Όπως προκύπτει από την έκθεση, στην Κίνα οι εταιρείες δηλώνουν βέβαιες ότι κατανοούν την αξία της ψηφιακής τεχνολογίας και μπορούν να την ενσωματώσουν σε όλο το φάσμα των δραστηριοτήτων τους. Πιστεύουν ότι έχουν όλη την υποστήριξη που χρειάζονται από διευθύνοντες συμβούλους που υποστηρίζουν την ψηφιακή τεχνολογία, καθώς και τις τεχνολογικές δεξιότητες που απαιτούνται για την υλοποίηση του ψηφιακού τους οράματος. Εκφράζονται θετικά όσον αφορά το επίπεδο αξιοποίησης της τεχνολογίας που έχουν επιτύχει οι οργανισμοί τους και το 90% δηλώνει: «Είμαστε προνοητικοί όσον αφορά την αξιολόγηση και το σχεδιασμό της στρατηγικής μας σε θέματα ασφάλειας και προστασίας ιδιωτικού απορρήτου».
Επίσης, οι κινέζικες εταιρείες δαπανούν σημαντικά κονδύλια στην ψηφιακή τεχνολογία. Πάνω από τις μισές εταιρείες (56%) που συμμετείχαν από την Κίνα δαπανούν πάνω από το 10% των εσόδων τους σε επενδύσεις ψηφιακής τεχνολογίας, ενώ το 10% δαπανά πάνω από το ένα πέμπτο των εσόδων τους στην ψηφιακή τεχνολογία. Ωστόσο, σε σύγκριση με τον παγκόσμιο μέσο όρο, οι ερωτηθέντες από την Κίνα εμφανίζονται λιγότερο βέβαιοι όσον αφορά το πώς χρησιμοποιούν τα δεδομένα: Μόνο το 32% αυτών συμφωνούν/συμφωνούν απόλυτα ότι «χρησιμοποιούν αποτελεσματικά τα δεδομένα που διαθέτουν» (σε αντίθεση με το 65% του συνόλου των ερωτηθέντων).
Σημαντικότερα για την εξασφάλιση ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος θεωρούν τα δεδομένα που λαμβάνουν υπόψη την τοποθεσία και τα δεδομένα που προέρχονται από τους πελάτες που χρησιμοποιούν φορητές συσκευές, ωστόσο δεν αξιοποιούν αρκετά εναλλακτικές και νέες πηγές δεδομένων, όπως είναι τα δεδομένα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, από εφαρμογές που βασίζονται στην τεχνολογία cloud (υπολογιστικού νέφους), από το Internet of Things (Διαδίκτυο των Πραγμάτων), καθώς και δεδομένα που συλλέγονται από αισθητήρες, τα οποία μπορούν να προσφέρουν μεγαλύτερη αξία και ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.
Υπάρχει μια σειρά τομέων στους οποίους τα ευρήματα για την Κίνα διαφοροποιούνται σε σχέση με τα παγκόσμια ευρήματα και αυτές είναι οι περιοχές στις οποίες πρέπει να εξετάσουν οι ηγέτες της κινεζικής οικονομίας αν μια εναλλακτική προσέγγιση θα έφερνε καλύτερα αποτελέσματα.
Όπως αναφέρεται στην έκθεση, οι κυριότεροι τομείς στους οποίους παρουσιάζονται διαφοροποιήσεις, είναι οι ακόλουθοι:
- «Επενδύσεις σε ψηφιακή τεχνολογία. Στην Κίνα, οι ηγέτες της αγοράς δαπανούν το μεγαλύτερο μέρος των κονδυλίων που προορίζονται για την ψηφιακή τεχνολογία στους τομείς της πληροφορικής και του μάρκετινγκ. Σε όλο τον κόσμο, οι εταιρείες επενδύουν στην πληροφορική και το μάρκετινγκ, όμως δαπανούν ακόμη μεγαλύτερο μέρος των κεφαλαίων που διαθέτουν για ψηφιακές επενδύσεις σε τομείς, όπως η εξυπηρέτηση πελατών και οι επιχειρησιακές και εσωτερικές λειτουργίες, (όπως είναι η Διαχείριση Ανθρώπινου Δυναμικού, η Χρηματοοικονομική Διοίκηση, η Διαχείριση Κινδύνου και η Συμμόρφωση). Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων από την Κίνα δαπανούν λιγότερο από το 10% των κονδυλίων που διαθέτουν για ψηφιακές επενδύσεις σε αυτούς τους τομείς.
- Κύριες ψηφιακές δεξιότητες (κρίσιμες για τις δραστηριότητές τους). Οι ερωτηθέντες από την Κίνα ήταν πιθανότερο να αναγνωρίσουν ως σημαντικότερη ψηφιακή δεξιότητα την Αρχιτεκτονική και το Σχεδιασμό Τεχνολογίας. Παγκοσμίως, οι εταιρείες δίνουν μεγαλύτερη βαρύτητα στις δεξιότητες ανάλυσης δεδομένων (46% έναντι 35% στην Κίνα).
- Υιοθέτηση νέων και αναδυόμενων τεχνολογιών. Στην Κίνα, η προσέγγιση που υιοθετούν οι περισσότερες εταιρείες έχει στο επίκεντρο την τεχνολογία. Αξιολογούν πολλές νέες και αναδυόμενες τεχνολογίες που μπορεί να έχουν αντίκτυπο στις επιδόσεις τους. Σε σχέση με τον παγκόσμιο μέσο όρο, είναι λιγότερο πιθανό (18% έναντι 30%) να χαρακτηρίσουν ως άξονα της προσέγγισής τους την επιχειρηματική τους στρατηγική, (δηλαδή ότι υιοθετούν μια διορατική και συστηματική προσέγγιση για το φιλτράρισμα της τεχνολογίας με βάση επιχειρηματικά κριτήρια).
- Αναζήτηση και προώθηση της τεχνολογικής καινοτομίας. Ο βασικός τρόπος με τον οποίο οι κινεζικές εταιρείες αναζητούν και αξιοποιούν ενεργά και έγκαιρα τις αναδυόμενες και ανατρεπτικές τεχνολογικές καινοτομίες είναι η ανάθεσή τους σε τρίτους (40% έναντι 26%).
Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι εταιρείες είναι τρεις φορές πιθανότερο να χρησιμοποιήσουν κάποια εξειδικευμένη ομάδα καινοτομίας ή έρευνας, για να εξερευνήσουν τεχνολογικές καινοτομίες υψηλής προτεραιότητας, σε σχέση με τις εταιρείες στην Κίνα».
