Τα στοιχεία της ΕΛΣΑΤ καταγράφουν τη μεγαλή υποχώρηση των αγοραπωλησιών ακινήτων μετά το 2008 και προκαλεί εντύπωση η μεγάλη πτώση των γονικών παροχών και των δωρεών εν ζωή, σημειώνει ο ΣΕΒ.
Σύμφωνα με την Ημερησία πρόκειται για μία πτώση, που απεικονίζει ίσως περισσότερο και από τη μείωση των αγοραπαωλησιών, την απαξίωση της ακίνητης περιουσίας των Ελλήνων στα χρόνια της κρίσης. Είναι το αποτέλεσμα όχι μόνον των φορολογικών βαρών, που εν είδει αρνητικού μερίσματος συμπιέζουν τις αξίες, αλλά και του συνόλου των θεσμικών αστοχιών και στεβλώσεων που έπληξαν την αγορά ακινήτων
«Είναι ξεκάθαρο πλέον ότι ο γονέας δεν τολμά να μεταβιβάσει κάποιο ακίνητο στο παιδί ή τον συγγενή του. Αντίθετα προτιμά να αφήσει στους διαδόχους του την επιλογή της αποποίησης της κληρονομιάς, ώστε να διασφαλιστούν όχι μόνον από τυχόν γνωστές ή άγνωστες διεκδικήσεις του δημοσίου ή τρίτων, αλλά και από τα απρόβλεπτα και αβάσταχτα βάρη μίας ακίνητης περιουσίας», τονίζει ο ΣΕΒ, σημειώνοντας ότι για τις αποποιήσεις δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία, αλλά πλέον αποτελούν σχεδόν απαραίτητη συμπλήρωμα του κάθε πιστοποιητικού θανάτου.
Το παράδοξο είναι ότι η απαξία των ακινήτων ζημιώνει και το ίδιο το κράτος. Ο λόγος είναι ότι η λύση που έχει βρεθεί μετακυλίει την απώλεια φορολογικών εσόδων από την υγιή οικονομική δραστηριότητα στην επιβάρυνση της κατοχής ακινήτων, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η φοροδοτική ικανότητα νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
Ετσι τα έσοδα του κράτους από φόρους μεταβίβασης, υπεραξίας ακινήτων κ.λπ. έχουν υποχωρήσει παράλληλα με την υποχώρηση των τιμών και των συναλλαγών. Τα σχετικά έσοδα έχουν πέσει πολύ κάτω από τα 500-700 εκατ. ευρώ, που εκινούντο ακόμα και τις εποχές που οι αντικειμενικές αξίες ήταν στο 1/3 των αγοραίων. Τότε στην πράξη το 11% του φόρου μεταβίβασης μετατρεπόταν σε ένα 3%-4%, αλλά τα έσοδα ήταν δεκαπλάσια, φθάνοντας στο 1,1 δισ. ευρώ το 2007.
