Διαφοροποίηση της θνησιμότητας ανάλογη με τον «κοινωνικό διαχωρισμό» ανά περιοχή εντοπίζεται στην Αττική. Η μελέτη που δημοσίευσε το Ινστιτούτο Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών και η οποία σκιαγραφεί το μωσαϊκό της θνησιμότητας στην Αττική είναι αποκαλυπτική: την περίοδο 2014-2021, ο Κεντρικός και ο Δυτικός Τομέας της Αττικής παρουσίασαν εμφανώς μεγαλύτερα ποσοστά θνησιμότητας σε σχέση με τον Βόρειο και τον Νότιο Τομέα της Περιφέρειας – και αυτό παρότι στον Δυτικό Τομέα ο μέσος όρος ηλικίας είναι χαμηλότερος από τις υπόλοιπες περιοχές της Αττικής.
Με βάση τα στοιχεία του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών (ΙΔΕΜ), οι πιο μορφωμένοι και πλούσιοι («υψηλές κοινωνικο-επαγγελματικές κατηγορίες») κατοικούν στις βόρειες και νότιες περιοχές της Αθήνας, οι φτωχότεροι (οι «εργατικές τάξεις») διαμένουν κυρίως στη δυτική Αθήνα ενώ το κέντρο της πρωτεύουσας και του Πειραιά είναι μικτοί κοινωνικοί χώροι.
- Η Δυτική Αττική είναι η νεανικότερη περιοχή, καθώς η διάμεση ηλικία του πληθυσμού της, μόλις υπερβαίνει τα 41 έτη, έναντι 45,5-46 έτη στις άλλες περιοχές.
- Από το 2019 καταγράφεται σημαντική αύξηση της θνησιμότητας, η μεγαλύτερη σημειώνεται στις δυτικές και κεντρικές περιοχές Αθήνας και Πειραιά.
- «Οι καλύτερες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες επικρατούν στη Βόρεια και Νότια Αθήνα ενώ οι χειρότερες στο Δυτικό Τομέα», σημειώνει η έρευνα.
Οπως εξηγεί ο Χαράλαμπος Δάντης, ερευνητής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ο οποίος μελέτησε τη θνησιμότητα στην Αττική, προκύπτει μια «Θα μπορούσαμε να ισχυρισθούμε ότι τα δεδομένα της θνησιμότητας επιβεβαιώνουν τον «κοινωνικό διαχωρισμό» της Αττικής, και ως προς τη θνησιμότητα. Οι προτυποποιημένοι ειδικότερα δείκτες του 2014, 2019 και 2021, που δεν επηρεάζονται από την διαφοροποιημένη κατανομή του πληθυσμού των Π.Ε της Αττικής ανά ηλικία, δείχνουν έναν σαφή διαχωρισμό, μεταξύ Βορείου και Νοτίου Τομέα Αθηνών, από την μια μεριά, και των λοιπών ενοτήτων που χαρακτηρίζονται από υψηλότερη θνησιμότητα. Πρόσφατες δε δημοσιεύσεις, που αναφέρονται στην περίοδο της πανδημίας, αφήνουν να διαφανεί ότι ο Covid-19 ανέδειξε τις ανισότητες και στον χώρο της υγείας, πλήττοντας κυρίως τους κοινωνικά και οικονομικά ασθενέστερους.».
Οι διαφοροποιήσεις είναι αξιοσημείωτες. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι το 2014 στον Βόρειο Τομέα καταγράφηκαν 8,7 θάνατοι ανά 1.000 άτομα, ενώ στον Πειραιά – Νήσων 11,1 θάνατοι ανά 1.000 άτομα. Το 2021, εν μέσω της πανδημίας COVID-19, η διαφορά είχε διευρυνθεί: ο Βόρειος Τομέας εμφάνισε δείκτη 10,9 θανάτους/1.000 άτομα, ενώ η ΠΕ Πειραιά – Νήσων είχε 14,9.
