«Ο υποψήφιος, που αρέσκεται να μιλάει χυδαία για τις γυναίκες, ρατσιστικά για τις μειονότητες και προβάλλει την απέχθειά του για τους μετανάστες και τους "διαφορετικούς", εδώ και λίγες μέρες είναι ο 45ος Πρόεδρος των ΗΠΑ», προσθέτει.
Για την πολιτική που θα ακολουθήσει ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ υπογραμμίζει ότι «έχει πολλά γκρίζα και ασαφή σημεία στο πρόγραμμά του και ειδικότερα σε κρίσιμα θέματα οικονομίας και εξωτερικής πολιτικής. Σημεία που θα ξεκαθαριστούν περισσότερο τις επόμενες εβδομάδες όταν ανακοινωθεί και το υπουργικό συμβούλιο που θα τον πλαισιώσει και θα έχουμε τα πρώτα δείγματα γραφής της Προεδρίας Τραμπ».
Συγκεκριμένα ο κ. Παπαδημούλης υποστηρίζει ότι αυτήν την ώρα πρέπει να εστιάσουμε σε τρία σημεία τα οποία επηρεάζουν και τις ισορροπίες στη γειτονιά μας:
α) Η Σταθερότητα στη Μέση Ανατολή, ο πόλεμος στη Συρία και το Κουρδικό, όσο και το μέτωπο με την Ρωσία, καθώς και οι σχέσεις με την Κυβέρνηση Ερντογάν και η στάση απέναντι στο Κυπριακό, είναι τομείς όπου θα πρέπει να δούμε αν θα υπάρξουν αλλαγές στην πολιτική Ομπάμα και ποιες θα είναι αυτές.
β) Οι σχέσεις των ΗΠΑ με την Ευρωπαϊκή Ένωση, σε θέματα οικονομίας, διεθνούς εμπορίου, εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής και φυσικά τα ζητήματα δημοκρατίας, είναι θέματα που θα επηρεάσουν τον επαναπροσδιορισμό των Ευρωαμερικανικών Σχέσεων.
γ) Οι σχέσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης-ΗΠΑ θα δοκιμαστούν επίσης και στα ζητήματα του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την εφαρμογή της συμφωνίας του Παρισιού για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, όπου η λαϊκίστικη ακροδεξιά ρητορική του Τραμπ έχει προκαλέσει εκτεταμένη και απολύτως δικαιολογημένη ανησυχία και αβεβαιότητα.
Ο αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τονίζει ότι «η νέα ηγεσία των ΗΠΑ προσθέτει ανησυχία και αβεβαιότητα στην παγκόσμια σκηνή. Ωστόσο προκαλεί μία ευκαιρία και θέτει μία πρόκληση για την ίδια την Ευρώπη. Γι’ αυτό και η Αριστερά είναι αναγκαίο να επενδύσει στην κινητοποίηση των δημοκρατικών πολιτών αλλά και των προοδευτικών πολιτικών δυνάμεων, να αλλάξουν την συντηρητική τροχιά στην οποία κινούμαστε και η οποία ολοένα και περισσότερο οδηγεί σε εθνικιστικές αναδιπλώσεις» και εκτιμά ότι «όσο η Ευρώπη ενισχύει τις μεγάλες ανισότητες, με εμμονή στη μονομερή λιτότητα και κρατώντας κλειστές στα συρτάρια τις πολιτικές ανάπτυξης, όσο συνεχίζει να βασιλεύει η αδιαφάνεια και το έλλειμμα δημοκρατίας, τόσο θα γιγαντώνεται το αφήγημα μίσους και καταστροφής κάθε διαφορετικότητας, εθνικής, φυλετικής και έμφυλης».
