«Η ενίσχυση της δημοκρατικής σταθερότητας αποτελεί προτεραιότητα για την Τουρκία»
Το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Τουρκία αποτέλεσε ευθεία πρόκληση για τους δημοκρατικούς θεσμούς στην χώρα. Τόσο ως Ευρωπαίος, αλλά και ως Έλληνας πολίτης και πολιτικός, δεν μπορώ παρά να τονίσω με κάθε τρόπο την ανάγκη η χώρα και η κυβέρνησή της να θέσουν επί τάπητος ζητήματα δημοκρατίας, ισονομίας και ασφάλειας για να μην ξυπνήσουν τα «φαντάσματα του παρελθόντος» που αποσταθεροποίησαν τη χώρα και την ευρύτερη περιοχή τις δεκαετίες του 1960, 1970 και 1980.
Είναι απαραίτητο τα εξτρεμιστικά στοιχεία και όσοι θέλουν την επιστροφή του σκοταδισμού και της βαρβαρότητας στην Τουρκία να απομονωθούν αποτελεσματικά και να οδηγηθούν στην δικαιοσύνη. Σε καμία περίπτωση η κυβέρνηση και η πολιτική ηγεσία της χώρας δεν θα πρέπει να διολισθήσουν σε αναχρονιστικές μεθόδους απονομής της δικαιοσύνης, όπως είναι η επαναφορά της θανατικής ποινής, ούτε να απελευθερώσουν οιοδήποτε κύμα αυτοδικίας.
Το ΑΚΡ και οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις θα κληθούν να αποδείξουν στην πράξη πως ο δημοκρατικός και κοσμικός χαρακτήρας του πολιτεύματος προστατεύεται, πως η χώρα αποτελεί μια συνταγματικά ευνομούμενη πολιτεία, όπου ο ρεβανσισμός και η βίαιη απάντηση δεν αποτελούν λύση στο πρόβλημα, αλλά αντίθετα το μόνο που θα κατάφερναν θα ήταν να σπείρουν διχόνοια, μίσος και διαλυτικές τάσεις. Η συνταγματική νομιμότητα δεν εξαντλείται στην εξουδετέρωση των κινημάτων, αλλά περιλαμβάνει και την κατοχύρωση του κράτους δικαίου για όλους τους πολίτες.
Στο πλαίσιο αυτό, η τουρκική κυβέρνηση θα κληθεί να διαχειρισθεί στο αμέσως επόμενο διάστημα μια σειρά ζητημάτων, η επίλυση των οποίων θα πρέπει να ενισχύσει την κοινωνική συνοχή, θωρακίζοντας παράλληλα και το θεσμικό πλαίσιο άσκησης εξουσίας. Η λύση στο Κουρδικό ζήτημα έρχεται στο προσκήνιο, με την δημοκρατική επίλυση των διαφορών μέσω ενός εντατικού διαλόγου, να είναι περισσότερο απαραίτητη από ποτέ.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι εδώ για να συμβάλλουν με κάθε τρόπο στην επιτάχυνση και επιτυχή ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων, ενώ ανάλογης έντασης θα πρέπει να είναι και η προσπάθεια εναρμονισμού της εσωτερικής νομοθεσίας με το ευρωπαϊκό κεκτημένο σε μια σειρά ζητημάτων.
Η Μέση Ανατολή βρίσκεται αντιμέτωπη με διαδικασίες εσωτερικών, γεωπολιτικών ανακατατάξεων, στις οποίες ο ρόλος και η θέση της Τουρκίας πρέπει να είναι διακριτός και κρυστάλλινος. Όντας η μοναδική σταθερή κοινοβουλευτική δημοκρατία μεταξύ των μουσουλμανικών χωρών της περιοχής, θα πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα σταθερότητας και σεβασμού στις αξίες της δημοκρατίας.
Η Ιστορία μας διδάσκει ότι τα όρια μεταξύ μιας προσωποκεντρικής εξουσίας και ενός υπερσυγκεντρωτικού πολιτικού συστήματος δεν είναι πάντοτε διακριτά, ειδικά σε περιπτώσεις εσωτερικών προκλήσεων και απειλών για τη δημοκρατία.
Από τον τρόπο που η τουρκική ηγεσία θα απαντήσει σε αυτές τις πολλαπλές προκλήσεις, θα εξαρτηθούν και οι σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και η ίδια η σταθερότητα της χώρας και της περιοχής.
