Το κατηγορηματικό «όχι» του κ. Πατέλ στην ερώτηση αν η Ελλάδα θα έχει πρόσβαση στον «πηγαίο κώδικα» της «Ασπίδας του Αχιλλέα» προκαλεί νέους πονοκεφάλους στην κυβέρνηση. Και αυτό διότι οι μέχρι στιγμής διαρροές τόσο του Μεγάρου Μαξίμου όσο και του Πενταγώνου για τις δυνατότητες διοίκησης και ελέγχου του αντιπυραυλικού θόλου διαβεβαίωναν για το αντίθετο, ότι δηλαδή η Ελλάδα ως συμπαραγωγός θα έχει πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα.
Με την κυβέρνηση να έχει υπογράψει πλέον το νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα μαμούθ ύψους 3,035 δισεκατομμυρίων ευρώ, η «λεπτομέρεια» που αποκάλυψε ο Ισραηλινός αξιωματούχος δεν κρίνεται ως... «αμελητέα».
Όταν η αρνητική απάντηση του Ισραηλινού αξιωματούχου ξεκίνησε να λαμβάνει μεγάλη έκταση το απόγευμα της Κυριακής, η Καθημερινή επανήλθε στην ηλεκτρονική της έκδοση προσθέτοντας: «Σημειώνεται ότι μετά τη δημοσίευση της συνέντευξης στην Καθημερινή της Κυριακής, το κείμενο ανανεώθηκε online με βάση νεότερη ενημέρωση από το ισραηλινό Υπουργείο Αμυνας για τον «πηγαίο κώδικα». Η ενημέρωση υπογράμμιζε ότι οι Ισραηλινές Eνοπλες Δυνάμεις (IDF) θα προχωρήσουν στη μεταφορά τεχνογνωσίας, καθώς και στην από κοινού χρήση λογισμικού και τεχνολογίας με τις ελληνικές Eνοπλες Δυνάμεις. Η συνεργασία θα επεκταθεί και στις ελληνικές εταιρείες που θα συμμετάσχουν στη συμπαραγωγή των οπλικών συστημάτων».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ως εκ τούτου, το ερώτημα που καλείται πλέον να απαντήσουν οι ιθύνοντες της κυβέρνησης είναι απλό: Τι ακριβώς ισχύει με τον πηγαίο κώδικα του εξοπλιστικού προγράμματος; Η «μεταφορά τεχνογνωσίας» και η «από κοινού χρήση λογισμικού και τεχνολογίας» σημαίνει ότι θα έχουν ή δεν θα έχουν πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα οι ένοπλες δυνάμεις της Ελλάδας; Και αν τελικά όχι, γνώριζαν πως με την υπογραφή του προγράμματος η χώρα μας δεν θα αποκτήσει πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα;
Εάν το γνώριζαν, γιατί μια τόσο κρίσιμη παράμετρος δεν αποτέλεσε μέρος της δημόσιας και κοινοβουλευτικής ενημέρωσης και γιατί διαβεβαίωναν για το αντίθετο; Εάν δεν το γνώριζαν, το ερώτημα γίνεται ασφαλώς πιο δυσάρεστο: Πώς προχώρησε μια συμφωνία δισεκατομμυρίων χωρίς να έχει αποσαφηνιστεί ένα τόσο ουσιώδες ζήτημα;
Επειδή το πολιτικό κόστος πάντοτε δύναται να «θολώσει» την πραγματικότητα, ενδεχομένως τις κατάλληλες απαντήσεις να μπορεί να δώσει ο γενικός διευθυντής Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων Ιωάννης Μπούρας, ο οποίος υπέγραψε τη συμφωνία εκ μέρους του υπουργείου.
Σε κάθε περίπτωση, το θέμα μάλλον μας απασχολήσει προσεχώς και σε επίπεδο κοινοβουλευτικού ελέγχου...
Άλλωστε, όταν πληρώνεις 3 δισ. ευρώ για μια «Ασπίδα», καλό είναι να γνωρίζεις ποιος κρατάει τα κλειδιά της.
Ν.Α.
