Η Ελλάδα, μία σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία ακολουθεί μία συγκροτημένη μειονοτική πολιτική, η οποία προάγει την ευημερία της Μειονότητας.
Μίας Μειονότητας, η οποία αριθμεί περί τα 120.000 μέλη, όσα δηλαδή και την περίοδο, κατά την οποία υπεγράφη η Συνθήκη της Λωζάννης, την οποία η Τουρκία συστηματικά επικαλείται.
Είναι απορίας άξιον πώς επικαλείται την Λωζάννη και κάνει λόγο για παραβίαση της από την Ελλάδα, τη στιγμή που στην Κωνσταντινούπολη, Ίμβρο και Τένεδο η Ελληνική Μειονότητα αριθμεί λιγότερες από 3000 ψυχές, ενώ κατά την υπογραφή της Συνθήκης αριθμούσε περί τις 130.000.
Την πραγματικότητα αυτή ήρθε πρόσφατα να μας θυμίσει και η δήλωση της ΕΕ, στο πλαίσιο της 77ης Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, «για τις παλαιότερες πολιτικές διακρίσεων που εφήρμοσε η Τουρκία, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα η Ελληνική Μειονότητα στην Τουρκία να βρίσκεται σήμερα στα πρόθυρα της εξαφάνισης».
Η δήλωση μιλάει από μόνη της
Όπως και οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους.
Και καταδεικνύουν με τον πιο περίτρανο τρόπο ποιος πραγματικά εφαρμόζει την Συνθήκη της Λωζάννης και ποιος ακολουθεί μία μειονοτική πολιτική, η οποία σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Ευελπιστούμε ότι η αδήριτη αυτή αλήθεια των αριθμών θα αποτελέσει εφαλτήριο ώστε η Τουρκία να αναλογισθεί επιτέλους τις ευθύνες που της αναλογούν στον τομέα της μειονοτικής πολιτικής.
Καλούμε την Τουρκία αντί να παραδίδει μαθήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να βάλει τάξη στα του οίκου της και να εφαρμόσει πολιτικές, οι οποίες θα δώσουν ξανά πνοή και δυναμισμό στην εκεί Ελληνική Μειονότητα
