Η ΕΕΝΕ αναφέρει σε ανακοίνωσή της ότι η θέση της, πως η κατάλληλη ισοτιμία ευρώ-δολαρίου πλησιάζει το 1 προς 1, δείχνει να αποκτά όλο και περισσότερους συμμάχους και αναγνώριση στην Ευρώπη. Σε μια Ευρώπη που αντιλαμβάνεται πως η κρίση στον Ευρωπαϊκό Νότο έχει αποφέρει πολλαπλά οφέλη στον Ευρωπαϊκό Βορρά που μεταξύ άλλων επωφελείται από τη χαμηλή ισοτιμία βλέποντας τις εξαγωγές του να ενισχύονται. «Χωρίς την κρίση στον ευρωπαϊκό Νότο και βασιζόμενη αποκλειστικά στις επιδόσεις των χωρών του Βορρά, βάσει έγκυρων εκτιμήσεων, η ισοτιμία του ευρώ με το δολάριο θα όδευε προς το 1 προς 2, αποτελώντας τροχοπέδη για την ανάπτυξη των χωρών αυτών. Επιπροσθέτως, η μείωση των επιτοκίων και η φυγή κεφαλαίων στο Βορρά, έχει ενισχύσει αισθητά τις οικονομίες αυτές, με εκτιμώμενα οφέλη, συνολικά (εμπόριο και επιτόκια), που υπερβαίνουν τα 100-150 δισ. ευρώ ετησίως για τη Γερμανία και μόνο» αναφέρει η ανακοίνωση.
Σχετικά με τις προτεραιότητες της κυβέρνησης που είναι η καλύτερη λειτουργία του κράτους, των ελεγκτικών μηχανισμών και την πάταξη της φοροδιαφυγής, η ΕΕΝΕ δηλώνει ότι θα σταθεί δίπλα της.
«Είναι καίριας σημασίας να μη χρειαστεί να επωμιστούν το κόστος προσαρμογής μόνο οι συνεπείς φορολογούμενοι μέσω αυξήσεων φορολογικών συντελεστών σε εταιρείες και κυρίως σε φυσικά πρόσωπα. Σε μια οικονομία σαν της Ελλάδας, η οποία αποτελείται κυρίως από μικρομεσαίες εταιρείες, οι προσωπικοί συντελεστές φορολόγησης είναι πρακτικά ταυτόσημοι με τους εταιρικούς συντελεστές φορολογίας. Πρέπει να προστατευθούν όλοι εκείνοι που έχουν να επιτελέσουν καθοριστικό ρόλο στον πιο θεμελιώδη στόχο της κυβέρνησης - την ταχύτερη δυνατή επιστροφή στην ανάπτυξη» σημειώνει η ΕΕΝΕ και υπενθυμίζει ότι έχει προτείνει έναν μεταβατικό φορολογικό συντελεστή 10% στα επιπλέον μελλοντικά εισοδήματα, δηλαδή και πάλι στην ανάπτυξη.
Όσον αφορά άλλες μεταρρυθμίσεις που προωθεί η κυβέρνηση, όπως για παράδειγμα την αύξηση του βασικού μισθού στα πρότερα επίπεδα η ΕΕΝΕ πιστεύει ότι οι υγιείς επιχειρήσεις οφείλουν ούτως η άλλως να αποφεύγουν την πληρωμή των εργαζομένων τους στα επίπεδα του βασικού μισθού ενώ πιστεύει πως το θέμα των μισθών πρέπει να καθορίζεται απευθείας από τους Έλληνες επιχειρηματίες και εργαζόμενους χωρίς την ανάγκη εξωτερικών συμβατικών υποχρεώσεων και ως εκ τούτου αυτές να μην γίνονται εργαλεία πολιτικής πίεσης.
Μεγαλύτερη έμφαση σημειώνεται ότι πρέπει να δοθεί σε κεντρικό επίπεδο στο θέμα των ασφαλιστικών εισφορών. Εκεί η κυβέρνηση με συγκεκριμένες θετικές ρυθμίσεις μπορεί να δώσει τη δυνατότητα για υψηλότερους μισθούς και να τροφοδοτήσει αποφασιστικά τη στροφή στην ανάπτυξη.
