Η ελληνική αγορά βρίσκεται σε μία κατάσταση αναμονής, απαιτώντας την άρση της συγκεκριμένης πολιτικής εκκρεμότητας. Η κυβέρνηση που θα προκύψει την επομένη των εκλογών οφείλει να αντιμετωπίσει συστηματικά τα προβλήματα της οικονομίας και να οργανώσει την επανεκκίνηση της ανάπτυξης. Είναι σαφές ότι αυτός ο στόχος θα πρέπει να είναι βασική προτεραιότητα όλων των πολιτικών δυνάμεων και θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο ενός ευρέος κοινωνικού διαλόγου που θα συμπεριλάβει και τους εκπροσώπους της αγοράς και της οικονομίας. Βέβαια, εξακολουθούν να ενυπάρχουν μία σειρά από περιορισμοί, λόγω των δανειακών δεσμεύσεων, που δυσχεραίνουν τις Μμε επιχειρήσεις. Η νέα κυβέρνηση θα έχει την υποχρέωση να νομοθετήσει μία σειρά από δύσκολα προαπαιτούμενα, που όμως θα «ξεκλειδώσουν» τις επόμενες δόσεις του νέου χρηματοδοτικού προγράμματος.
Ως φαίνεται, ένα από τα σημαντικότερα νομοσχέδια που θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε μετά το πέρας της 20ης Σεπτεμβρίου θα αφορά στο φορολογικό. Όλοι οι μικρομεσαίοι της αγοράς αναμένουμε μία νέα «φοροεπιδρομή», λαμβάνοντας υπόψιν και τις αναδρομικές φοροεπιβαρύνσεις 3,6 δισ. ευρώ, εντός του 2015. Ευελπιστούμε ωστόσο, ότι ο «μετεκλογικός λογαριασμός» δε θα μεγαλώσει ακόμη περισσότερο, εξαιτίας των πιθανών καθυστερήσεων στον σχηματισμό κυβέρνησης, καθώς θα καταστήσει δυσχερέστερη την αξιολόγηση της χρηματοδότησης, τη συζήτηση περί αναδιάρθρωσης του χρέους, αλλά και την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Το παρόν φορολογικό σύστημα για πρώτη φορά, κρίνεται απαραίτητο να μην «κλειδώσει» σε βάθος χρόνου, αλλά να παραμείνει ανοικτό, ώστε να διατηρηθεί η ευελιξία χαλάρωσης των φορολογικών μέτρων και της σταδιακής μείωσης των υψηλών συντελεστών άμεσων και έμμεσων φόρων. Το φορολογικό περιβάλλον όπως έχει διαμορφωθεί το 2015, σε συνδυασμό με τον «μετεκλογικό λογαριασμό» που θα ξεπεράσει τα 11 δισ. ευρώ μέχρι τέλος του χρόνου, είναι σαφές ότι δεν βοηθά την υγιή επιχειρηματικότητα. Μετά λοιπόν τη συζήτηση για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, σίγουρα απαιτείται και η απομείωση των υπερβολικών φορολογικών απαιτήσεων.
Σε κάθε περίπτωση, οι άμεσοι μετεκλογικοί στόχοι της όποιας κυβέρνησης, κατά τη γνώμη μας, θα πρέπει να είναι οι ακόλουθοι τρεις: Πρώτον, η επίτευξη πολιτικής σταθερότητας με κυβέρνηση μακράς πνοής και βεβαίως ορίζοντα τετραετίας, η οποία θα αποκαταστήσει την κοινωνική και επιχειρηματική πίστη που θα επανασυνδέσει τον πολιτικό κόσμο με την κοινωνία και τις ουσιαστικές της ανάγκες. Απαιτείται άσκηση κυβερνητικού έργου με συνεννόηση, συναίνεση, σύνεση και σοβαρότητα στο ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον. Δεύτερον, η επανεκκίνηση της πραγματικής οικονομίας και η επαναλειτουργία της αγοράς. Όπως με ιδιαίτερο κόστος όλοι διαπιστώσαμε μέσα από τους πειραματισμούς, «μαγικές συνταγές» δεν υπάρχουν. Απαιτείται απόλυτη προσήλωση στην πραγματική μεγέθυνση και όχι στο «φούσκωμα» της οικονομίας. Καθήκον του κυβερνητικού σχήματος που θα αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας θα πρέπει να είναι η εξισορρόπηση των απαιτήσεων των εταίρων μας με τις πραγματικές δυνατότητες της οικονομίας και τις ανάγκες ρευστότητας στην αγορά, ώστε να πληρωθεί ο λογαριασμός των δανειστών.
Και τέλος, τρίτον και ίσως το κυριότερο απ' όλα, η επιλογή του αναπτυξιακού μοντέλου της ελληνικής οικονομίας, κάτι που καμία κυβέρνηση δεν έκανε τα τελευταία έξι χρόνια, ενώ θα ήταν το πρώτο που θα έπρεπε να είχε κάνει. Η χάραξη και η εφαρμογή μίας συντεταγμένης Εθνικής Στρατηγικής για Ανάπτυξη με Απασχόληση μπορεί να γίνει μόνο μέσα από τον κοινωνικό διάλογο και τη συστράτευση όλων των υγιών δυνάμεων της κοινωνίας και της αγοράς. Η ΕΣΕΕ έχει επανειλημμένως καταθέσει επικαιροποιημένες προτάσεις για την αποτύπωση και ανάδειξη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της οικονομίας, την ανάταξη της παραγωγικής και επιχειρηματικής μηχανής και την εξασφάλιση υγιούς επιχειρηματικού περιβάλλοντος, απαλλαγμένου από τα γραφειοκρατικά βαρίδια, τον αθέμιτο ανταγωνισμό της εξόφθαλμης παρανομίας, τις αυθαιρεσίες του Δημοσίου τομέα και τις εξωπραγματικές καθυστερήσεις, που κλείνουν εκκωφαντικά την πόρτα στις επενδύσεις.
