Οι περισσότερες μάλιστα αποτελούν κομψοτεχνήματα που θα πρέπει όχι να σβηστούν αλλά να προστατευτούν. Αυτά σημειώνονται σε έγγραφο της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Θεσσαλίας στο πλαίσιο απάντησης ερώτησης στη Βουλή, ενώ σημειώνεται ότι το κόστος των υλικών κατασκευής αυτών των δημιουργιών – δεδομένου ότι είναι μικρό- καλύπτεται είτε από το Σύλλογο γονέων των μαθητών των σχολείων, είτε από το Σύλλογο Διδασκόντων, είτε από τους εκπαιδευτικούς των συγκεκριμένων μαθημάτων και τέλος σε κάποιες περιπτώσεις από τον τακτικό προϋπολογισμό του σχολείου ως υλικά βαφής.
Τα θέματα των παραστάσεων επιλέγονται από τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς και τις διευθύνσεις των σχολείων, και τέλος όπου κρίνεται σκόπιμο κι αναγκαίο οι διευθύνσεις των σχολικών μονάδων έρχονται σε επαφή με τις τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου- πρόσφατα μάλιστα πραγματοποιήθηκε συνάντηση- τόσο προς ενημέρωσή τους όσο και προς τεχνική παρέμβαση τους, κατόπιν συμφωνίας, με σκοπό την απαλοιφή συνθημάτων, υβριστικών παραστάσεων και προϊόντων υποκουλτούρας που υποβαθμίζουν το πολιτιστικό περιβάλλον αλλά και την αισθητική των σχολείων της πόλης.
Επίσης, στην υπ΄αριθμ. 23.613/6/Γ2/4094/23-9-86 Υ.Α. (Β’ 619), με θέμα: «Κανονισμός λειτουργίας των μαθητικών κοινοτήτων» και στην παρ. 2 του άρθρου 6, ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ορίζεται ότι: «Το σχολείο, πέρα από χώρος παιδείας, μπορεί και πρέπει να γίνει χώρος πολιτιστικής δημιουργίας και ανάπτυξης…..».
