Συγκεκριμένα η ΚΕΔΕ προτείνει την τροποποίηση της ρύθμισης που κατατέθηκε στη Βουλή ως εξής: «οι δήμοι θα είναι σε θέση να λάβουν απόφαση παράτασης των συμβάσεων, εφόσον υπάρξει απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και βεβαίωση ύπαρξης των αντίστοιχων πιστώσεων από την Οικονομική Υπηρεσία του Δήμου».
Παράλληλα η ΚΕΔΕ ζητά από την κυβέρνηση να εξασφαλίσει τα απαιτούμενα κονδύλια προκειμένου να καλυφθεί το σύνολο του κόστους των συμβάσεων που ανανεώνονται.
Ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ Γ. Πατούλης στην επιστολή που έστειλε στον υπουργό Εσωτερικώ, διατυπώνοντας την παραπάνω πρόταση επισημαίνει πως πρέπει να καταστεί αντιληπτό ότι «οι δήμοι δεν είναι Αυτοδιοίκηση β’ κατηγορίας. Ως δήμαρχοι είμαστε υπέρ των εργαζομένων, ωστόσο λόγω της δεδομένης οικονομικής δυσπραγίας των δήμων και της αδυναμίας των πολιτών να ανταπεξέλθουν σε περεταίρω επιβάρυνση μέσω των δημοτικών τελών, η ΚΕΔΕ επιμένει στο αίτημά της για επιπλέον χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό προκειμένου να καλυφθεί το σύνολο του κόστους των συμβάσεων που ανανεώνονται.
Αναλυτικά η πρόταση- τροπολογία που εισηγείται η ΚΕΔΕ είναι η εξής:
Προτεινόμενη διάταξη
Το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 167 του ν. 4099/2012 (Α΄250) αντικαθίσταται ως εξής:
«Οι ισχύουσες ατομικές συμβάσεις και όσες ατομικές συμβάσεις έχουν λήξει μέχρι και εξήντα (60) ημέρες πριν την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου για την καθαριότητα των κτιρίων των δημοσίων υπηρεσιών, των ανεξάρτητων αρχών, των Ν.Π.Δ.Δ., των Ν.Π.Ι.Δ. και των Ο.Τ.Α., όπως επίσης για κάθε είδους Υπηρεσίες των Ο.Τ.Α. αρμόδιες για την καθαριότητα, καθώς και για την εξυπηρέτηση αναγκών καθαριότητας σε άλλες Υπηρεσίες των Ο.Τ.Α., δύνανται να παραταθούν μέχρι 31-12-2017, μετά από απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, και βεβαίωση ύπαρξης των αντίστοιχων πιστώσεων από την Οικονομική Υπηρεσία του Δήμου. Στην ως άνω παράταση δεν εμπίπτουν οι ατομικές συμβάσεις του προσωπικού που προσλήφθηκε για την αντιμετώπιση κατεπειγουσών, εποχικών ή πρόσκαιρων αναγκών στον τομέα της καθαριότητας με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, η διάρκεια της οποίας δεν υπερβαίνει τους δύο (2) μήνες εντός συνολικού διαστήματος δώδεκα (12) μηνών, ανεξάρτητα αν αυτές έχουν παραταθεί με προηγούμενη διάταξη.»
