Δεν χωρά αμφιβολία πως ο μεγάλος αντίπαλος της Ουάσιγκτον είναι το Πεκίνο και πως η μάχη για την παγκόσμια ηγεμονία μεταξύ των δυο χωρών θα ενταθεί ακόμα περισσότερο μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Ντ. Τραμπ.
Τα Παιχνίδια Εξουσίας αναδημοσιεύουν από τον Ριζοσπάστη το κείμενο για την Έκθεση του Αμερικάνικου Κογκρέσου για τις στρατιωτικές δυνατότητες της Κίνας, Έκθεση που περιλαμβάνει ιδιαίτερα σημαντικά στοιχεία:
Την τροχιά σύγκρουσης και σε στρατιωτικό επίπεδο, στην οποία βρίσκονται οι ΗΠΑ με την Κίνα και τους συμμάχους τους, με φόντο τη μάχη για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, αναδεικνύει έκθεση του υπουργείου Αμυνας των ΗΠΑ προς το Κογκρέσο, που δημοσιεύτηκε τον Δεκέμβρη. Εχει τίτλο «Στρατιωτικές εξελίξεις και εξελίξεις στον τομέα της ασφάλειας που αφορούν τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας» και με τα λόγια των συντακτών της «καταδεικνύει τη σημασία της αντιμετώπισης της πρόκλησης που θέτει ο ολοένα και πιο ικανός στρατός της ΛΔ Κίνας».
Διαπίστωση που διαβάζεται ακόμη πιο «επιτακτικά» και με «χαρακτήρα επείγοντος» από τα επιτελεία των ΗΠΑ, όπως δείχνει και η δεύτερη θητεία Τραμπ που ξεκινάει σε λίγες μέρες, η οποία θα σηματοδοτηθεί, όπως όλα δείχνουν, και από μια ακόμη αποφασιστικότερη αντιπαράθεση με την Κίνα σε όλα τα επίπεδα.
Η έκθεση άλλωστε έχει ως οδηγό την αμερικανική Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας 2022 που αναφέρει ότι η Κίνα «είναι ο μόνος ανταγωνιστής των Ηνωμένων Πολιτειών με την πρόθεση και, όλο και περισσότερο, την ικανότητα να αναδιαμορφώσει τη διεθνή τάξη», σημειώνοντας ότι οι ηγέτες της «θεωρούν έναν σύγχρονο, ικανό και "παγκόσμιας κλάσης" στρατό απαραίτητο για την επίτευξη των αναθεωρητικών της στόχων και την αντιμετώπιση αυτού που το Πεκίνο θεωρεί ένα όλο και πιο ταραχώδες διεθνές περιβάλλον».
«Συστημική αντιπαράθεση» για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα...
Αναλύοντας την κινεζική στρατηγική οι συντάκτες της έκθεσης επισημαίνουν ότι η μακροχρόνια εθνική στρατηγική της ΛΔΚ για τη λεγόμενη «μεγάλη αναζωογόνηση του κινεζικού έθνους» έως το 2049, «επιδιώκει αποφασιστικά την πολιτική, κοινωνική, οικονομική, τεχνολογική και στρατιωτική ανάπτυξη για την αύξηση της εθνικής ισχύος της ΛΔΚ και την αναθεώρηση της διεθνούς τάξης πραγμάτων προς υποστήριξη του συστήματος διακυβέρνησης και των εθνικών συμφερόντων της ΛΔΚ», σημειώνοντας πως «η διακηρυγμένη εξωτερική πολιτική της ΛΔΚ επιδιώκει να αναδιαμορφώσει τη διεθνή τάξη» για να υποστηρίξει τη στρατηγική αυτή.
