Αυτή η ασύλληπτη τραγωδία θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί όπως και πολλά άλλα περαστικά στα οποία ευτυχώς δεν υπήρξαν θύματα ωστόσο οι ζωές των μαθητών τέθηκαν σε κίνδυνο.
Μόνο τον μήνα Νοέμβριο έγιναν γνωστά τουλάχιστον δύο περιστατικά σε σχολικά συγκροτήματα σε Θεσσαλονίκη, Μυτιλήνη όπου μέσα στις αίθουσες και σε διαδρόμους όπου βρίσκονταν μαθητές ξαφνικά οι σοβάδες «έπεφταν» από τις οροφές θέτοντας έτσι την σωματική ακεραιότητα των παιδιών σε κίνδυνο. Λίγες ημέρες πριν οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί των μαθητών του 1ου Δημοτικού Σχολείου της Στυλίδας αναρωτιούνται τι θα συνέβαινε αν η κατάρρευση του δικτύου σωληνώσεων από το ταβάνι του κτιρίου γινόταν τις πώρινες ώρες και όχι τις απογευματινές όπου τα παιδιά είχαν σχολάσει.
Και πως να ξεχάσει κανείς τον Οκτώβριο του 2021 όπου κατεγράφησαν πρωτοφανείς εικόνες σε σχολείο της Νέας Φιλαδέλφειας. Λόγω της κακοκαιρίας «Μπάλλος» που έπληττε και την Αττική, το 2ο Δημοτικό Σχολείο πλημμύρισε και οι μαθητές αναγκάστηκαν να φτιάξουν γέφυρα με θρανία για να βγουν από τις τάξεις.
Το Σεπτέμβριο του 2018 στο 5ο δημοτικό σχολείο Θεσσαλονίκης, στην Ανάληψη, δύο μαθητές τραυματίστηκαν όταν κατά τη διάρκεια του μαθήματος αποκολλήθηκε από την οροφή ένας ανεμιστήρας. Τότε ένα κορίτσι τραυματίστηκε στον αυχένα, ενώ ένα αγόρι έφερε εκδορές.
Κάθε χρόνο τα περιστατικά πληθαίνουν. Και φυσικά να μην ξεχνάμε πως κάθε χρόνο αντικρίζουμε τις ίδιες εικόνες με παιδιά και εκπαιδευτικούς στη βόρεια Ελλάδα οι οποίοι με θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν, βρίσκονται στις εγκαταστάσεις χωρίς θέρμανση.
Η πρόεδρος της Ομοσπονδίας Γονέων Αττικής, Στελλα Βαλαβάνη, μέσω των Dnews, ανέδειξε τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι σχολικές μονάδες, τονίζοντας παράλληλα πως τα κτίρια στέλνουν μήνυμα sos.
«Το βασικότερο πρόβλημα είναι αυτό που συμβαίνει γενικά στην παιδεία και έχει να κάνει με την υποχρηματοδότηση. Από την στιγμή που δόθηκαν στους δήμους και στις περιφέρειες δεν υπάρχει κανένας κεντρικός σχεδιασμός σε σχέση με τα σχολεία και τα κτίρια. Πριν κάποια χρόνια ήταν υπό την ευθύνη του Υπ. Εσωτερικών και του Υπ. Παιδείας, τα πράγματα λειτουργούσαν σε καλύτερο βαθμό.
Η κατάσταση στα περισσότερα κτίρια είναι δραματική. Στην Αττική όπως και σε όλη τη χώρα έχουμε αίθουσες που είναι σε υπόγεια, αίθουσες που είναι δίπλα σε καυστήρες, κτίρια που δεν έχει γίνει κανένας αντισεισμικός έλεγχος εδώ και χρόνια. Τα σχολικά κτίρια στέλνουν μήνυμα sos. Οι καταστάσεις αυτές είναι επικίνδυνες και εγκληματικές.
Μετά από ένα τραγικό γεγονός το να αποδοθούν οι ευθύνες είναι προκλητικό. Κάθε χρόνο στους δήμους περικόπτονται οποιαδήποτε χρηματοδότηση έχει να κάνει με τις σχολικές επιτροπές. Αν υπήρχε άλλος έλεγχος όπου το καλοκαίρι θα γινόντουσαν επισκευές και θα υπήρχε αντισεισμική και αντιπλημμυρική θωράκιση, μια πιστοποίηση με ευθύνη του κράτους για κάθε δημόσια δομή θα μιλούσαμε με άλλους όρους.
Ως ομοσπονδία απαιτούμε να υπάρχει έλεγχος σε κάθε σχολική μονάδα με την ευθύνη του κράτους, να υπάρχουν υπηρεσίες που μα μπορούν να πιστοποιήσουν, να ελέγξουν και να συντηρήσουν τα κτίρια», καταλήγει.
