγες έξω και πολέμα!». Μπορώ κάλλιστα να κάτσω σπίτι και να περιποιούμαι τα φυτά μου, περνάω τέλεια στο σπίτι μου, αλλά ως πολιτικό ον, ως πολίτης αυτού του τόπου, δεν μπορώ να είμαι ανενεργή». Από το συγκεκριμένο σημείο της απάντησης, γίνεται ξεκάθαρο πως η Κυρία Τσανακλίδου δεν μιλά απλώς για μια πρόταση που της έχει γίνει στο παρελθόν, αλλά για κάτι που την απασχολεί στο παρόν και μάλιστα με πολύ έντονο τρόπο.
«Ο Μητσοτάκης είναι Λουδοβίκος»
Επιπλέον, πέρα από την εν λόγω αναφορά, χαρακτηριστικό του πνεύματος της συνέντευξης, η οποία περιστρέφεται (σχεδόν) εξ ολοκλήρου γύρω από την πολιτική, είναι η ιδιαίτερα σκληρή κριτική της ερμηνεύτριας στην τωρινή κυβέρνηση και ένας ιδιαίτερα «γλυκός λόγος» που επιλέγει για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα προσωπικά:
«Παίρνω έντονα θέση στα πάντα. Γιατί αυτή είμαι. Και γιατί έχω πολύ μεγάλο θυμό με όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα, ο κυνισμός τους δεν γνωρίζει όριο. Δεν αντέχω άλλο να με κοροϊδεύουν στα μούτρα μου και να γελάνε από πάνω. Δεν αντέχω να βγαίνει ο Αδωνις και να λέει «Να χτυπάνε το κεφάλι τους κάτω, ο νόμος δεν αλλάζει».
«Ψηφίζουν νόμους για να τους προστατεύουν από τη φυλακή. Δεν το ανέχομαι αυτό σε μια δημοκρατία».
«Ο Μητσοτάκης είναι Λουδοβίκος. Βέβαια ο Λουδοβίκος μπορεί να προσποιούνταν τον προσηνή».
«Δεν υπάρχει αριστεία όταν υποκλέπτεις τους υπουργούς σου και τους αρχηγούς των ενόπλων δυνάμεων».
Για τον Αλ. Τσίπρα: "Σαν ήρωα πρέπει να τον βλέπουμε και όχι σαν θύτη»
«Η αλήθεια είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είχε να αντιμετωπίσει την τρόικα και τα μνημόνια. Σωστά λέμε για πράγματα που δεν έκανε, αλλά ξεχνάμε ότι δεν είχε τη δυνατότητα να επιλέξει τίποτε για τον τόπο του. Ζήτησε μόνο να διαχειριστεί την υγεία, όλα τ’ άλλα του τα πήρανε. Δεν είναι αποφάσεις δικές του».
«Εγώ θεωρώ ότι ήταν πολιτική αυτοκτονία. Το «Όχι» που έγινε «Ναι» στο δημοψήφισμα. Από την άλλη μεριά όμως επέδειξε έναν ηρωισμό. Υπάρχει κάποιος που πιστεύει ότι ήταν χαρούμενος όταν έγινε αυτό; Θεωρώ πως θυσίασε τον εαυτό του, θυσίασε την πολιτική του καριέρα, ασχέτως αν μετά κατάφερε να συνεχίσει. Και είπε πως «θα κάτσω εδώ να το παλέψω». Άρα, σαν ήρωα πρέπει να τον βλέπουμε και όχι σαν θύτη».
«Θεωρώ ότι ο Αλέξης είναι ένα ηθικό άτομο που δεν επέτρεψε σε κανέναν από το κόμμα του να κλέψει. Δεν πρέπει να υπάρχει άλλη κυβέρνηση στη νεότερη ελληνική ιστορία που να μην έκλεψε ούτε ένας. Δες όμως πόσο αχάριστος λαός είμαστε, έχουμε μάθει με τους κλέφτες. Μας έκαναν να το θεωρούμε φυσιολογικό».
(Ερ.) «Πολλοί λένε ότι οι καλλιτέχνες δεν πρέπει να εκφράζονται τόσο ανοιχτά.
Για ποιο λόγο; Για να πουλάνε το έργο τους σε όλα τα κόμματα; Θεωρώ ότι όλοι οι άνθρωποι πρέπει να είμαστε πολιτικά όντα».
«Η αγωνία μου πάντα ήταν να μην είμαι συντηρητικό άτομο, ήταν μία μάχη που έδινα με τον εαυτό μου.