Σημειώνουν ακόμη πως οι ηγέτες της Κίνας «ισχυρίζονται ότι η δύναμή τους να διαμορφώνουν τα παγκόσμια γεγονότα συνεχίζει να αυξάνεται, παρουσιάζοντας "νέες στρατηγικές ευκαιρίες"», αν και αναγνωρίζουν ότι «οι εσωτερικές και εξωτερικές προκλήσεις περιπλέκουν την οικονομική της ανάκαμψη και ανάπτυξη».
Εξάλλου, αναλύοντας τον όρο της λεγόμενης «ολοκληρωμένης εθνικής ισχύος» (CNP), που χρησιμοποιεί η Κίνα «ως εσωτερική μέτρηση της ανάπτυξης και ως βαθμονομημένο σημείο αναφοράς για τον ανταγωνισμό μεταξύ εχθρικών συστημάτων», και περιγράφοντας την εφ' όλης της ύλης αντιπαράθεση για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, οι συντάκτες της έκθεσης επισημαίνουν ότι αυτή δεν αφορά αποκλειστικά τη στρατιωτική ισχύ αλλά «αντιπροσωπεύει το συνολικό μέτρο της ισχύος μιας χώρας που ασκεί σε πολλαπλούς τομείς στο διεθνές σύστημα. Περισσότερο από τη στρατιωτική ισχύ, περιλαμβάνει την πλήρη σειρά οικονομικών, επιστημονικών και τεχνολογικών, διπλωματικών και πολιτικών δυνατοτήτων μιας χώρας, πολιτιστικούς, φυσικούς, ανθρώπινους και άλλους πόρους, καθώς και το ιδεολογικό ήθος και τη διεθνή επιρροή».
Μέσα σε αυτά τα πλαίσια η έκθεση σημειώνει ότι ο CNP «συνδέεται αναπόφευκτα με τον στρατιωτικό ανταγωνισμό, καθώς, για τη ΛΔ Κίνας, η αντιπαράθεση στο πεδίο της μάχης αντιπροσωπεύει όχι απλώς έναν ανταγωνισμό μεταξύ των στρατιωτικών συστημάτων δύο χωρών, αλλά μια συστημική αντιπαράθεση με βάση τη συνολική ισχύ κάθε χώρας».
«Οι ηγέτες της ΛΔ Κίνας πιστεύουν ότι οι δομικές αλλαγές στο διεθνές σύστημα και οι ολοένα και πιο συγκρουσιακές Ηνωμένες Πολιτείες είναι η ρίζα του εντεινόμενου στρατηγικού ανταγωνισμού μεταξύ της Κίνας και των Ηνωμένων Πολιτειών», τονίζει η έκθεση και σημειώνει πως η στρατηγική της «περιλαμβάνει σκόπιμες και αποφασιστικές προσπάθειες για τη συγκέντρωση, τη βελτίωση και την αξιοποίηση εσωτερικών και εξωτερικών στοιχείων της εθνικής ισχύος που θα τοποθετήσουν τη ΛΔΚ σε "ηγετική θέση" σε έναν διαρκή ανταγωνισμό μεταξύ των συστημάτων».
Στα πλαίσια αυτά σημειώνουν πως «οι συνεχιζόμενοι στόχοι στρατιωτικού εκσυγχρονισμού της ΛΔΚ είναι ανάλογοι και μέρος των ευρύτερων εθνικών αναπτυξιακών φιλοδοξιών της να επενδύσει σε μεγάλο βαθμό στην τεχνολογική αυτάρκεια και να επικεντρωθεί στην προηγμένη μεταποίηση», ενώ επισημαίνουν ότι «η δηλωμένη αμυντική πολιτική της ΛΔΚ παρέμεινε προσανατολισμένη στην προώθηση της κυριαρχίας, της ασφάλειας και των αναπτυξιακών της συμφερόντων, δίνοντας παράλληλα έμφαση σε έναν μεγαλύτερο παγκόσμιο ρόλο για την ίδια. Το Πεκίνο έχει επιδείξει αυξανόμενη προθυμία να χρησιμοποιήσει στρατιωτικό εξαναγκασμό και κίνητρα για την επίτευξη αυτών των στόχων».
...σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη
Παράλληλα, εξειδικεύοντας τη στρατηγική αυτή, η έκθεση του υπουργείου Αμυνας των ΗΠΑ προς το Κογκρέσο σημειώνει ότι ο κινεζικός στρατός «παραμένει επικεντρωμένος στην ανάπτυξη ικανοτήτων για να παρέχει επιλογές στη ΛΔΚ ώστε να αποτρέψει, να αποθαρρύνει ή, αν διαταχθεί, να νικήσει την επέμβαση τρίτων στην περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού (...) Συνεχίζει να αναπτύσσει τις ικανότητες για τη διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρήσεων βαθύτερα στην περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού και παγκοσμίως», ενώ έχει προχωρήσει σε «σημαντικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και εισήγαγε νέο στρατιωτικό δόγμα για την ενίσχυση των κοινών επιχειρήσεων και δοκιμάζει ικανότητες εντός και πέραν της πρώτης νησιωτικής αλυσίδας (FIC)» (πρόκειται για τη γεωστρατηγική έννοια που περιλαμβάνει μια σειρά από νησιά και αρχιπελάγη, τα οποία εκτείνονται από τη Χερσόνησο της Κορέας έως τη Μαλαισία, περιλαμβάνοντας κρίσιμες θαλάσσιες περιοχές γύρω από την Κίνα).
Στα πλαίσια αυτά καταγράφονται οι προσπάθειες της Ταϊβάν (προφανώς με τη στήριξη των ΗΠΑ) να αναπτύξει «ασύμμετρες δυνατότητες» για «να εξισορροπήσει τις βελτιούμενες δυνατότητες της Κίνας», οι «αξιοσημείωτα υψηλότερες εντάσεις μεταξύ της Κίνας και των Φιλιππίνων καθ' όλη τη διάρκεια του 2023», όπως και οι «μη ασφαλείς ελιγμοί του κινεζικού στρατού πλησίον συμμαχικών δυνάμεων που επιχειρούν στην περιοχή».
Σε ό,τι αφορά εξάλλου την προσπάθεια παγκόσμιας «προβολής ισχύος» της Κίνας, το Πεντάγωνο διαπιστώνει ότι ο κινεζικός στρατός «συνεχίζει να αυξάνει τις στρατιωτικές του ικανότητες για την επίτευξη των περιφερειακών και παγκόσμιων στόχων ασφαλείας της ΛΔΚ πέραν των άμεσων στην περιφέρεια», δίνοντας «κυρίως έμφαση στις δυνατότητες προβολής ισχύος στον θαλάσσιο τομέα», ενώ παρά το γεγονός πως «οι κοινές επιχειρησιακές της ικανότητες πέραν του FIC παραμένουν περιορισμένες», οι «βελτιώσεις στα αεροπορικά και ναυτικά συστήματα της PLA επιτρέπουν στις δυνάμεις του Λαϊκού Στρατού της Κίνας (PLA) να επιχειρούν μακρύτερα από τη ΛΔΚ για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα».
Ειδικά σε ό,τι αφορά αυτό το τελευταίο ξεχωριστή αναφορά γίνεται στην προσπάθεια της Κίνας να αποκτήσει και πιο μόνιμα στρατιωτικά «πατήματα» σε μια σειρά από περιοχές, όπως και στην «αυξανόμενη παγκόσμια παρουσία του Πολεμικού Ναυτικού της Κίνας».
Συγκεκριμένα ως προς αυτά ξεχωρίζει:
Την «εξελισσόμενη εστίαση» του κινεζικου Πολεμικού Ναυτικού «από την "υπεράκτια άμυνα" στην "ανοικτή προστασία των ανοικτών θαλασσών" και το ενδιαφέρον της Πολεμικής Αεροπορίας της Κίνας (PLAAF) να γίνει μια "στρατηγική" αεροπορική δύναμη (που) αντικατοπτρίζουν το ενδιαφέρον της PLA για τη διεξαγωγή επιχειρήσεων πέραν της ΛΔΚ και της άμεσης περιφέρειάς της».
