Η απόφαση δεν έχει οριστικοποιηθεί αλλά δημιουργεί ανησυχία, αν επικυρωθεί, αφού αφορά τις συντάξεις όλου σχεδόν του ιδιωτικού τομέα. Ο αριθμός των συνταξιούχων είναι πάνω από 1.700.000 και αν κριθεί αυτό για τα έτη από το 2012 ως σήμερα, το κόστος θα κυμαίνεται από 3 ως 4 δισεκατομμύρια ευρώ.
Πονοκέφαλο για την κυβέρνηση θα αποτελέσουν οι πληροφορίες που δημοσιεύει το «Βήμα» και έρχονται από το ανώτατο ακυρωτικό Δικαστήριο, ότι ισχυρή πλειοψηφία πιέζει για την έκδοση της απόφασης που κρίνει ως αντισυνταγματικές τις περικοπές των συντάξεων με τον νόμο 4093/2012, που είναι ουσιαστικά ο εκτελεστικός νόμος του δεύτερου Μνημονίου. Σχετικές προσφυγές έχουν κατατεθεί από συνταξιούχους του τραπεζικού τομέα αλλά και του ιδιωτικο-ασφαλιστικού τομέα. Αφορούν τις συντάξεις του ΙΚΑ, των ΔΕΚΟ και των Ταμείων των τραπεζών. Μάλιστα στην Ολομέλεια ήρθαν οι υποθέσεις μετά από κρίση του Α' τμήματος του ΣτΕ ότι οι περικοπές είναι συνταγματικές.
Σύμφωνα πάντα με το «Βημα» για την εν εξελίξει απόφαση δείχνουν ότι τα μέλη του ανωτάτου δικαστηρίου έχουν για πρώτη φορά κατεύθυνση αντιστροφής της νομολογίας που έχει επικυρωθεί με παλαιότερες αποφάσεις. Υπενθυμίζεται πάντως ότι σχετική απόφαση για τους συνταξιούχους του Δημοσίου (ένστολους, δικαστές και γιατρούς του ΕΣΥ) πήρε το Ελεγκτικό Συνέδριο και ήδη άρχισαν να καταβάλλονται τα αναδρομικά. Αυτό ήταν και ένα από τα επιχειρήματα που ακούστηκαν και στη διάσκεψη, αφού υπάρχει επιχειρηματολογία ότι δεν είναι δυνατόν να δικαιώνονται μόνο οι συνταξιούχοι του Δημοσίου και να φαίνεται ότι εγκαταλείπονται οι συνταξιούχοι του ιδιωτικού τομέα από οποιαδήποτε δικαστική προστασία.
Πάντως η επιχειρηματολογία των δικαστών του ΣτΕ, που τείνουν στην κρίση για αντισυνταγματικότητα των περικοπών, έχει σχέση με τη νέα λογική για το δημόσιο συμφέρον. Ενώ δηλαδή είχαν κριθεί ως συνταγματικές οι περικοπές του πρώτου Μνημονίου με βασικό επιχείρημα ότι οι κυβερνητικές αποφάσεις εξυπηρετούσαν το δημόσιο συμφέρον το οποίο είναι υπέρτερο του ατομικού, τώρα οι δικαστές υιοθετούν τη λογική του Ελεγκτικού και λένε ότι το δημόσιο συμφέρον «υπερκαλύφθηκε από τις αρχικές περικοπές. Οι δεύτερες περικοπές έχουν ως αποτέλεσμα την εξουθένωση των πολιτών-συνταξιούχων υπέρ των οποίων πρέπει να αποφασίζεται το δημόσιο συμφέρον».
Πολλοί δικαστές έκαναν λόγο για «θολή» έννοια του δημοσίου συμφέροντος και μίλησαν για επιχείρημα των εκάστοτε κυβερνήσεων να νομοθετούν με τις πολιτικές τους υπέρ των περικοπών και να περνούν αλώβητες από την κρίση της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης. Το χειρότερο είναι ότι, σύμφωνα με έγκυρους νομικούς, είναι μονόδρομος η επέκταση της ισχύος τυχόν απόφασης και στα επόμενα από το 2012 έτη. Αυτή η επέκταση δημιουργεί τεράστιο ζήτημα κόστους για την κυβέρνηση. Παράλληλα εμφανίζει την κυβέρνηση σε αδυναμία να εφαρμόσει μια δικαστική απόφαση που είναι σε κόντρα και έναντι όλων των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει προς τους δανειστές...
Την Παρασκευή, πάντως, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ως συνταγματικές τις περικοπές των δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα και του επιδόματος αδείας των οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης εκτός από αυτές των γεωργικών ασφαλίσεων. Εκριναν ότι οι περικοπές δεν αντίκεινται στο άρθρο 22 του Συντάγματος, αλλά και στο πρωτόκολλο 1 της Σύμβασης για τα Διαξιώματα της Ρώμης. Είχαν προσφύγει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συνταξιούχων της ΔΕΗ, το Πανελλήνιο Σωματείο Εργατοϋπαλλήλων Εταιρειών Πετρελαίου και Υγραερίου, ο Σύλλογος Συνταξιούχων Αγροτικής Ανάπτυξης και άλλοι σύλλογοι.
