Σύμφωνα με την απαίτηση της Τρόικας και την συμφωνία του υπουργείου Εργασίας μετά την τηλεσυνδιάσκεψη που έγινε χθές προτείνεται να δίνεται η δυνατότητα στον εργοδότη να προβαίνει σε αυτή τη διαδικασία, αλλά και στους εργαζόμενους να πηγαίνουν στα δικαστήρια και να αξιώνουν άμεση εκδίκαση της υπόθεσής τους (εντός εξαμήνου το πολύ). Υπενθυμίζεται ότι σήμερα η εκδίκαση ανάλογων υποθέσεων που αφορούν το εργατικό δίκαιο, μπορεί να πάρει πάνω από δύο έτη.
Τι είναι η ανταπεργία
Lock out ή ανταπεργία είναι η δυνατότητα που έχει ο εργοδότης κατά τη διάρκεια απεργιών να προχωρά σε απομάκρυνση ή αντικατάσταση του προσωπικού, ή ακόμα και να βάζει ο ίδιος «λουκέτο» στην επιχείρησή του. Επικαλούμενος λόγους μη βιωσιμότητας της εταιρίας του, εξαιτίας της απεργίας, ο εργοδότης μπορεί να προχωρήσει στο κλείσιμο της επιχείρησης, με αποτέλεσμα να μην καταβάλλει τα δεδουλευμένα προς τους εργαζόμενους, ενώ τους δίνει και μειωμένη αποζημίωση. Ουσιαστικά, στην περίπτωση που κηρυχθεί ανταπεργία, αλλά δεν κλείσει η επιχείρηση, απλώς αντικατασταθούν οι απεργοί, η δικαιολογία είναι ότι η απεργία πραγματοποιείται από μια μερίδα εργαζομένων, άρα υπάρχει μια άλλη ομάδα εργαζομένων, που επιθυμεί να συνεχίσει να δουλεύει.
Συνεπώς, ο εργοδότης θεωρεί ότι είναι άδικο οι εργαζόμενοι αυτής της κατηγορίας να χάνουν το μεροκάματό τους, εξαιτίας των υπόλοιπων που απεργούν και ανοίγει την επιχείρησή τους, απομακρύνοντας ή αντικαθιστώντας εκείνους που επέλεξαν το δρόμο της σύγκρουσης, μέσω της απεργίας. Σε άλλες χώρες που ισχύει ο θεσμός του lock out, η εφαρμογή του στόχο έχει να ασκήσει πίεση στους διαφωνούντες εργαζόμενους, να συμπορευτούν με τις θέσεις της εργοδοσίας. Για παράδειγμα, εάν ένα συνδικαλιστικό σωματείο, βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με την πλευρά της εργοδοσίας και διαφωνεί με τις προτάσεις της, η εργοδοσία μέσω του lock out πιέζει για να φέρει τους εργαζόμενους πιο κοντά στις δικές της θέσεις.
Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, ο θεσμός του lock out θεωρητικά έχει καταργηθεί με το άρθρο 22 του νόμου 1264/1982, γνωστού και ως «συνδικαλιστικού νόμου». Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Η Ελλάδα έχει κυρώσει τη Διεθνή Σύμβαση Εργασίας 87/1948 (Σύμβαση περί συνδικαλιστικής ελευθερίας και προστασίας του συνδικαλιστικού δικαιώματος), η οποία αναφέρεται στο θεσμό της ανταπεργίας. Συνεπώς, με δεδομένο ότι οι διεθνείς συμβάσεις υπερισχύουν των εθνικών, θεωρητικά μπορεί κάποιος να υποστηρίξει ότι το μέτρο της ανταπεργίας δεν καταργήθηκε ποτέ στην Ελλάδα, απλώς δεν εφαρμόστηκε.
Ας σημειωθεί ότι στην περίπτωση εφαρμογής της ανταπεργίας, οι εργασιακές σχέσεις δεν λύνονται, απλώς αναστέλλονται μέχρι τη λήξη της. Σε κάθε περίπτωση, το μέτρο της ανταπεργίας πρέπει να μην ασκείται καταχρηστικά. Για να ασκηθεί πρέπει να έχουν εξαντληθεί άλλα, ηπιότερα μέσα. Πρέπει επίσης να ασκείται στα όρια άμυνας που δίνει ο νόμος για τους εργοδότες και φυσικά να μην παρεμποδίζει το γενικότερο συμφέρον.