Την «παγκόσμια αντιτρομοκρατική στρατηγική» του Πεκίνου, που, όπως λένε, έχει στόχο «να αναπτύξει την επιχειρησιακή εμπειρία της PLA, να εξασφαλίσει μεγαλύτερη πρόσβαση σε υπερπόντια θέατρα και να αποτρέψει τρομοκρατικές επιθέσεις στην Κίνα και εναντίον πολιτών της ΛΔΚ και οικονομικών έργων στο εξωτερικό. Επικαλούμενη την αντιτρομοκρατική αποστολή της, από το 2008, η PLA έχει αποστείλει περισσότερες από 40 ναυτικές ομάδες συνοδείας (NETF) στον Κόλπο του Αντεν, παρέχοντας στους ναύτες της PLAN σημαντική εμπειρία σε υπερπόντιες επιχειρήσεις», σημειώνει η έκθεση, η οποία αναφέρεται και στη δημιουργία, το 2017, υπερπόντιας βάσης του ΠΝ της Κίνας στο Τζιμπουτί. Εξάλλου, η έκθεση επισημαίνει ακόμη ότι η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος χορηγός ειρηνευτικών δυνάμεων μεταξύ των 5 μόνιμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, έχοντας αναπτύξει περίπου 50.000 άτομα προσωπικό τα τελευταία 31 χρόνια.
Την ολοένα και αυξανόμενη συμμετοχή σε διμερείς και πολυμερείς ασκήσεις για την υπερπόντια παρουσία της και για να εμβαθύνει τους στρατιωτικούς της δεσμούς. «Από το 2014, η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας έχει αξιοσημείωτα αυξημένη συμμετοχή σε διμερείς και πολυμερείς ασκήσεις. Εκτοτε, το Πεκίνο έχει πραγματοποιήσει επαναλαμβανόμενες ασκήσεις, συμπεριλαμβανομένων της αεροπορικής άσκησης FALCON STRIKE με την Ταϊλάνδη (2015), της ναυτικής άσκησης MARITIME SECURITY BELT με τη Ρωσία και το Ιράν (2019), και της άσκησης BLUE SWORD με τη Σαουδική Αραβία (2019). Η ΛΔΚ έχει επεκτείνει τις συνδυασμένες ασκήσεις με τη Ρωσία, ιδίως από το 2018, όταν το Πεκίνο συμμετείχε για πρώτη φορά στην άσκηση VOSTOK της Ρωσίας που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της άσκησης», σημειώνεται στην έκθεση.
Την επιδίωξη της Κίνας «να επεκτείνει την υπερπόντια εφοδιαστική της αλυσίδα που θα επιτρέψει στο ΠΝ της να προβάλει και να διατηρήσει τη στρατιωτική της ισχύ σε μεγαλύτερες αποστάσεις». Μάλιστα, όπως χαρακτηριστικά τονίζεται στην έκθεση, «ένα παγκόσμιο δίκτυο εφοδιασμού της PLA θα μπορούσε να διαταράξει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ, καθώς οι παγκόσμιοι στρατιωτικοί στόχοι της ΛΔ Κίνας εξελίσσονται. Πέρα από τη βάση υποστήριξης της PLA στο Τζιμπουτί, η ΛΔΚ είναι πολύ πιθανό ήδη να εξετάζει και να σχεδιάζει πρόσθετες εγκαταστάσεις στρατιωτικής εφοδιαστικής για την υποστήριξη του ναυτικού, της αεροπορίας και των χερσαίων δυνάμεών της».
