Οχι βέβαια για τα συνταξιοδοτικά ταμεία της Ελλάδας, καθώς όπως καταγράφεται στη μελέτη, οι επενδύσεις των Ταμείων αντιστοιχούν μόλις στο 0,6% του ΑΕΠ, όταν ο μέσος όρος των χωρών του ΟΟΣΑ κινείται πέριξ του 37%. Στη μελέτη ξεκαθαρίζεται ότι η επίδραση των χαμηλών επιτοκίων είναι διαφορετική για τα συστήματα καθορισμένων παροχών όπως είναι το ελληνικό σε σχέση με τα συνταξιοδοτικά προγράμματα καθορισμένων εισφορών.
Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, χώρες όπως η Αυστρία, το Βέλγιο, η Γερμανία, η Ιταλία, η Σλοβακία και η Ισπανία έχουν αντίστοιχα με την Ελλάδα, μικρό ποσοστό συμμετοχής των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων στο ΑΕΠ τους, πέριξ του 1%.
Στον αντίποδα βρίσκονται χώρες όπως η Αυστραλία με τα αποθεματικά των συνταξιοδοτικών της ταμείων να ανέρχονται στο 7,5% του ΑΕΠ της, η Ολλανδία με 5% και η Ελβετία με 8,1%.
Τα συνολικά επενδεδυμένα κεφάλαια στις χώρες του ΟΟΣΑ στο τέλος του 2014 ξεπέρασαν για πρώτη φορά, σύμφωνα με τη μελέτη, τα 25 τρισ. δολάρια. Στην Ελλάδα, η μελέτη εκτιμά ότι το 2014 ήταν επενδεδυμένα μόλις 1,08 δισ. ευρώ, εκ των οποίων η συντριπτική πλειονότητα ήταν σε ομόλογα. Μεταξύ 2004 και 2014, η χώρα μας εμφανίζεται να αύξησε σημαντικά την περιουσία των Ταμείων που είναι επενδεδυμένη σε ακίνητα, πιθανότατα εξαιτίας της ανόδου των αντικειμενικών τιμών των ακινήτων που έχουν στη διάθεσή τους και όχι εξαιτίας της ενεργούς διαχείρισής της.
Παρά το δύσκολο, οικονομικά περιβάλλον, η μελέτη δείχνει πως τα συνταξιοδοτικά ταμεία εντός του 2014 κατάφεραν σημαντικές αποδόσεις, από 1,2% στην Τσεχία έως και το εντυπωσιακό 16,7% στη Δανία. Στις χώρες του ΟΟΣΑ, ο μέσος όρος των αποδόσεων ανήλθε στο 5%, με την Ελλάδα να επιτυγχάνει σημαντικά υψηλότερες αποδόσεις, της τάξεως του 6,5%.
Σύμφωνα με την Καθημερινή ο ΟΟΣΑ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου και συστήνει επαγρύπνηση στις ρυθμιστικές αρχές των κρατών-μελών, για τον τρόπο με τον οποίο τα συνταξιοδοτικά ταμεία ενδέχεται να εμπλακούν σε μια υπερβολική «αναζήτηση αποδόσεων» στην προσπάθειά τους να εξασφαλίσουν μεγαλύτερα οφέλη από την αύξηση του κινδύνου στα χαρτοφυλάκιά τους. Αυτό που ανησυχεί τον Οργανισμό, είναι μήπως τα συνταξιοδοτικά ταμεία προχωρήσουν σε πιο ριψοκίνδυνες επενδύσεις καθώς κάτι τέτοιο θα έθετε σε κίνδυνο τόσο τη φερεγγυότητά τους, στην περίπτωση Ταμείων καθορισμένων παροχών, όσο και την ικανότητά τους να παρέχουν επαρκή συνταξιοδοτικά εισοδήματα, στις περιπτώσεις συστημάτων καθορισμένης εισφοράς, ιδίως σε μια πιθανή χρηματοπιστωτική κρίση.
