"Το βασικό είναι να μην αλλάξει ο χαρακτήρας της κοινωνικής ασφάλισης στην Ελλάδα. Η αλλαγή που επιχειρείται με την απόσυρση του κράτους δεν υπάρχει σε καμία χώρα στην Ευρώπη" λέει ο κ. Παναγόπουλος, ο οποίος διαφωνεί και με το γεγονός ότι οι διαδικασίες για την αλλαγή του ασφαλιστικού συστήματος γίνονται λανθασμένα και με βάση μοντέλα προηγμένων οικονομικά χωρών.
Όπως αναφέρει, επιλέγεται ένα μοντέλο ασφάλισης ανάμεσα στη Σουηδία και την Αυστραλία και υπογραμμίζει ότι αυτές οι χώρες δεν έχουν καμία σχέση με την ελληνική πραγματικότητα. "Στη Σουηδία, το 92% των εργαζομένων είναι μισθωτοί, στην Ελλάδα είναι κάτω από 40%" λέει, ενώ υπενθυμίζει ότι ιδιαίτερα αρνητικό στοιχείο για τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού είναι και το γεγονός ότι 1 εκατ. και πλέον άνεργοι δεν πληρώνουν εισφορές.
"Ούτε η δημιουργία ενός ταμείου είναι λύση. Εμείς λέμε τρία ταμεία, για μισθωτούς, ελεύθερους επαγγελματίες, αγρότες. Υπάρχουν μεγάλες διαφορές και ανισότητες. Δεν μπορεί να έχουν τους ίδιους κανόνες ο αγρότης με τον μισθωτό" επισημαίνει, ενώ διαφωνεί και με το γεγονός ότι οι αλλαγές στο ασφαλιστικό γίνονται υπό την πίεση των δανειστών.
"Μου προκαλεί αλγεινή εντύπωση πως με τόση ευκολία, λόγω της λαιμητόμου των μνημονίων και των αξιολογήσεων, έχουμε μπει στη λογική: ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε" λέει και αναφέρει χαρακτηριστικά ότι στη Σουηδία συζητούσαν 9 χρόνια για τις αλλαγές στο ασφαλιστικό τους σύστημα και έχουν όλα περίοδο μεταβατικότητας 25 ετών.
Καταλήγοντας, ο κ. Παναγόπουλος υπογραμμίζει ότι με βάση τα δημογραφικά και ασφαλιστικά δεδομένα, ο μέσος όρος ασφάλισης στην Ελλάδα είναι 25 χρόνια και η μέση ηλικία των νεοεισερχομένων στην κοινωνική ασφάλιση 29 ετών. "Αν χρειάζονται και 40 χρόνια ασφάλισης οδηγείται να παίρνει σύνταξη στα 70" λέει χαρακτηριστικά.