«Ραγδαίος» εκσυγχρονισμός και ανάπτυξη δυνατοτήτων
Με φόντο τα παραπάνω η έκθεση του αμερικανικού υπουργείου Αμυνας, αν και για μια ακόμη φορά διαπιστώνει ότι «παρά την πρόοδό της η δύναμη (του κινεζικού στρατού) εξακολουθεί να έχει σημαντικές ελλείψεις μεταξύ άλλων στην επάρκεια των διοικητών, στην εφοδιαστική (logistics) σε μεγάλες αποστάσεις και στον πόλεμο στις πόλεις», καταγράφει μια «ραγδαία» προσπάθεια εκσυγχρονισμού του στρατού της Κίνας που για μια ακόμη χρονιά «προσπάθησε να εκσυγχρονίσει τις δυνατότητές της και να βελτιώσει τις ικανότητές της σε όλους τους τομείς του πολέμου για να γίνει μια κοινή δύναμη ικανή για όλο το φάσμα του χερσαίου, εναέριου και θαλάσσιου, καθώς και του πυρηνικού, διαστημικού, αντιδιαστημικού και ηλεκτρονικού πολέμου, και για επιχειρήσεις στον κυβερνοχώρο (...) Συνέχισε να προσαρμόζει τις στρατιωτικές της δομές, να αναπτύσσει σύγχρονα εγχώρια συστήματα, να διαμορφώνει ετοιμότητα και να ενισχύει την ικανότητά της να διεξάγει κοινές επιχειρήσεις».
Στα πλαίσια της γενικής αυτής διαπίστωσης η έκθεση καταγράφει κλάδο κλάδο την πρόοδο που έχουν κάνει οι κινεζικές Ενοπλες Δυνάμεις στη δυνατότητά τους για ευθεία αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους, ιδίως στην περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού, ανάμεσα στα άλλα:
- Στο Πολεμικό Ναυτικό (PLAN), όπου «αριθμητικά, η ΛΔΚ διαθέτει το μεγαλύτερο Πολεμικό Ναυτικό στον κόσμο, με μια μάχιμη δύναμη με πάνω από 370 πλοία και υποβρύχια, συμπεριλαμβανομένων άνω των 140 μεγάλων μαχητικών επιφανείας. Το PLAN αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από σύγχρονα πλοία και υποβρύχια πολλαπλών αποστολών», αυξάνοντας, όπως λέει η έκθεση, «την ικανότητά της να εκτελεί αποστολές πέραν της πρώτης νησιωτικής αλυσίδας (FIC), πραγματοποιώντας την πρώτη εκτεταμένη ανάπτυξη στην περιοχή του νέου αμφίβιου σκάφους της κλάσης YUSHEN και τρεις αποστολές με το CV-17 Shandong στη Θάλασσα των Φιλιππίνων, έναν αριθμό - ρεκόρ για οποιοδήποτε αεροπλανοφόρο του PLAN σε ένα ημερολογιακό έτος».
- Στην Πολεμική Αεροπορία PLA (PLAAF), όπου «εκσυγχρονίζει τα αεροσκάφη της και τα μη επανδρωμένα εναέρια συστήματα με ραγδαίους ρυθμούς, ανταποκρινόμενη στα πρότυπα των ΗΠΑ», αλλά και αναδιατάσσοντας τις μονάδες και τις διοικήσεις της για «την καλύτερη διοίκηση και τον έλεγχο των ολοκληρωμένων συστημάτων αεράμυνας της ΛΔΚ, καθώς και του δικτύου των επίγειων ραντάρ επίγνωσης του εναέριου χώρου».
- Στις αυξανόμενες πυρηνικές και πυραυλικές δυνατότητές της (PLA Rocket Force - PLARF), όπου προωθούνται «μακροπρόθεσμα σχέδια εκσυγχρονισμού της για να ενισχύσει τις ικανότητες «στρατηγικής αποτροπής» της», με την Κίνα να «αναπτύσσει νέους διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους (ICBM) που θα βελτιώσουν σημαντικά τις πυραυλικές της δυνάμεις με πυρηνική ικανότητα και θα απαιτήσουν αυξημένη παραγωγή πυρηνικών κεφαλών».
