«Τα διδάγματα που αντλήσαμε στα χρόνια της κρίσης ήταν πολλά. Διδάγματα που αφορούσαν στην πορεία της χώρας, στα λάθη που κάναμε ως πολίτες, αλλά κυρίως ως πολιτικό σύστημα, αυτά που θα πρέπει να αλλάξουμε. Το κοινωνικό κόστος της κρίσης υπήρξε – και συνεχίζει να είναι – δυσβάσταχτο. Το ζητούμενο, όμως, σήμερα δεν είναι να συνεχίσουμε να κλαίμε πάνω από το χυμένο γάλα. Αλλά να δούμε πώς θα αλλάξουμε όσα μας κρατάνε κολλημένους σε μια μίζερη κατάσταση, που δεν αξίζει σε καμία Ελληνίδα και σε κανέναν Έλληνα. Είμαστε η μόνη χώρα που χρειάστηκε τρία Μνημόνια – τουλάχιστον μέχρι σήμερα. Με ευθύνη της τωρινής Κυβέρνησης, η οποία προσπαθεί σήμερα να επαναφέρει την οικονομία εκεί που βρισκόταν στα τέλη του 2014. Έχει έρθει η ώρα η χώρα μας να γυρίσει σελίδα. Να στείλουμε ένα μήνυμα αισιοδοξίας, εθνικής αυτοπεποίθησης που θα αλλάξει το κλίμα και την ψυχολογία στην πατρίδα μας», ανέφερε.
Ο κ. Μητσοτάκης υπογράμμισε ότι «ως Νέα Δημοκρατία, θέλουμε να δώσουμε στους Έλληνες μια Κυβέρνηση, η οποία θα μιλά με όρους αλήθειας. Μια Κυβέρνηση που δεν θα υποσχεθεί τα πάντα, που δεν θα μιλήσει με όρους ευκταίου, αλλά με τους όρους του πραγματικού και του εφικτού. Μια Κυβέρνηση η οποία δεν θα πατρονάρει την κοινωνία των πολιτών και τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις μέσα από κρατικά ελεγχόμενες χρηματοδοτήσεις. Αντίθετα, μια Κυβέρνηση που θα φροντίσει να δώσει τα εργαλεία στην ίδια την κοινωνία των πολιτών για να αυτο-οργανωθεί. Που θα δράσει με έναν υποστηρικτικό και συντονιστικό ρόλο για τις εκατοντάδες πρωτοβουλίες, που εκτυλίσσονται γύρω μας καθημερινά, ώστε να υπάρξει η καλύτερη δυνατή στόχευση των ενεργειών και κατανομή των πόρων».
Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας εξήρε «ειδικά τον πολύ σημαντικό κοινωνικό ρόλο της Εκκλησίας κατά την περίοδο της κρίσης», προσθέτοντας: «Είναι, νομίζω, καιρός το Κράτος να βρει τρόπους συνέργειας με την Εκκλησία, προκειμένου να μεγιστοποιηθεί η αποτελεσματικότητα της παροχής αλληλεγγύης προς τους συμπολίτες μας».
Ο κ. Μητσοτάκης σημείωσε την ανάγκη ενίσχυσης του εθελοντισμού και ανέπτυξε συγκεκριμένες προτάσεις που δεσμεύουν την επόμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας: «Έχουμε επεξεργαστεί και είμαστε έτοιμοι», τόνισε, «να θέσουμε σε εφαρμογή μία δέσμη από μέτρα που θα κινητοποιήσουν την συνεργασία κοινωνίας πολιτών και κρατικών δομών εντός ενός σύγχρονου και αποτελεσματικού θεσμικού πλαισίου.
Εμείς προτείνουμε:
Την ίδρυση ενός Κεντρικού Φορέα Εθελοντισμού, κατά τις διεθνείς βέλτιστες πρακτικές, προκειμένου να ενισχύσουμε τη λειτουργία των εθελοντικών οργανώσεων και να μεγιστοποιήσουμε τις συνέργειες του Κράτους με αυτές. Αντίστοιχοι τέτοιοι φορείς υπάρχουν στις πιο πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
Αλλά, βέβαια, απαραίτητη είναι και η δημιουργία ενός Ενιαίου Μητρώου Εθελοντικών Οργανώσεων, όπου θα εγγράφονται όλες οι Οργανώσεις, που πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια.
Και η δημιουργία ενός ενιαίου θεσμικού πλαισίου για τον εθελοντισμό, το οποίο θα εξορθολογήσει την υπάρχουσα διάσπαρτη νομοθεσία και το οποίο θα καθορίσει με σαφήνεια τα κριτήρια για τη χρηματοδότηση οργανώσεων. Θα συνδέει την κρατική χρηματοδότηση με την εποπτεία και τη λογοδοσία των Μ.Κ.Ο., με αυστηρές προϋποθέσεις διαφάνειας, οι οποίες ήδη υπάρχουν από ψηφισμένο νόμο από την εποχή που ήμουν Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, για την υποχρέωση των Μ.Κ.Ο. οι οποίες έχουν κρατική χρηματοδότηση να αναρτούν τις οικονομικές εισπράξεις στη «Διαύγεια». Αλλά, βέβαια, θα πρέπει να δημιουργηθεί – και θα επιμείνω πολύ σε αυτό – και ένα νέο φορολογικό καθεστώς για τις δωρεές, που θα υποστηρίζει ένα νέο κίνημα φιλανθρωπίας και ενίσχυσης του εθελοντισμού. Δεν είναι τυχαίο ότι είμαστε τελευταίοι σε δωρεές σε Μ.Κ.Ο. στην Ευρώπη. Έχουμε ένα νομοθετικό και φορολογικό πλαίσιο, το οποίο καθιστά αυτές τις δωρεές καθόλου ελκυστικές για όποιον θέλει να προσφέρει πόρους σε Μ.Κ.Ο.
Και, βέβαια, είναι απαραίτητο να ρυθμιστεί και το ζήτημα της κατοχύρωσης των εθελοντών ως προς την εργασιακή και ασφαλιστική κάλυψή τους.
Επιπλέον, προκειμένου να προωθήσουμε την έμπρακτη καλλιέργεια του εθελοντισμού, θα πρέπει να εντάξουμε πιο συστηματικά το εθελοντικό έργο στο εκπαιδευτικό σύστημα, εισάγοντας την λογική του καλού πολίτη, στοχευμένα πια, στα Προγράμματα Σπουδών – τολμώ να πω – από πολύ νεαρή και πολύ μικρή ηλικία, ανάλογα με την δυνατότητα κάθε παιδιού να κατανοήσει τον ρόλο του, μέσα σε ένα ευρύτερο κοινωνικό σύστημα. Μπορούμε πολύ εύκολα να μάθουμε μικρά παιδιά, να τα εξοικειώνουμε με τις λογικές της ανακύκλωσης, όταν θα μιλήσουμε για άλλα ζητήματα, που αφορούν στη συλλογική δράση, θα μπορούμε και προφανώς να απευθυνθούμε και σε παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας. Αλλά η συστηματική ένταξη της διδασκαλίας του εθελοντισμού στα νηπιαγωγεία και στα σχολεία, πρέπει να αποτελεί μια πρώτη πολιτική προτεραιότητα για την επόμενη Κυβέρνηση».
