Το Σάββατο η κ. Αχτσιόγλου έλαβε μέρος σε συζήτηση με θέμα «Leading with Empathy and Decisiveness», για την πολιτική ηγεσία με ενσυναίσθηση και αποφασιστικότητα. Στο ίδιο πάνελ συμμετείχαν η Jacinda Ardern, πρώην Πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας, η Romina Kuko, αναπληρώτρια Υπουργός Εσωτερικών της Αλβανίας, η Kati Piri, βουλεύτρια του Εργατικού Κόμματος της Ολλανδίας και η Klara Dobrev, ευρωβουλεύτρια, πρώην Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και μέλος του Δημοκρατικού Συνασπισμού της Ουγγαρίας. Τη συζήτηση συντόνισε ο Patrick Gaspard, πρώην επικεφαλής διεθνών σχέσεων στον Λευκό Οίκο και πρόεδρος του CAP (Κέντρο για την Αμερικανική Πρόοδο).
Στο πλαίσιο της συζήτησης η κ. Αχτσιόγλου τόνισε ότι «η στερεοτυπική αντίληψη αντιμετωπίζει την ευγένεια και τον σεβασμό ως αδυναμίες στην πολιτική. Όμως μπορεί κανείς να είναι παθιασμένος για τις ιδέες του χωρίς να είναι επιθετικός, να είναι αποτελεσματικός χωρίς να γίνεται προσβλητικός, να είναι μαχητικός χωρίς να γίνεται χυδαίος. Αυτός είναι ο τρόπος αλλαγής του κυρίαρχου μοντέλου του πολιτικού, που εξάλλου απομακρύνει τους πολίτες από την πολιτική».
Συζητήθηκε, επίσης, η απομάκρυνση των νέων από την πολιτική και η ανάγκη οι πολιτικοί να μιλήσουν στη γλώσσα τους και να δεχθούν την εμπλοκή τους με διαφορετικούς τρόπους από την παραδοσιακή κομματική οργάνωση.
Για το μεταναστευτικό και την αδυναμία των προοδευτικών δυνάμεων να χειριστούν πολιτικά το θέμα, υπογραμμίστηκε ότι η δεξιά και η άκρα δεξιά έχουν κερδίσει ιδεολογικά αυτό το πεδίο και αντί της διολίσθησης στη δεξιά ρητορική, οι προοδευτικές δυνάμεις οφείλουν να ανασυγκροτήσουν την αφήγηση δίνοντας τη μάχη των ιδεών. Με τον ίδιο τρόπο, σημειώθηκε, οφείλουν να αντιμετωπίσουν και την απαξίωση στους δημοκρατικούς θεσμούς δείχνοντας πως οι θεσμοί μπορούν να υπηρετούν τον πολίτη και όχι να γίνονται εμπόδιο στην καθημερινότητά του, όπως η δεξιά ρητορική έχει επιβάλει.
Τέλος, για τις συκοφαντικές επιθέσεις στο πολιτικό πεδίο, η κ. Αχτσιόγλου ανέφερε ότι «είναι ανάγκη να χτίζουμε μηχανισμούς αυτοπροστασίας, που θα μας επιτρέψουν να παραμένουμε ενεργές πολιτικά αλλά συγχρόνως να μπορούμε να υπερβαίνουμε τον καθημερινό πόλεμο φθοράς, ώστε να έχουμε τη δυνατότητα να σκεφτόμαστε στρατηγικά, για να υπηρετούμε την κοινωνική αλλαγή».