Εκτιμάται ότι «κατά την επόμενη δεκαετία, η Κίνα θα συνεχίσει να εκσυγχρονίζει, διαφοροποιεί και να επεκτείνει ραγδαία τις πυρηνικές της δυνάμεις» με «μεγαλύτερη και πιο ποικιλόμορφη πυρηνική δύναμη» που θα της «παρέχει πολλαπλές επιλογές στη σκάλα κλιμάκωσης». Η εκτίμηση του Πενταγώνου κάνει λόγο για πάνω από 1.000 επιχειρησιακές πυρηνικές κεφαλές μέχρι το 2030, σχεδόν... διπλασιασμός δηλαδή από τα σημερινά επίπεδα.
Παράλληλα, σημειώνεται ότι η Κίνα διερευνά και την «ανάπτυξη πυραυλικών συστημάτων διηπειρωτικού βεληνεκούς με συμβατικό οπλισμό», με το Πεντάγωνο να τονίζει πως «εάν αναπτυχθούν, οι δυνατότητες αυτές θα επέτρεπαν στη ΛΔΚ να απειλεί με συμβατικά πλήγματα κατά στόχων στις ηπειρωτικές Ηνωμένες Πολιτείες, στη Χαβάη και την Αλάσκα».
Ενας «πληροφοριοποιημένος» στρατός για τον «ευφυή πόλεμο»
Ξεχωριστή σημασία έχουν και οι αλλαγές που καταγράφει η έκθεση σε ό,τι αφορά τη δομή των διοικήσεων του κινεζικού στρατού, με την κατάργηση, τον περασμένο Απρίλη, της «Δύναμης Στρατηγικής Υποστήριξης (SSF)» και την ένταξη των διοικήσεων της Αεροδιαστημικής Δύναμης (ASF) και της Δύναμης του Κυβερνοχώρου (CSF) άμεσα υπό την κεντρική διοίκηση, μαζί με τη δημιουργία μιας νέας υπηρεσίας πληροφοριών (Intelligent Support Force - ISF), πάλι υπό κεντρική διοίκηση, για τον συντονισμό της διαχείρισης των στρατιωτικών δικτύων.
Οπως σημειώνει η έκθεση, δείχνοντας το πώς ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος αγκαλιάζει πλέον όλα τα μήκη και πλάτη, πρόκειται για «εξελίξεις προς έναν πληροφοριοποιημένο και ευφυή στρατό ("Informatized and Intelligentized Military"). Ο στρατός της Κίνας θεωρεί τις επιχειρήσεις πληροφοριών (IO) μέσο επίτευξης υπεροχής πληροφοριών σε πρώιμο στάδιο μιας σύγκρουσης, την οποία θεωρεί κρίσιμη προϋπόθεση για την επιτυχία οποιασδήποτε στρατιωτικής εκστρατείας, και συνεχίζει να επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής και τη συχνότητα των επιχειρήσεων πληροφοριών στις στρατιωτικές ασκήσεις.
Η ΛΔΚ παρουσιάζει μια σημαντική, επίμονη απειλή κατασκοπείας και επιθέσεων στον κυβερνοχώρο για τις στρατιωτικές υποδομές και τα συστήματα κρίσιμων υποδομών (...) Επιδιώκει πολεμικές ικανότητες επόμενης γενιάς που βασίζονται στο όραμά της για τη μελλοντική σύγκρουση, την οποία αποκαλεί "ευφυή πόλεμο", που ορίζεται από τη διευρυμένη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης, των κβαντικών υπολογιστών, των μεγάλων δεδομένων και άλλων προηγμένων τεχνολογιών σε κάθε επίπεδο του πολέμου».
