Η απόφαση για διπλασιασμό του ΕΝΦΙΑ από το 2026 σε ακίνητα που ανήκουν σε τράπεζες και διαχειριστές πιστώσεων στοχεύει στη μείωση της στεγαστικής κρίσης μέσω ενίσχυσης της προσφοράς κατοικιών. Ωστόσο, η εφαρμογή της αντιμετωπίζει σοβαρά εμπόδια που θέτουν υπό αμφισβήτηση την αποτελεσματικότητά της. Πολλά από τα ακίνητα είναι δεσμευμένα από προβλήματα συνιδιοκτησίας, επισκευών ή νομικών εκκρεμοτήτων, καθιστώντας δύσκολη την άμεση διάθεσή τους στην αγορά. Ταυτόχρονα, η υψηλή ζήτηση και η απροθυμία διαχειριστών να στραφούν σε μακροχρόνιες μισθώσεις περιορίζουν τον αντίκτυπο της ρύθμισης.
Σύμφωνα με τροπολογία που κατατέθηκε χθες στη Βουλή, από το 2026 οι τράπεζες, οι διαχειριστές και οι αγοραστές πιστώσεων θα βρεθούν αντιμέτωποι με σημαντική αύξηση του ΕΝΦΙΑ, καθώς η κυβέρνηση προχωρά στην εφαρμογή νέας ρύθμισης που προβλέπει προσαύξηση του φόρου κατά 100% για ακίνητα που βρίσκονται στην κατοχή αυτών των φορέων. Η αλλαγή αυτή αφορά κυρίως διαμερίσματα και μονοκατοικίες, ενώ εξαιρούνται ακίνητα που έχουν μισθωθεί για τουλάχιστον έξι μήνες μέσα στο προηγούμενο φορολογικό έτος. Στόχος της ρύθμισης είναι να ενθαρρυνθεί η διάθεση των ακινήτων αυτών για μακροχρόνια μίσθωση, ενισχύοντας την προσφορά κατοικιών και συμβάλλοντας στη μείωση των ενοικίων. Τα έσοδα από τον διπλασιασμό του ΕΝΦΙΑ προγραμματίζεται να διατεθούν για τη δημιουργία προσιτών κατοικιών και την επιδότηση ενοικίου, στοχεύοντας στη βελτίωση της στεγαστικής πολιτικής της χώρας.
Η παρέμβαση αυτή έρχεται σε μια περίοδο που η στεγαστική κρίση στη χώρα εντείνεται, με το κόστος ενοικίασης να έχει εκτοξευθεί, ιδιαίτερα στα μεγάλα αστικά κέντρα όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη. Τα δεδομένα δείχνουν ότι ένας μεγάλος αριθμός ακινήτων, κυρίως λόγω πλειστηριασμών, βρίσκεται στα χέρια τραπεζών και διαχειριστών πιστώσεων. Σύμφωνα με το υπουργείο, οι τράπεζες κατέχουν 21.458 ακίνητα και οι διαχειριστές πιστώσεων επιπλέον 9.604, εκ των οποίων περίπου 15.000 είναι κατοικίες. Ωστόσο, ένα μεγάλο μέρος αυτών των ακινήτων παραμένει αδιάθετο λόγω προβλημάτων όπως συνιδιοκτησίες, ανάγκες για επισκευές ή νομικές εκκρεμότητες.
Στελέχη της αγοράς εκτιμούν ότι εφόσον αντιμετωπιστούν τα παραπάνω προβλήματα περίπου το 30% των εν λόγω κλειστών ακινήτων, ήτοι 5.000, θα μπορούσε να διατεθεί στην αγορά ενοικίασης μέσα στους επόμενους 12-18 μήνες. Αυτό σημαίνει 14 περίπου ακίνητα την ημέρα σε βάθος ενός χρόνου!
Ειδικότερα, περιοχές με υψηλά ενοίκια, όπως η Αθήνα, θα μπορούσαν να επωφεληθούν άμεσα από τη διάθεση αυτών των 5.000 ακινήτων, συμβάλλοντας στη σταθεροποίηση ή και στη μείωση των τιμών.’