Σχεδόν 450 δισ. σε στρατιωτικές δαπάνες, με αύξηση της «αυτάρκειας»
Ταυτόχρονα, το αμερικανικό Πεντάγωνο καταγράφει την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών της Κίνας, που ακολουθούν την κούρσα των εξοπλισμών που τρέχει με σπασμένα φρένα μπροστά στην ένταση των ανταγωνισμών και στη μάχη για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, όσο και την «αυτάρκεια» των στρατιωτικών δυνατοτήτων σε ό,τι αφορά την παραγωγική βάση, με την κινεζική βιομηχανία να γίνεται σε πολλές περιπτώσεις και παγκόσμιος εξαγωγέας στρατιωτικού υλικού.
Συγκεκριμένα, η έκθεση, επικαλούμενη μια έρευνα «πολλαπλών μοντέλων για τις εκτιμήσεις του αμυντικού προϋπολογισμού της Κίνας», εκτιμά ότι «το Πεκίνο δαπανά 40% έως 90% περισσότερο από ό,τι ανακοινώνει στον δημόσιο αμυντικό προϋπολογισμό του, ο οποίος ισοδυναμεί με περίπου 330 έως 450 δισεκατομμύρια δολάρια σε συνολικές αμυντικές δαπάνες για το 2024».
Σε ό,τι αφορά τις εξελίξεις στη στρατιωτική βιομηχανία επισημαίνει πως «οι τεχνολογίες υπερηχητικών πυραύλων της ΛΔΚ έχουν εξελιχθεί σε μεγάλο βαθμό κατά τη διάρκεια των τελευταίων 20 ετών. Πολλά προγράμματα πυραύλων της ΛΔΚ είναι συγκρίσιμα με άλλα διεθνών παραγωγών κορυφαίου επιπέδου», όπως και ότι η Κίνα «είναι η πρώτη χώρα παραγωγής πλοίων στον κόσμο με βάση τη χωρητικότητα και είναι σε θέση να παράγει ένα ευρύ φάσμα ναυτικών μαχητικών, αεριοστροβίλων και κινητήρων ντίζελ, καθώς και όπλα και ηλεκτρονικά συστήματα πλοίων, καθιστώντας την σχεδόν αυτάρκη για όλες τις ναυπηγικές ανάγκες».
Παράλληλα ασχολείται και με την προσπάθεια της Κίνας να ξεπεράσει τους περιορισμούς των εγχώριων παραγωγικών δυνατοτήτων, ιδίως για ελικόπτερα και κινητήρες αεροσκαφών, με τη βοήθεια ξένων προμηθευτών, εκτιμώντας ωστόσο ότι «καθώς η αεροδιαστημική της βιομηχανία βελτιώνεται, κατά την επόμενη δεκαετία, η ΛΔΚ είναι πολύ πιθανό να μειώσει τις ξένες εξαγορές για να διατηρήσει μόνο μια εισαγωγική σχέση με ξένους προμηθευτές που είναι σε θέση να να καλύψουν γρήγορα εξειδικευμένα κενά στο απόθεμα της ΛΔΚ». Συνολικά άλλωστε η έκθεση επισημαίνει την προσπάθεια των ιθυνόντων ης Κίνας «να διατηρήσουν ανεξάρτητες αλυσίδες εφοδιασμού και στρατηγικά αποθέματα ενόψει των δυτικών προσπαθειών για την αποδέσμευση των αλυσίδων εφοδιασμού».
Ενώ επισημαίνει ότι από το 2023 η Κίνα «είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος προμηθευτής όπλων στον κόσμο και πωλεί σχεδόν κάθε κατηγορία συμβατικού στρατιωτικού εξοπλισμού, συμπεριλαμβανομένων των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, των φορητών συστημάτων αεράμυνας (MANPADS), υποβρυχίων, ναυτικών σκαφών επιφανείας, συστημάτων πυραύλων επιφανείας-αέρος και μαχητικών αεροσκαφών σε πελάτες σε όλο τον κόσμο».
